حضرت علامه حسن زاده آملی و حضرت استاد صمدی آملی

امام رضا(ع) در سال 148 هجرى قمرى در شهر مدینه بدنیا آمد. پدر ایشان امام موسى بن جعفر(ع)، یعنى امام هفتم شیعیان و مادرشان بانویى بزرگوار و خردمند به نام (تكتم) یا (نجمه) بود. امام رضا(ع) در همان سالى زاده شد كه پدربزرگ ایشان، یعنى حضرت امام جعفر صادق(ع)، به شهادت رسید. نام ایشان (على ) است، ولى بر اساس شیوه اى كه در میان اعراب مرسوم است، به ایشان (ابوالحسن) مى گفتند. این گونه اسمها را (كنیه) مى نامند. علاوه بر نام و كنیه، گاه عنوان دیگرى نیز به افراد مى دهند كه آن را (لقب) مى گویند. امام هشتم داراى لقب هاى متعددى است. از جمله معروف ترین این القاب، (رضا)، (عالم آل محمد)، (غریب الغرباء)، (شمس الشموس) و (معین الضعفاء) است. نامیدن هر فرد به این نامها، یعنى اسم، كنیه و لقب دلیل خاصى دارد. گفته اند كه ایشان را به این جهت (رضا) لقب داده اند كه خدا از ایشان راضى است. دوران كودكى و جوانى امام در مدینه گذشت. اخلاق نیكو، دانش فراوان، ایمان و عبادت بسیار از ویژگى هایى بود كه امام را مشخص می ساخت. و ...

الهى در شگفتم از آنكه كوه را مى‏شكافد تا بمعدن جواهر دست‏یابد و خویش را نمیكاود تا بمخزن حقائق برسد.

بزرگ عالم عرفان نظری