الویس پرسلی

''همان که به خاطرش نشان بز کوهی را به ماه دی دادند: اوج نشینی این ذات قلَه نشین دی زیباست.بز کوهی همیشه از سخت ترین مسیر ها عبور می کند از دشوار ترین راه ها. . . برای چی؟ برای ارضای غریزۀ غیر قابل تسخیر بودن.این زیباست.'' ''دی ماهی عجله ایی در عشق ندارد.نه به سرعت عاشق می شود نه به سادگی راز دل خود را می گوید. او همواره در حركت است ولی نمی داند چرا?? فقط می داند باید موفق شود. اگر فكر میكنید می توانید او را از رسیدن به هدفش باز دارید و به سمت خود جذب كنید سخت در اشتباهید!!!''

سرت رو بذار رو شونه هام خوابت بگیره بذار تا آروم دل بی تابت بگیره بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره حتی من از شنیدنش گریه ام می گیره گریه ام می گیره بذار رو سینه ام سرت رو چشم های خیسو ترت رو بذار تا سیر نگات کنم بو بکشم پیرهنت رو بغل کن و بچسب بهم بکش دوباره دست بهم جز تو کسی رو ندارم نزدیک تر از نفس بهم سرت رو بذار رو شونه هام خوابت بگیره بذار تا آروم دل بی تابت بگیره بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره حتی من از شنیدنش گریه ام می گیره

به نام بخشنده بزرگ داور برحق به نام خداوند ایثار و انصاف من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است.!!! با نام خداوندی آغاز می کنیم که خالق عشق است تا خود او ما را در این راه عاشقی که پیش گرفته ایم یاری کند.! با اینکه تن تشنه تر از خورشید و بی سرزمین تر از باد هستم ولی به دنبال شراب عشقی می گردم که خورشید تشنه وجودم را سیراب کند و در پی سرزمینی هستم که بتوانم در آنجا آرام گیرم و من این شراب عشق و این سرزمین آرامش بخش را در وجود سیاوش قمیشی یافتم. آری سیاوش شرابیست که عطش عشق من تنها با او فروکش می کند و سرزمین عشقیست که وجود من تنها در آن آرام می گیرد و بی شک بدون او تن تشنه تر از خورشید و بی سرزمین تر از باد هستم . و این دلیلیست که من این آشیانه کوچک عاشقی را برپا کردم. و امید من در کوره راههای این شب تاریک به سوسوی چراغیست که در قلب شما شعله دارد. شمایی که عاشق عشقید عاشق هق هق دلتنگی و غربت و فصل پاییزید شمایی که عاشق پرسه زدن در کوچه باغهای تنهایی و بی کسی هستید شمایی که عاشق نفس کشیدنید شمایی که عاشق بادهای بی سرزمین و شکوفه های کویری و عاشق رهایی پرنده های قفسی و عاشق باغ های بارون زده اید و عاشق هوای خونه های غریب و غمگین اید و شمایی که عاشق سیاوشید...

عمرودیاب (Amr Diab) در روز ۱۱ اکتبر سال ۱۹۶۱ در بندر پورت سعید در کشور مصر و در یک خانواده هنرمند و هنردوست چشم به جهان گشود . پدرش مسئول ساختارهای کانال سوئز بود و بر روی کشتی و زیر دریایی کار می‌کرد . او به استعداد و صدای خوب پسرش پی برده بود و همیشه او را به خواندن تشویق می‌کرد. یک روز پدرش، عمرو را که تنها شش سالش بود به یک ایستگاه رادیویی موسیقی برد تا در آنجا بخواند. عمرو در آنجا اولین تجربه خوانندگی خود را کسب کرد و به دلیل صدا و استعداد خوبش از طرف مسئولان رادیو تحسین شد و از فرماندار شهر یک گیتار جایزه گرفت . عمرو دیاب تحصیلات موسیقی خود را دانشگاه قاهره شروع کرد . وی اولین آلبوم خود را در سال ۱۹۸۳ به نام یا طریق را به بازار عرضه کرد و پس از آن سه آلبوم دیگر نیز بین سالهای ۱۹۸۴ و۱۹۸۷ عرضه نمود . در سال ۱۹۸۸ آلبوم میال را عرضه کرد که موفقیت بزرگی در سراسر خاورمیانه کسب نمود و یکی از بهترین کارهای دیاب محسوب می شود. از آن به بعد او آلبوم‌های دیگری را عرضه کرد که فروش فوق العاده‌ای در جهان داشت و او به عنوان ستاره دنیای شرق معرفی شد . عمر در سال ۱۹۹۰ در پنجمین دوره مسابقات African Sports به عنوان نماینده کشورش انتخاب شد و در آنجا به زبانهای عربی، انگلیسی و فرانسوی آواز خواند . این کنسرت توسط ماهواره به تمام نقاط دنیای عرب فرستاده شد و در شبکه CNN پخش شد. او از آن به بعد مهمانیها و جشنهای بسیاری گرفت و به کشورهای مختلف جهان از جمله آمریکا، استرالیا و کشورهای مختلف اروپایی سفر کرد و در آنجا کنسرتهای موفقی را اجرا کرد .همچنین آخرین اجرای بین المللی وی در سال ۲۰۱۰ در شهر لاس وگاس با ۱۰۰۰۰ نفر شنونده برگذار شد. عمرو دیاب خواننده مصری و برنده 3 جایزه جهانی موسیقی یکی از بزرگترین و مشهور ترین خوانندگان جهان عرب است. این خواننده را ایرانی ها بیشتر با ترانه بسیار معروف حبیبی یا نور العین می شناسند. شخصیت فردی و هنری عمرو متشکل از اجزاییست که بطرز کم نظیری مکمل یکدیگرند: صدایی جذاب که در تمام طیف صوتی، از نجوا تا بلندترین صدا، خوشایند و گوشنواز است، نبوغ او در استفاده از علم موسیقی که موجب شده در بیش از بیست سال سابقه هنری خود از تکرار و یکنواختی بدور بماند، ابتکار فوق العاده او در آمیختن موسیقی عربی و پاپ غربی، چهره ای گرم و جذاب و شخصیتی محکم و در عین حال دوستانه.