نیوز: با گذشت چهار روز از جشنواره یکی از سیاسی ترین فیلمهای جشنواره سیام فیلم فجر در برج میلاد محل استقرار منتقدان و اهالی مطبوعات، فیلم «زندگی خصوصی» اولین ساخته محمدحسین فرحبخش اکران شد و واکنشهای جالب تماشاگران را نیز در پی داشت.
فیلم سینمایی «زندگی خصوصی» به نویسندگی و کارگردانی محمدحسسین فرحبخش یکشنبه شب در برج میلاد سینمای اهالی مطبوعات پخش شد که واکنش های جالبی را در پی داشت. داستان این فیلم درباره یک روزنامه گار ریاکار است که در ابتدای انقلاب با اعمال خشونت به اصطلاح امر به معروف و نهی از منکر می کرده و سالهای بعد با زدوبند به مدیریت های کلان می رسد و حالا با وجود پرونده های قضایی گذشته اش را فراموش کرده و حالا از نظام و آرمانهای آن فاصله گرفته و در یک روزنامه با نام «مردم امروز» فعالیت می کند.
او که ظاهرا آدم مذهبی خاصی است، درگیر یک عشق پنهان می شود و دختری را صیغه می کند اما آن دختر خود را از زندگی او کنار نمی کشد و او را تهدید می کند که زن و فرزندش را از داستان ارتباط پنهانی و آمدن فرزند جدید خود مطلع می کند اما «ابراهیم کیانی» تصمیم به حذف «پریسا» می گیرد و...
در این فیلم سیاسی که تازه ترین رویدادهای فرهنگی و اقتصادی کشور از جمله انتقادهای سنگین یک سینماگر به فضای پشت پرده سینما و اختلاس سه هزار میلیاردی اشاره می شود، شخصیت اول فیلم در جایی حتی از رهبری نظام هم به عنوان محل اتکای سخنان خود حرف می زند و در تیتری وزارت اطلاعات را هم به بی اطلاعی از تابعیت دوگانه مدیر بانک ملی می کند.
در سکانسی از این فیلم او با مدیر مسئول یکی از روزنامه هایی که علیه روزنامه اش زیاد می نویسد چند دقیقه ای هم صحیت می شود که او را «حاج حسین» می خواند.مردی که به گفته او در سرمقاله هایش دیگران از جمله ابراهیم را باج بگیر اجنبی خوانده. این بازیگر متلک های زیادی از جمله استفاده از بیت المال برای منافع شخصی به حاج حسین می گوید و هنگام خداحافظی با این دیالوگ از وی جدا می شود: «اون همکار شما که وزیر شد چه بلایی سر فرهنگ این مملکت اورد که دوست دارین همه مث شما فکر کنن؟»
بنابراین گزارش، پخش این دیالوگ و برخی دیالوگ های شعاری دیگر فیلم شایسته با تشویق برخی حضار در سینمای مطبوعات مواجه شد.
فرحبخش در نشست خبری بعد از فیلم هم تاکید کرد: اهل شعار و فرصت طلبی نیستم و به کسی باج ندادم و از نهادهای مختلف هم پول نگرفتم و حضور این اثر در بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر تقصیر من نیست. نمادهای سیاسی فیلم سینمایی زندگی خصوصی ارتباطی با دوره ای خاص ندارد و در هر دوره ای این رویکردها می تواند در هر فیلمی وجود داشته باشد.