سایه تون سنگینه مولا، کجا رفته او چشاتون؟

کوچه خیلی وقته مونده چشم به راه قدماتون

سایه تون سنگینه مولا، ما گلایه ای نداریم

هرکجا باشیم شما رو روی چشمامون می ذاریم

سایه تون سنگینه مولا، غم نشسته تو صداتون

یه نگاه بنندازین آخه آقاجون به زیر پاتون

اگه مارو دوست ندارید، یه اشاره بستمونه

خودتون بگید که این دل بمیره یا که بمونه

ما دیگه حلقه به گوشیم، هرچی که بگید همونه

بگید این صدا براتون بخونه یا که نخونه

ما دیگه وقف شمائیم، قلبمون از این تباره

تا شما سرور مایی، برده بودن افتخاره

وقتی چشماتون می تابه، این ستاره ی سرابه

ما خراب اون چشائیم، آخه خمره ی شرابه

تا ما اهل انتظاریم، جمعه مون سرد و کسل نیست

جمعه روز خوب عشقه، روز تعطیلی دل نیست

کِی میائین قبله ی عالم تا دلهامون بشه روشن

کِی میایی یوسف زهرا (س)، خوشم به بوی پیرهن

توی عرش رو قله هائین، خودتون بگین کجایین؟

توی این شبها آقاجون، نجفین یا کربلائین

بی شما سینه ی عاشق طپیدن رو کم میاره

بی شما باغ ستاره دیگه روشنی نداره

بیشتر از هزار و صد سال جاتون اینجا مونده خالی

بی حضورتون به والله نداره زندگی حالی

ای گل من، قشنگ من، غلام سیاه فدات بشه

الهی که دشمن تو قاتل این گدات بشه

جون آقا! روم نمیشه دیگه باهات حرف بزنم

اگه با من حرف نزنی، بال و پرم رو می کَنَم

همه میگن غریبی و دیگه کسی رو نداری

نیمه شبها به خاک اون بیابونا سر میذاری

جون خودت قسم آقا! دلم پر از غصه شده

شنیدن غصه ی تو به این دلم عقده شده