عشق:دروغ یا حقیقت؟

خدایا تارو پود وجود ما را به عشق خود عجین کن که در وجودت محو شویم.در تنگنای کوچه باغ زندگی دنبال نقطه ای هستم از جنس وفا که برایش دلی صفا دهم روحی را جلا دهم با بالهایش تا رویا سفر کنم ، بستایمش ، و برایش از زندگی بخوانم از سرای نیلوفری از نقاط تاریکی و اندوه دلم با خبرش سازم . برایش از درخت خشکیده بی روح ترانه ای بخوانم

هر که عاشق شد ...

((با من باشی دیگه غم نداری،با من باشی چیزی کم نداری،با من باشی زمین و آسمون حسودیشون میشه به عشقمون،با من باشی میریم یه جایه دور،تا خود خورشید تو قصر نور،با من باشی میبینی سرنوشت من و تو رو میبره تا بهشت....با من باشی غم نداری.....)) ((دوستان لطغا فارسی تایپ كنید.ممنون میشم.))

برای كسایی كه طعم عاشق شدن چشیدن...

سلام

به آدمها فکر کردن ... وقتی به آدمها فکر نکنی ... وقتی تنهاشون بذاری وقتی احساس کمبود کنن و تو اصلاً بهشون فکر نکنی ... وقتی گرسنشون نگهداری .. وقتی ضعیفشون کنی ... فکر می کنن ، باور کن فقط فکر می کنن ... فکر می کنن... فکر می کنن و بعد اندیشمند می شن ... و بعد از اندیشمند شدن ... آزاده و قدرتمند می شن ... تو به همین راحتی باختی ! اون موقعه تو رو خواهند بخشید .... بهت غذا می دن و سیرت می کنن ، تربیتت می کنن ، تقویتت می کنن ... و آزادت می کنن آره اونها به همین سادگی می بخشنت ... و با بخشش و محبت به تو ، تو این فرصت رو از دست می دی که فکر کنی ، اندیشمند بشی ... تا آزاده باشی ... باور کن ، آدمها اینطور تو رو مجازات می کنن و باور کن تو برای همیشه بنده اونها خواهی بود و هرگز نخواهی فهمید که چه چیزی رو از دست دادی ...