آلبر کامو

انجمـن احمـد شاملو، بـزرگتـرین انجمن هنـری مجـازی فارسی زبـان دربـاره ی شاملو می باشد. مسئـولیت خـود را پـرداختـن به هنـر و دغدغـه های انـسان معـاصر می داند و تلاش دارد گـامی بـرای بهبـود همـوندان خـود برداشتـه باشد. ایـن هـدف نیـازمند مشارکـت و پویـایی شما اعـضای ارجمنـد است.

بررسی آثار و آشنایی با زندگی

من سیزیف را در دامنه كوه رها میكنم!بار سنگین او را پیوسته باز می یابم اما سیزیف وفاداری متعادلی را تعلیم می دهد كه منكر خدایان است و صخره ها را بلند می‌كند.این جهانی كه از این پس فرمانروایی ندارد در نظر او نه بی‌حاصل است و نه بی‌ارزش.باید سیزیف را خوشبخت شمرد!

كنكاشی درباره مكتب اگزیستانسیالیسم

مسخ شده ای که خیلی پیشتر از میان ما رفت...اما مسخ؛در کنیسه ی ما؛دیوار چین؛گروه محکومین؛پزشک دهکده؛مهمان مردگان و...هنوز از او در بین ما یادگارند.

عقل دیالكتیكى جاى خود را به توالى جنبش و نهاد و تعبیر نهاد به عنوان «عمل متحجر شده» و ضرورت فروپاشى آن مى دهد. او وجود فى نفسه را پیش مى كشد تا آن را نفى كند و تمام توجه خود را بر واقعیت بشرى متمركز سازد. ۲-هایدگر نیز فلسفه سارتر را شایسته نام اگزیستانسیالیست مى داند، زیرا اصل اولیه این فلسفه تقدم essentia بر existentia است (نامه در باب انسان گرایى). اما معتقد است كه سارتر وجود و ماهیت را به معناى متافیزیكى فهمیده. ۳- فقدان مبناى عینى براى تحقق آرزوها یا به افسردگى مى انجامد یا به عصیان در برابر هرگونه تعینى. سارتر «هیچ» را در دل دازاین مى نشاند و این هیچ انگارى را مبنایى قرار مى دهد براى مسئولیت بى قید و شرط انسان. اما هایدگر كه دازاین سارتر را سوژه اندیشنده محصور در متافیزیك مدرن مى داند، بر آن است كه هیچ (Das nicht) در هستى است