دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواندرویاهایش را آسمان پرستاره نادیده می گیرد
و هر دانه برفی به اشکی نریخته میماند
سکوت سرشار از سخنان نگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق های نهان
و شگفتی های بر زبان نیامده
در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت
تو
و
