راحت باش!

نیا باران

زمین جای قشنگی نیست

من از جنس زمینم

و خوب می دانم که گل در عقد زنبور است،

یک طرف سودای بلبل، یک طرف بال و پر پروانه را هم دوست می دارد

نیا باران

پشیمان می شوی از آمدن

زمین جای قشنگی نیست

در ناودان ها گیر خواهی کرد

من از جنس زمینم

خوب می دانم که اینجا جمعه بازار است و مردم عشق را در بسته های زرد کوچک نسیه می دادند

در اینجا قدر مردم را به جو اندازه می گیرند

در این جا شعر حافظ را به فال کولیانِ در به در اندازه می گیرند

نیا باران

زمین جای قشنگی نیست

نیا باران ...

تا تو رفتی همه گفتند: که از دل برود هرآنکه از دیده رود
و در آن لحظه ناباوری غصه من، خندیدند
آه ای رقته سفر
کاش می آمدی و می دیدی
که در این تنگ بلور شفاف
ماهی سرخ تو زنده است هنوز
و در این کلبه ی سرد
یادگار تو بجاست
و تو ای کاش میامدی و میدیدی
که از دل نرود هر آنکه از دیده برفت...!