روز:
مردم همیشه از همه چیز نا خرسندند. ناخرسندی یك عادت شده است. نه اینكه اگر آنان پول بیشتر، خانه ای بزرگتر، همسری مناسبتر، فرزندانی بهتر یا شغلی ایده آل تر داشته باشند، خرسند خواهند شد- نه اینگونه نیست. هرچه هم داشته باشند، همچنان ناخرسند خواهند ماند. چه فقیر باشند چه ثروتمند، همچنان ناخرسند خواهند ماند. ناخرسندی یكی از عادتهای ذهن است. ذهن زندگی خود را از راه آن می گذراند. طبیعت ذهن بگونه ای است كه ممكن نیست خرسند شود. وقتی از این حقیقت آگاه شوی معجزه ای رخ می دهد. آنگاه می توانی ذهن را كنار بگذاری، زیرا ذهن، تو را هیچگاه خرسند نخواهد كرد. این در طبیعتش نیست. بنابراین تو درجستجوی ناممكن هستی. اگر دریابی چرا ناخرسند هستی، اگر برای ناخرسندی خود بهانه ای پیدا نكنی و آنرا عمل ذهن بدانی، آنگاه می توانی خود را از آن كنار بكشی. این كار بسیار آسان است. فقط باید آنرا ببینی. ذهنت را تماشا كن. به گذشته بنگر. بارها چنین پنداشته ای كه اگر به چیزی معین دست یابی خرسند خواهی شد و تو به آن دست یافتی و خرسند نشدی. مردم بارها و بارها در یك گودال می افتند. پس ذهنت و تمام خطرهایی كه تو را گرفتار آنها می كند تماشا كن. برای ایجاد یك دگرگونی چیزی لازم نیست مگر به تماشا نشستن ذهن. و از راه این آگاهی، همه چیزی با پای خود خواهد آمد. به آرامی و بدون هیچ تلاشی.
شب:
ریشه های ما دركانون وجود ماست. اگر ما علفهایی هرز هستیم، ریشه هایمان در كانون وجودمان است و اگر می خواهیم گل سرخ شویم باید ریشه های بوته های گل سرخ را در كانون وجودمان بدوانیم تا شاخ و برگها، گلها و رایحه های آنها در پیرامونمان ظاهر شود. اما ما نمی توانیم از پیرامون به كانون حركت كنیم. جهت حركت همیشه از كانون به پیرامون است. و به همین دلیل است كه مدت هزاران سال، مذهبیون، اخلاقیون، و دیگر اصلاح گرایانی كه كوشیده اند پیرامون را تغییر دهند، بشر را گمراه كرده اند- كانون وجود همچنان بدون تغییر مانده است. ریشه ها علف هرز هستند و ما انتظار داریم كه در سطح خاك گل سرخ ظاهر شود. چه انتظار عبثی! اگربسیار فریبكار باشیم می توانیم گلهای پلاستیكی بخریم و ظاهر خود را تزیین كنیم. می توانیم دیگران و در نهایت خودمان را نیز بفریبیم. اما گلهای پلاستیكی واقعی نیستند. این همان به اصطلاح « اخلاق » است كه مصنوعی و ساختگی است.اخلاق واقعی پرورش دادنی نیست. نمی توان آنرا با تمرین و ریاضت بدست آورد، بلكه برآیند طبیعی مراقبه است.
