مجمع اینترنتی دفاع از ایران(irjavan)

شهریارلار

سهراب! شاعری که عشق را عارفانه و زندگی را شاعرانه تر از همه می دید

فریدالدّین ابوحامد محمّد عطّار نیشابوری یکی از عارفان و همچنین یکی از شاعران بلندنام ادبیّات فارسی‌ در اواخر سدهٔ ششم و اوایل سدهٔ هفتم است.

ویژگی جالبی که کارگاه های داستان نویسی دارند افزایش قدرت نویسندگی اعضای آنها است.و محیط اینترنتی مکان مناسبی برای ایجاد چنین کارگاه هایی هست.پیشنهاد می کنم برای هر داستان نوشته شده در ادامه ی آن نقد و تحلیل آن داستان صورت گیرد.بنابر این فعالیت کلیه اعضای کلوب در این کارگاه الزامی است . درضمن بعد از نوشتن یک داستان یا نقد وبررسی هر فرد باید نام نفر بعدی را برای نوشتن داستان بعدی بنویسد.

مردكِ پلید، مى‏رود به پیش مى‏دَرَد به تن، سرخ جامه‏اش خون روشنش مى‏چكد به خاك تیره مى‏شود، آن نگاهِ پاك لیكن از غرور، تا نبیند آن، دشمنِ دنى، روى زرد او، مى‏زند به رخ، رنگ لاله از زخمِ خون فشان چهره مى‏كند، از گلابِ خون، رنگِ ارغوان. آنگه از زمین، سوى آسمان، خیره مى‏شود شاد و پُرتوان، بر خداى جان، سجده مى‏برد «آه كردگار، اى همیشه یار در ره وطن، سهل باشدَم - مرگ و افتخار.» باز معتصم مى‏زند نهیب: «تیغ زن، بزن، كتفِ دیگرش بَر كَنَش زبان، مُثله كن تنش.» بابك دلیر، در زلالِ خون آوَرَد خروش واپسین ندا، از گلوى او مى‏رسد به گوش «اینك اى وطن، اى همیشه پاك، مرگ را چه باك، بى‏بها سرى، خون بهاى تو، گر فِتَد به خاك؟!»

برای اینکه با اشعار شاعر ها بیشتر آشنا بشویم در این کلوب بهترین شعر ها را از بهترین شاعران ایرانی یا خارجی گزین می کنیم و با هم می خوانیم.