میدونی احمقهای این روزگار چه کسانی هستند ؟
اونایی که چشمهایشان را می بندند و دهان گشادشان را باز میکنند .
و هر چه احساسشان تحریکشان کرد بر زبان بدون علم می رانند .
و زمانی که باید خموش باشند ، سخن نا بچا میگویند ...
و در زمان و جایگاهی که باید سخن حق بگویند ،
حتی اگر به چشمانشان خیره بنگری سر به سکوت پایین می اندازند .
گاه برای استراق سمع و دزدی افکار به شاگردی محضراستادی می نشینند ...
و گاه ز استادی خود شاد شده افسار خویش میگسلند ...
و جلوی کسی که برکت کلام را در دهانشان گذاشت ( ابلیس وار ) قد علم میکنند ..!.
و پس از چندی ( بما اغویتنی گو ) دست ولی نعمت خویش به پشیمانی می بوسند ...
این عجولان خود محور ، ابلهان روزگارند ...
و اگر توبه نکنند هرگز به رستگاری نمی رسند .
