تـ ـَ ـپـ ـِ ـش

نبـــودن‌ هایی‌ هست ........... که هیچ بـــــــودنی جــــــبرانشون نمیکنه .....

به پایــــان می رسد این عشـــــق...خیـــــانت همچنان بــــــــاقیست

یکی هست,تو قلبم که هر شب واسه اون می نویسم و اون خوابه
نمی خوام بدونه,واسه اونه که قلب من این همه بی تابه
یه کاغذ,یه خودکار،دوباره شده همدم این دل دیوونه
یه نامه,که خیسه،پر از اشکه و کسی بازم اونو نمی خونه
یه روز همین جا،توی اتاقم،یه دفعه گفت داره میره
چیزی نگفتم آخه نخواستم دلشو غصه بگیره
گریه می کردم،درو که می بست،می دونستم که می میرم
اون عزیزم بود,نمی تونستم,جلوی راشو بگیرم
می ترسم یه روزی برسه که اونو نبینم بمیرم تنها
خدایا,کمک کن,نمی خوام بدونه که دارم جون می کنم این جا

امـــــیدوارم این لحــــظه ی دوست داشتنی رو همــــتون تجـــربه کنید....♥

چه زخــــــــمهایی بر دلــــم خـــــورد,

تا یـــــاد گرفتم که هیچ نـــوازشی بی درد نیـــست ...!!

وقتــــی شیری طعــــمه اش رو با آمـــــدن لاشــــخورها رهـــــا میکنه،

نـــــشونه تـــــــرس نیس...


بــــلکه بـــــاورش اینـــه که طعـــمه اش دیـــگه ارزش خـــــوردن نـــداره.

سلامتی تمام روزهایی که بلند ترین ارتفاع زندگیم شانه های پدرم بود ...

حرفــــهایی هست ، بـــدجـــــور دل میشکنـــن !

بدجـــــور دل می سوزونن ! بــدجــــور خــــــــراب میکنن !

حرفــــــهایی از نزدیکترین کسانــــت ... از عــــزیــــزترین کسانـــت !

گاهی دلت میخــــــــواد ، نــــزدیک ترین ،اونقدر عزیـــــــز نبود !

یا اگه بود ، کمی بیشــــــتر .. حــواسش ، به تاثیــــر ِ حـــرفهاش بود ...

نــــسل ما نــــسل بلند پــــروازیـــهاست . . .اما با بــــال های "شکسـته"....

هر وقـــــت از دست کســــی یا چـــــیزی نــاراحـــــت شدی....

فقـــــط یه لحـــــظه به نبـــــودنش , یا نـداشـــــتنش فــــــکر کن...