قرآن شناسی

کلوب شیدایی مأمن خاطرات ماندگار

سینــه پــر آهیـــم اما آهنیــــم نســل یوسفــهای بی پیراهنیم مــن غــرور آخریـن پــروانــــه ام بــا تمـــام درد ها هم خانــه ام ای عبـور لحظـــه ها دیگر شوید ای تمام نخل ها بی سر شوید...

بهترین یار من خدا...

سلسله ی موی دوست حلقه ی دام بلاست/ هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست

نم ِ بارانی آمد، و تن ِ صورت ِ من نیلی شد! و شکفتم با ابر، و شنیدم نفس ِ مرطوبش! بال گشودم به طرف ِ نام ِ خدا، و سپاسش گفتم ، با همه ی خیس شدن! چه حضوری داشت ، خدا! وقت ِ ابری شدنش! او تبسم می کند .... هر چه از بوی ِ تبسم هست، می ریزد به لب! خاک را دست ِ نوازش می کشد، می شکافد قلب ِ مرطوب ِ زمین ، نور و نجوای ِ خدا تا درونش می رود! خاک را در مشت ِ انگشتان ِ دستم می کنم، عطر ِ ملموس ِخدا را می کِشم در خاطرم! لطیف و بوییدنی است ، شمیم ِ نمناک ِ یگانگی ات ، در خشکی ِ مشامم! که تو خدای منی و من دمیده ی تو در هنر ِ خدایی ات!

وقتی که دل پر میزنه ، تو صحن بین الحرمین ... گل میکنه کنج دلم ، یا کاشف کرب الحسین ...