منوچهر آتشی

سنگ نبشته ی ارامگاه كوروش جاوید: ای رهگذر هر كه بخواهی باش،و از هر كجا كه می ایی بدان من كوروش بنیان گذار امپراتوری ایران هستم.بر این توده خاكی كه جسدم را پوشانیده است رشك مبر.مرا بگذار و بگذر...

ما فرزندان ایران بزرگ ، دختران و پسران پرورده شده در دامان پر مهر مادر ایرانی ، بر آنیم تا هویت و میراث گرانبهای ملی، فرهنگی و تاریخی خویش را بازشناسیم و بشناسانیم. هویت و فرهنگی با پیشینه دهها هزار سال .که ثمره تلاش و کوشش ، دانش ، رشادت و مقاومت نسل های متمادی از سلسه زنجیر به هم تنیده و پیوسته مردمان ایران زمین است. ما فرزندان آریا با تکیه بر میراث های گرانقدر و داشته های افتخار آفرینمان براه ایرانی آباد ، بزرگ ، سرافراز ، نیرومند و متحد گام برمیداریم.

سوشیانت ؛ موعود نجات بخش ایرانیان باستان میباشد . ای موعود نجات بخش آریایی !! بیا و سرزمین ما را از ظلم و بیداد و جنایت عرب تازی رهایی بده !! که شب سیاه و تاریک سراسر خاک آریایی ما را پوشانده است !! ای هم میهن بیا و دستانت را در دست سر ما قرار بده و با گرمای وجودت ؛ آتش زرتشت را بر افروز ..... پیروزی نزدیک است

کندآب پارس(خلیج پارس).

من هیچ کاره ام: یعنی که شاعرم

::: این کلوب درباره خواجه شمس الدین محمد بن محمد حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷-۷۹۲ هجری قمری)، شاعر و غزلسرای بزرگ قرن هشتم ایران و یکی از سخنوران نامی جهان است. بسیاری حافظ شیرازی را بزرگ‌ترین شاعر ایرانی تمام دوران‌ها می‌دانند. بیشتر اشعار حافظ غزل می‌باشد و بن‌مایه غالب غزلیات او عشق است مرا تا عشق تعلیم سـخن کرد حدیثـــم نکــتهٔ هر مــحفــلی بود مگو دیگر که حافظ نکته‌دان‌ست که ما دیدیم و محکم جاهلی بود