دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان

گاهی وقت‏ها صدا دروغ می‏گوید؛
لحن‏ها عوض می‏شود؛
آوا‏ها اشتباه می‏کنند؛
متن زندگی تغییر می‏کند؛
همین من می‏ماند و من؛
همین حس؛
گاهی وقت‏ها همین چند کلمه آنقدر برایمان تکرار می‏شود که خسته می‏شویم از؛
گفتن؛
از؛
افعال بی‏قاعده.

از ایـن میعـادگــاه تکــراری خستـــه ام!

بیـا اینبـار جـای دیگـــری قـرار بگـذاریم

بــــرای بــــــاهــم بـــــــودن

جـــایی جــز خیـــــــــــــــــالم...!!

مگسی را کشتم



نه به این جرم که حیوان پلیدیست، بد، است



و نه چون نسبت سودش به ضرر یک به صد است



طفل معصوم به دور سر من می‌چرخید



به خیالش قندم



یا که چون اغذیه‌ی مشهورش، تا به آن حد، گَندَم



ای دو صد نور به قبرش بارد



مگس خوبی بود



من به این جرم که از یاد تو بیرونم کرد

مگسی را کشتم

زمانی

آزادی فرهنگی را خواهیم یافت

کاش پیش از آن

فرهنگ آزادی را پیدا کنیم

این روزها

دلم اصرار دارد
فریاد بزند؛
اما . . .
من جلوی دهانش را می گیرم،
وقتی می دانم کسی تمایلی به شنیدن صدایش ندارد!!!
این روزها من . . .
خدای سکوت شده ام؛
خفقان گرفته ام تا آرامش اهالی دنیا،
خط خطی نشود . . .!

سکوتی میکنم به بلندی فریاد...

فریادی که فقط و فقط خدا آگاه باشد

از راز دلم؛

از این روزهای تنهایی و دوری و...!!

تا پیش از این بر نادان میکردم سکوتم را

و اکنون بر دل و دیده و اهل دنیا!!

حسرت،که در این هجوم تاریکی

صدای سکوت دل هم به جایی نمیرسد...!

ایمان می آورم به دوستی و صداقت قاصدک !

سال هاست که ،

صدایم را شنید ...

نگاهم را خواند ...

محبتم را فهمید ...

غصه هایم را گریست ...

خوشی هایم را خندید ...

و همه شان را رساند به دوردست های خاکستری !

این روزها ، بیشتر از همیشه ،

قاصدک را می خوانم !

و "تو" امروز هر چه قاصدک دیدی ،

جز پیام دلتنگی های من چیزی از او نخواهی شنید !...

صنـدوق صدقـــات نیسـت دل مـن
که گاهـی سکه ای محـبت در آن بیـانـدازی
و پیــش خدای دلـــــــــت فخـر بفــروشی ...
کـــه مستحــــقی را شـــاد کـرده ای

عشق نمی پرسه تو کی هستی؟ فقط میگه: تو مال منی

عشق نمی پرسه اهل کجایی؟ فقط میگه تو قلب منی

عشق نمی پرسه چی کار می کنی؟ فقط میگه: تو باعث می شی قلبم به ضربان بیفته

عشق نمی پرسه چرا دوری؟ فقط میگه: همیشه با منی

عشق نمی پرسه دوسم داری؟ فقط میگه: دوستت دارم

پرسید به خاطر كی زنده هستی؟
با اینكه دلم می خواست با تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو"
بهش گفتم به خاطر هیچ كس.
پرسید پس به خاطر چه زنده هستی؟
با اینكه دلم فریاد میزد "به خاطر تو"
با یك بغض غمگین گفتم به خاطر هیچ چیز.
ازش پرسیدم تو به خاطر چی زنده هستی؟
در حالیكه اشك تو چشمانش جمع شده بود
گفت به خاطر كسی كه به خاطر هیچ زنده است!

هیچوقت ،
هیچوقت نقاش خوبی نخواهم شد !
امشب دلی کشیدم
شبیه نیمه ی سیبی ،
که به خاطر لرزش دستانم
در زیر آوری از رنگ ها
ناپدید ماند...

تورا آرزو نخواهم کرد........... هیچ وقت !
تو را لحظه ای خواهم پذیرفت که خودت بیایی با دل خود... نه با آرزوی من

دکتر شریعتی: مادرم می گفت عاشقی یک شب است و پشیمانی هزار شب...

هزار شب است که پشیمانم که چرا یک شب عاشقی نکرده ام...

فیزیک بعدترها ثابت می کند...

در روزهای بارانی ؛

جای خــــــــــــــــــــــالـــــــــــــــــی آدم ها بزرگتر می شود....!

تو اگر می دانستی که چه زخمی دارد خنجر از رفیق خوردن
از من خسته نمی پرسیدی که چرا تنهایی؟

گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟

پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبِِِِزِِِ سرآغاز سال کو؟

رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سؤال و حوصله قیل و قال کو؟

"قیصر امین پور"

از خستگی اگر گریستی هرگز

زانو نزن

زیرا قانون طبیعت اجبار به برخاستن دوباره است

پس چون درختان باش که ایستاده

میمیرند

نیازمند چیزی بودم که باورش کنم

نگاهت بر من افتاد و باور کردم

خواهان کسی بودم که باورش کنم

خود و رویاهایت را با من تقسیم کردی و باورت کردم

اما آنچه که براستی نیازمندش بودم

مرا به دنیای درونت بردی و با اکسیر عشق یاریم کردی

و به برکت توست

که امروز زنده ام , لمس میکنم و باور دارم

کسی , چیزی یا خود را

تنها بخاطر وجود توست

دوستت دارم عزیزم

من به سرگشتگی آهوی دشت

من به درماندگی صخره و سنگ


من به آوارگی ابرو نسیم می مانم


من در این شب که بلند است به اندازه حسرت زدگی به تو می اندیشم


من در شب که بلند است به اندازه حسرت زدگی


شعر چشمان تو را می خوانم .




( حمید مصدق)

خدایا به من قدرت آن را عطا کن که بتوانم بدان اندازه که او را دوست میدارم نیاز دوست داشتنش را در خود خاموش سازم.

امروز که در آنیم همان فردایی است که دیروز انتظارش می کشیدیم.چشم که بر هم بگذاری لحظه ها به سرعت برق و باد می گذرند.امروزت آیینه فردای توست.نه خانه دلت را غبارروبی کرده ای نه کلون خانه ای را به صدا درآورده ای که تا نگاهی را میزبان باشی.آرزوهایت یکی یکی رنگ می بازند و روزهایت از پیش نگاهت عبور می کنند٫اما افسوس که تو هنوز هم در فکر فردایی غافل از اینکه فردای دیروزت هم در غفلت گذشت.

هیچ کس آنقدر فقیر نیست که نتواند لبخندی به کسی ببخشد و هیچ کس آنقدر ثروتمند نیست که به لبخندی نیاز نداشته باشد.