عرفان

مردن و زنده شدن

رویاهای صادقانه

به نام آنکه ما را با وجود خود از غیر خود مستور داشت... ما اینجا گرد هم آمده ایم که با هم به پیشواز خدا برویم... برای خود کسی باشیم و برای کسان زیر دستی... برای رسیدن به خدا حرف زدن کافی نیست... برای رسیدن به خود عمل کردن لازم است و شوق دیدار... نمیخواهیم مثل دیگران حرفی بزنیم و برویم... میخواهیم که بخواهیم باشیم و بمانیم برای بودن... دوستان میخواهیم این گرد هم بودن ثمری دهد و ما را از راه غیر حق به راه هدایت نماید.نه اینکه ما هم مثل دیگران چند روزی ،چیزهایی بگوییم و بریم پیِ خودمان...هدف ما فهمیدن است و عمل...لااقل فهمید و حداکثر عمل کرد... امام صادق(ع): هر کس به آنچه که می داند عمل کند،خداوند مجهولاتش را معلومات می کند.

هیپی ها

در این کلوب درباره میزان اعتقاد جوانان به دینشان بحث میشود ( ورود متحجرین اکیداً ممنوع )

هر هزار سال‌ یك‌ بار فرشته‌ها قالی‌ جهان‌ را در هفت‌ آسمان‌ می‌تكانند، تا گرد و خاك‌ هزار ساله‌اش‌ بریزد و هر بار با خود می‌گویند: این‌ نیست‌ قالی‌ای‌ كه‌ قرار بود انسان‌ ببافد، این‌ فرش‌ فاجعه‌ است ... با زمینه‌ سرخ‌ خون‌ و حاشیه‌های‌ كبود معصیت، با طرح‌های‌ گناه‌ و نقش‌ برجسته‌های‌ ستم. فرشته‌ها گریه‌ می‌كنند و قالی‌ آدم‌ را می‌تكانند و دوباره‌ با اندوه‌ بر زمین‌ پهنش‌ می‌كنند. رنگ‌ در رنگ، گره‌ در گره، نقش‌ در نقش. قالی‌ بزرگی‌ است‌ زندگی‌ كه‌ تو می‌بافی‌ و من‌ می‌بافم‌ و او می‌بافد. همه‌ بافنده‌ایم. می‌بافیم‌ و نقش‌ می‌زنیم، می‌بافیم‌ و رج‌ به‌ رج‌ بالا می‌بریم، می‌بافیم‌ و می‌گستریم. دار این‌ جهان‌ را خدا برپا كرد. و خدا بود كه‌ فرمود: ببافید، و آدم‌ نخستین‌ گره‌ را بر پود زندگی‌ زد. و هر كه‌ آمد، گره‌ای‌ تازه‌ زد و رنگی‌ ریخت‌ و طرحی‌ بافت. و چنین‌ شد كه‌ قالی‌ آدمی‌ رنگ‌رنگ‌ شد. آمیزه‌ای‌ از زیبا و نازیبا. سایه‌ روشنی‌ از گناه‌ و صواب. گره‌ تو هم‌ بر این‌ قالی‌ خواهد ماند. طرح‌ و نقشت‌ نیز. و هزارها سال‌ بعد، آدمیان‌ بر فرشی‌ خواهند زیست‌ كه‌ گوشه‌ای‌ از آن‌ را تو بافته‌ای. كاش‌ گوشه‌ای‌ را كه‌ سهم‌ توست، زیباتر ببافی. معتكف درگاهش شوید . یا ارحم الراحمین . یا محب التوابین . یا لطیف...