الهه و پوران

همایون خرم سال تولد:1309 محل تولد:بوشهر وی از همان ابتدای زندگی بسیار مورد توجه والدین خود قرا می گرفت به طوری که وی می گوید:من تربیت و موفقیت خود را مدیون مادرم هستم که همیشه من را به سوی هنرها هدایت کرده و پیوسته مشوق من در امر تحصیل و دانش بوده است چنان که همواره در دوران تحصیل از شاگردان ممتاز بودم مادرم علاقه ی وافری به موسیقی داشت مدتی نزد مرتضی خان نی داوود تار مشق کرده بود و برای اینکه ذوق موسیقی ما را تحریک کند هر روز با نوای موسیقی که از صفحات گرامافون شنیده می شد ما را سر گرم می کرد. همایون که کودکی بیش نبود هر روز که می گذشت بیش تر تحت موسیقی قرار می گرفت و علاقه اش به آن افزون می گشت تا اینکه به سن ده سالگی رسید و به تقلید از نوازندگان تار، چوبی تهیه کرد و سیمی بر آن بست و تاری برای خود ساخت و می نواخت وی چنان به این ساز ساخت خود علاقه مند بود که هیچگاه ان را از خود جدا نمی کرد حتی در زمان خواب مادر مهربان و هنرمند وی که او را این چنین مشتاق موسیقی می بیند یک ویو لون به قیمت دوازده هزار تومان برای او تهیه می کند و او نزد خود شروع به نواختن می کند پس از یک ماه که از این تاریخ می گذرد وی توسط یکی از بستگانش به استاد ابولحسمن صبا معرفی می شود و در سلک شاگردان استاد بزرگ موسیقی ایران در می آید و افتخار شاگردی ایشان را پیدا می کند. همایون خرم مدت سه سال نزد صبا به فراگیری فن نواختن ویولون مشغول می گردد و چنان در نواختن این سازپیشرفت می کند که بنا به پیشنهاد استاد صبا در امتحان نوازندگی رادیو شرکت می کند و با عنوان نوازنده ی 14 ساله چندین بار در رادیو نوازندگی می کند. وی که در این مدت موسیقی را سینه به سینه فرا گرفته بود از خط نت موسیقی اطلاعی نداشت لذا برای اینکه بتواند از اثار دیگران با اطلاع گردد و در اینده هم خود اهنگ بسازد کتاب های استاد علی نقی وزیری را تهیه کرد و نزد خود به مطالعه پرداخت سپس از زمانی که به خدمت نظام مشغول بود در دانشکده ی افسری با شخصی به نام سروان حسینی که از فارغ التحصیلان هنرستان عالی موسیقی بود اشنا می شود و نزد وی مبانی علم هماهنگی و کنتر پوآن را فرا می گیرد مهندس همایون خرم تحصیلات عمومی خود را در مدارس گوناگون طی کرد و به هنر سرای عالی رفت و موفق به دریافت دانش نامه ی لیسانس در رشته ی علوم مهندسی برق گردید وی از سال 1333 رسماً به به عنوان نوازنده به استخدام رادیو در آمد که ابتدا در ارکستر مرحوم علی محمد خادم میثاق به کار پرداخت و آهنگهایی را هم برای این ارکسترمی ساخت و اجرا می کردند ودر سال 1335 به رهبری ارکستر شماره 2 منصوب شد که این ارکستربا هشت خواننده کار می کرد که 4خواننده با همایون خرم و4 خواننده با حبیب الله بدیعی اجرا می کردند.

