4 اثر از فلورانس اسکاولشین

انجمن دوستداران و مریدان حافظ شیراز .

نفس کشیدن را از یاد نبر...

شما فوق‌العاده‌اید نیرویی در درون شماست كه از خودتان هم عظیم‌تر است كه شما را هدایت و راهنمایی می‌كند. نیرویی بسیار قوی و عظیم كه وقتی به آن اجازه رشد و شكوفایی می‌دهیم و به آن اعتماد می‌كنیم ما را به مقصد نهایی كه همان عشق و آرامش و شادی است می رساند

جمعیت امام علی(ع) با نام جهانی اولین برادر بزرگتر (The First Big Brother)، جمعیتی دانشجویی- مردمی، مستقل و غیرسیاسی است که در زمینه شناسایی معضلات اجتماعی و تلاش در جهت رفع آن فعالیت می‌نماید. این جمعیت دانشجویی در سال 1378 توسط دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف تشکیل گردیده و با استقبال گسترده مردمی – دانشجویی از طرح‌هایش (بالاخص طرح کوچه‌گردان عاشق)، بستری برای فعالیت در زمینه معضلات اجتماعی ایران فراهم آورده‌است. پایه گذار اندیشه و طرحهای جمعیت ، "شارمین میمندی نژاد" استاد کلاسهای "رهیافت درونی" بوده است که با فعالیت دانشجویان و فراگیری این طرح ها ، اولین دفتر رسمی جمعیت در دانشگاه صنعتی شریف تاسیس و دفاتر جمعیت به سرعت در میان سایر دانشگاههای تهران و برخی شهرستانها گسترش یافت. اعضای جمعیت امام علی (ع) متشکل از اقشار بسیار متنوعی از دانشجویان و عموم مردم، با دیدگاه‌های مختلف فکری، مذهبی و سیاسی می‌باشند که همگی با پذیرفتن نیت خالصانه طرح‌های جمعیت امام علی (ع)، اختلاف‌ها را کنار می‌گذارند و با تکیه بر مشترکات انسانی، برادرانه و صمیمانه وکاملا مستقل و غیرسیاسی در کنار یکدیگر کمر همت به آبادانی و اصلاح ساختارهای اجتماعی ایران عزیزمان می‌بندند. نگرش علمی و دانشگاهی به معضلات جامعه و ارائه طرح‌هایی ناب که برخواسته از ریشه‌های عمیق فرهنگی و دینی ایرانیان است، از ویژگی‌های طرح‌های جمعیت امام علی (ع) می‌باشد. جمعیت امام علی (ع) دارای مجوز فعالیت وزارت کشور بوده و در نیمه سال 84، موفق به دریافت ثبت نیروی انتظامی و گشایش حساب بانکی رسمی، برای جمع‌آوری کمک‌های مالی مستقل از سوی عموم مردم و شرکت‌ها گردیده‌است.

رستنی ها کم نیست من و تو کم بودیم خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم. من و تو ساده ترین شکل سرودن را... در معبر باد با دهانی بسته وا ماندیم...! من و تو کم خواندیم من و تو وا ماندیم...! من و تو کم دیدیم من و تو کم چیدیم من و تو کم گفتیم وقت بیداری فریاد چه سنگین خفتیم من و تو کم بودیم من و تو اما در میدان ها آنک اندازه ی ما می خوانیم... ما به اندازه ی ما می بینیم ما به اندازه ی ما می چینیم ما به اندازه ی ما می گوییم ما به اندازه ی ما می روییم من و تو ... خم نه و در هم نه و کم هم نه ... که می باید با هم باشیم من و تو حق داریم در شب این جنبش نبض آدم با شیم من و تو حق داریم که به اندازه ی ما هم شده باهم باشیم گفتنی ها کم نیست

مسیحا برزگر فهمی عاشقانه و زیباشناسانه از هستی دارد و به دلیل نوعِ نگاهش، هنرمندی‌ست رازآشنا. او هنرمندی‌ست كه با رنگ‌هایِ كلمات، نقاشیِ معنا می‌كند و با نت‌هایِ كلمات، نغمه‌های نیایش می‌سازد. مسیحا زادة تهران است، اما به گفته‌یِ خودش، مقیمِ وادیِ كلمات است. وطن او كلمه است و دوست دارد بیش از هر چیز، از خدا بگوید كه برای او، همه‌چیز است و همه‌چیز خداست. می‌گوید: خدا كسب و كار من است، او را می‌خرم و به بهای تبسمی ژرف كه بر لبان‌تان می‌نشانم، به شما می‌فروشم و اینچنین است كه همیشه سود می‌كنم. Masiha Barzegar sees beauty and love in the essence of all things, he sees the world of existence as an emanation of the true love. Because of his outlook, he could be seen as a perceptive artist, who contemplates on the mysteries of the heart and love. He is a painter who paints concepts with the color of words, and composes melodies of supplication and praise with harmonious notes and tunes of beautiful words. He was born in Tehran, but he considers the valley of the words as his home and habitation. More than anything else, he desires to speak of God, who to him, is all things and everything as devine. He states: "God is my occupation and my trade. I buy him, and at the price of a deep smile appearing on your lips, I sell him to you; and that's how I profit from my trade."