ستاره های خزر

مبارک

امام خمینی عاشق همسرش بود،نامه های عاشقانه اش مبیّن این مطلب است.امام در زندگی مشترك هرگز دستوری را به همسرشان ندادند، آری این رمز عاشقان واقعی است

در وادی عشق ،عاشق بیشتر از انكه بخواهد مالك معشوقش بشود میخواهد تا مملوكی باشد برای معشوقش، یك عاشق واقعی به جای امر كردن به معشوق دوست دارد كه معشوقشش دستور دهد و او اطاعت كند!،عاشق خدا كه باشی دوست داری بیشتر خدا از تو درخواست بكند تا تو از خدا!، راز عشق همین است!،و خمینی كبیر مصداق این جمله بود كه:

عاشق باید همه چیزش را در راه معشوق بدهد!

تا صورت و پیوند جهان بود علی بود

تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود

عیسی به وجود آمد و فی الحال سخن گفت

آن لطف و فصاحت كه در او بود علی بود

آن معنی قرآن كه خدا در همه قرآن

كردش صفت عصمت و بستود علی بود

این كفر نباشد، سخن كفر نه این است

تا هست علی باشد و تا بود علی بود

کوله بارم بر دوش ، سفری باید رفت...

سفری بی همراه ،

گم شدن تا ته تنهایی محض ،

یار تنهایی من با من گفت:

هر کجا لرزیدی ،

از سفرترسیدی ،

تو بگو ، از ته دل

من خدا را دارم...

در دنیا از سه صدا خوشم نمیاد : صدای کودکی از بی مادری ، صدای مجرمی از بی گناهی و صدای عاشقی از جدایی...

دل ناله کند از من

من ناله کنم از دل

یا رب تو قضاوت کن

دیوانه منم یا دل

بنده ای خدا را گفت:

اگر سرنوشت مرا تو نوشته ای پس چرا دعا کنم؟

خدا گفت :شاید نوشته باشم هرچه دعا کند.

خدایا، کمک کن

دیرتر برنجم،

زودتر ببخشم،

کمتر قضاوت کنم

و بیشتر فرصت دهم

دوست آن باشد که گیرد دست دوست در پریشان حالی و درماندگی