شبکه شاعران جوان ولائی و انقلابی

(اینم شعر خودم در وصف قتلگاه)

قتلگاه!

خنجر زند بر حنجری در خون تپیده
اینجا ز گردون رنگ رخساره پریده!
مردی حرامی می برد سر از غفایت
در پیش چشم مادری قامت خمیده!!!!!!!
آنسو نگاه خواهری بی تاب و مضطر
خیره شده بر روی رگهای بریده!!!
باید رقیه خواب باشد تا بگوییم!
شکر خدا این صحنه را هرگز ندیده!!!
آنسو فغان و آه و داغ و اشک دیده
این سو حرامی ها به گردت صف کشیده
آن سو زنی تنها و طفلان یتیمت
این سو،پایکوبی پای سرهای بریده!!!!
باید ز داغت خون چکد از قلب عالم
وقت عزا و نوحه و ماتم رسیده

وَه که جدا نمی‌شود نقش تو از خیال من

تا چه شود به عاقبت در طلب تو حال من


نــالـه ی زیــر و زار ِ مـن، زارتر است هــر زمـــان

بس که به هجر می‌دهد عشق تو گوشمال من


نـــور ستـــارگـان ستـد روی چو آفتــــاب ِ تو

دست نمای خلق شد قامت چون هلال من


پرتو نور روی تو هر نفسی به هر کسی

می‌رسد و نمی‌رسد ، نوبت اتصـال من ...

پلکی مزن که چشم ترت درد می کند
پر وا نکن که بال وپرت درد می کند

می دانم این که بعد تماشای اکبرت
زخمی که بودبرجگرت درد می کند

بامن بگو که داغ برادرچه کارکرد!؟
آیاهنوزهم کمرت درد می کند!؟

مانند چوب خواهش بوسه نمیکنم
آخر لبان خشک و ترت درد میکند

لبهای تو کبود تر از روی مادراست
یعنی که سینه پدرت درد میکند

می خواستم که تنگ در آغوش گیرمت
یادم نبود زخم سرت درد میکند

کمتر به اسب نیزه سوار و پیاده شو از
باحجمه های سنگ،سرت درد میکند


صلوةالله علی بنت الحسین