اتقوا معاصى الله فى الخلوات فان الشاهد هو الحاكم. -ح / 324.?
ترجمه:
در خلوت و تنهایى هم، از گناه و نافرمانى
بپرهیزید، زیرا همان كسى كه گناه شما را مىبیند
(یعنى خداوند) خودش نیز درباره آن،
داورى خواهد كرد.
شرح:
گروهى از افراد كوته فكر هستند، كه گمان مىكنند
اگر در خلوت و تنهایى، مرتكب گناه شوند،
و كسى شاهد گناه آنها نباشد، از كیفر و
مجازات در امان خواهند بود. غافل از آنكه خداوند، در
همه جا حاضر است، و در خلوت و
تنهایى هم، شاهد اعمال بندگان خویش است.
امام صادق علیهالسلام مىفرماید:
كسیكه در تنهایى مرتكب گناه مىشوند، مثل كسى است
كه در یك كشتى، داخل اطاقك خصوص
خود، نشسته است و كف آن را سوراخ مىكند. گرچه
كسى شاهد این عمل زشت و نادرست نیست،
تا از آن جلوگیرى كند، یا آن شخص را به
مجازات رساند، ولى چنین كسى، مجازات عمل خود
را خواهد دید، زیرا به خاطر كار زشت او،
دیگران هم صدمه خواهند دید. چون سرانجام،
آب دریا، از سوراخ آن اتاقك بلا خواهد آمد، و همه
كشتى را، با تمام سرنشینان آن غرق
خواهد كرد.
پس گناه، اگر در خلوت و تنهایى صورت گیرد، هم شخص گناهكار به مجازات
خواهد رسانید،
هم به روى جامعه اثر بد خواهد گذاشت.
از سوى دیگر، انسان در
رابطه با خدا، باید بداند كه: هرچند در خلوت و تنهایى مرتكب گناه شود،
و كسى شاهد
او نباشد، ولى خداوند، او را مىبیند و شاهد گناهان اوست. به این ترتیب،
شخص
گناهكار، در روز رستاخیز، از داورى خداوند توانا و بینا كه خود آن گناه را دیده است
- هیچ
راه فرارى نخواهد داشت.
پندهاى كوتاه از نهج البلاغه