دوستداران استاد عبدالوهاب شهیدی

در 25 اسفند 1328 در شهسوار متولد شدم. صداى خوش از طرف پدر و پدربزرگ به من و خواهرها و برادرانم به ارث رسیده است. بزرگ‌ترین مشوق و حامى من در خانواده پدرم بود و در دوران تحصیل هر وقت برنامه‌اى بود كه از من مى‌خواستند شركت كنم، او نه تنها مخالفت نمى‌كرد، بلكه بسیار هم تشویق می‌كرد. با حمایت و تشویق‌هاى او بود كه من در مسابقات هنرى مدارس شركت می‌كردم. آخرین بارى كه در رشته آواز رتبه اول را در بین تمام دانش‌آموزان سراسر كشور كسب كردم، با استادم مرحوم محمود كریمى كه از اعضاى هیئت داوران بودند آشنا شدم. استاد كریمى مرا بسیار تشویق كردند و پیشنهاد كردند كه براى آموزش موسیقى ایرانى (دستگاه‌ها و ردیف موسیقى سنتى) شاگرد ایشان شوم. لذا تحصیل موسیقى سنتى ایران را به طور جدى و مستمر در خدمت آن استاد بزرگوار آغاز كردم. هنوز دو سالى از آموزش من نگذشته بود، كه ایشان براى آغاز كار حرفه‌اى، مرا به وزارت فرهنگ و هنر وقت معرفى كردند. ولى كار آموزش من زیر نظر مستقیم ایشان و تا سال‌ها پس از آغاز كار حرفه‌اى ادامه داشت. همكارى من با وزارت فرهنگ و هنر مدت پنج سال ادامه داشت، كه در این مدت برنامه‌هایى در تلویزیون اجرا كردم و كنسرت‌هایى در تهران و بعضى شهرستان‌ها و نیز همراه با گروه‌هاى مختلفی كه در آن وزارتخانه فعال بودند، كنسرت‌هایى در خارج از كشور براى معرفى موسیقى سنتى ایران اجرا كردم. تصور می‌كنم این كنسرت‌ها بین سال‌هاى 1347 تا 1352 بوده است. در سال 1352 ازدواج كردم و درست دو ماه بعد از آن از طرف مركز حفظ و اشاعه موسیقى سنتى ایران (وابسته به سازمان رادیو تلویزیون) كه به ابتكار و مدیریت استاد دكتر داریوش صفوت پایه‌گذارى شده بود، به همكارى دعوت شدم و همراه با گروهى از موسیقیدانان مركز، عازم سفرى به بلژیك و فرانسه براى اجراى كنسرت شدیم.به این ترتیب همكارى من با مركز حفظ و اشاعه موسیقى آغاز شد و از سال 1352 تا 1357 كه آخرین سال فعالیت حرفه‌اى من بود، به مدت پنچ سال ادامه داشت. در این دوران در محضر استاد دوامى نیز با سبك اجراى تصنیف‌هاى قدیمى و آواز سنتى آشنایى پیدا كردم.مجموعه فعالیت‌هایى كه در این دوران انجام شد عبارتند از شركت در سه جشن هنر شیراز، اجراى چند برنامه در تلویزیون، دانشگاه تهران، باغ فردوس، تئاتر شهر و اجراى كنسرت‌‌هاى متعدد در خارج از كشور. در اواسط سال 1357 جهت شركت در «فستیوال موسیقى آسیا»1 به دعوت «بنیاد ژاپن»2 به كشور ژاپن سفر كردم كه شرح مفصل آن در «آواهاى موسیقیایى آسیایى»3 منتشر شده است.در سال 52 ازدواج كردم و فرزندانم سارا، لیلا و دارا به ترتیب در سال‌هاى 53، 58 و 63 متولد شدند. اكنون دختر بزرگم ازدواج كرده و صاحب دو دختر است. بعد از انقلاب، در سال‌هاى 57 و 58 و به هم ریختن وضعیت موسیقى ایران فعالیت موسیقى من به ناچار متوقف شد و با به دنیا آمدن فرزند دوم و سومم تمام توجه و وقت من صرف خانواده‌ام گردید. در سال 70 مركز حفظ و اشاعه موسیقى سنتى مجددا از من دعوت كرد كه در آن مركز به خانم‌ها آواز ایرانى تعلیم بدهم. با توجه به این كه خانم‌ها در هیچ كجا اجازه ابراز وجود در زمینه موسیقى و بخصوص در رشته آواز نداشتند، به نظر می‌رسید قدم مثبتى برداشته شده است. بنابراین، همكارى با آن مركز را بیفایده ندانستم و دعوت را پذیرفتم. فكر مى‌كنم سه یا چهار سال با آن مركز، كه فضایش با فضاى قبلى بسیار متفاوت بود همكارى كردم و شاگردان زیادى در این مدت با موسیقى دستگاهى ایران آشنا شدند. به هر حال همكارى من با مركز ادامه داشت، تا زمانى كه براى اولین بار در سال 1995 میلادى با گروهى عازم سفر خارج از كشور شدیم و كنسرت‌هایى در اكثر كشورهاى اروپایى اجرا كردیم، كه بسیار مورد استقبال هموطنان عزیز مقیم خارج از كشور قرار گرفت. همكارى من با مركز، پس از بازگشتم به ایران قطع شد و از آن پس به تعلیم خصوصى بانوان در منزل خودم ادامه دادم. از آن تاریخ (1995) تاكنون، سفرهاى خارج از كشور من براى شركت در فستیوال‌هاى مختلف بین‌المللى و اجراى موسیقى سنتى ایرانى براى علاقه‌مندان خارج از كشور آغاز شد و ادامه یافت.

شهلا سرشار... غزل میخونم امشب واسه ی مستای عاشق واسه عاشقترین دل دل رسوای عاشق دل رسوای عاشق تو میدونی خدایا که تو مستی ریا نیست تو از ما برنگردی که بی تو بین ما نیست که بی تو بین ما نیست غزل میخونم امشب واسه هر کی که مسته واسه هر کی تو مستی خداشو می پرسته خداشو می پرسته غزل یعنی شب ِ درد شبای بی نصیبی برات میخونم ای دل که تنها و غریبی که تنها و غریبی غزل یعنی خدایا مگر دوری از ما که ما خیری ندیدیم از این احوال دنیا بزرگی ، مهربونی ، بی نیازی خدای مردم اهل ِ نمازی خدای مردم میخونه ام باش کس بی کس در این ویرونه ام باش کس بی کس در این دیوونه ام باش غزل میخونم امشب واسه هر کی که مسته واسه هر کی تو مستی خداشو می پرسته خداشو می پرسته غزل یعنی شب ِ درد شبای بی نصیبی برات میخونم ای دل که تنها و غریبی که تنها و غریبی غزل یعنی خدایا مگر دوری از ما که ما خیری ندیدیم از این احوال دنیا بزرگی ، مهربونی ، بی نیازی خدای مردم اهل ِ نمازی خدای مردم میخونه ام باش کس بی کس در این دیوونه ام باش کس بی کس در این دیوونه ام باش

خداوندگار احساس، سلطان ویولن ایرانی

آرشیو اینترنتی برنامه رادیویی گلهای ایرانی شامل برگ سبز،گلهای جاویدان،گلهای رنگارنگ،گلهای تازه،گلهای صحرایی،یك شاخه گل و تكنوازان