در مورد خیانت : لطفا اول آنرا تعریف كنید.

فكر میكنم اعتقاد رایج و درحال اجرا این باشد كه هر عملی تا زمانی كه آثار سوئی ندارد، خیانت نیست. !!!

برای مثال : مردی با اطمینان (؟) از اینكه از خانواده اش كم نخواهد گذاشت، با دیگران ارتباط برقرار میكند، و لذا آنرا خیانت نمیداند.

و فكر میكنم این خیانت بالقوه، در ذات اكثریت انسانهاست و فقط سطحش فرق می كند.

برای مثال، خانمها نیز حتی با تعهد بیشتر و میل كمتر، گاه از چت با سایر مردها استقبال میكنند، در حالیكه میدانند آن مرد، صرفا در پی برچسب زن، است.

در نتیجه اگر بخواهیم نیت ها یا اعمال جزئی را هم خیانت بدانیم نوع بشر گناهكاریم و اگر بخواهیم مرزی تعریف كنیم كه تا این مرز مجازه و بیشترش ممنوع، تابع سلایق و شرایط می شویم

در نتیجه : خیانت وقتی خیانت میشود كه آشكار شده و گندش بالا بیاید. و در نتیجه تا قبل از آن ، لطفا از آن لذت ببرید

===

در مورد سوال مطرح شده :  برایم قابل تصور نیست.

و ترجیح میدهم احمق و كور بمانم و هرگز ندانم، هرگز.

توصیه : لطفا شما هم اگر خود را خائن میدانید، این بار را بردوش خود نگهداشته و بیخود اظهار صداقت و ندامت و تقاضای بخشش نكنید كه بنظر من گناهی مضاعف است.

همیشه گفتن و می گن توبه گرگه مرگه

آدم باید خیلی از لحاظ شخصیتی تهی باشه که بتونه با کسی که حتی 1 بار بهش خیانت کرده زندگی کنه

چون ادامه رابطه واقعا بی نتیجه پوچ

واگر علاقه ای هم این وسط وجود داشته باشه یکطرفست و اگر هم شخصی که خیانت کرده بخواد با همسرش بمونه صرفا به خاطر موقعیت همسرشه نه چیز دیگه

متاسفانه خیانت هیچ چاره ای جز جدایی نداره

درجه هوشی پایین تر در فرزندان حاصل از ازدواج زن و یا مرد مطلقه با یکدیگر

بررسی ها نشان داده اند که کودکانی که حاصل ار ازدواج زنان و یا مردان مطلقه با یکدیگر اند نسبت به کودکانی که والدین آنها از ابتدا با یکدیگر در پیوند زناشویی بوده اند ضریب هوشی پایین تری دارند. بررسی ها نشان داده اند که در صورتی که فرزندی حاصل از ازدواج زن و مردی باشد که هر دو شان یک طلاق را تجربه کرده اند ضریب هوشی اش به مراتب کمتر از فرزندی خواهد بود که حاصل از ازدواجی است که در آن تنها یکی از والدین سابقا طلاق را تجربه کرده اند. از آنجا که طلاق نشاندهنده حد اقل میزان وفاداری زن و مرد به یکدیگر است، چنین نتایجی کاملا قابل انتظار و از نقطه نظر علم ژنتیک قابل اثبات اند.

حال که ارتباط میان ضریب هوشی و تمایل به وفاداری بین زوجین از نقطه نظر علم ژنتیک مورد بررسی قرار گرفته، مشهود است که اکثریت کسانی که تمایل به برقراری روابط جنسی با افراد خارج از پیوند زناشویی را دارند مسلما از نظر ارزشهای معنوی در جایگاه پایین تری نسبت به سایرین قرار داشته و دید آنها بر روی همسرانشان صرفاً دیدی جنسی خواهد بود.

ضریب هوشی پایین تر، و عشق و علاقه سطحی تر

عشق و علاقه ای که زوجین به یکدیگر نثار می کنند ارتباط مستقیم و معنی داری با ضریب هوشی آنها دارد به طوری که زوجین با ضریب هوشی بالاتر ابراز علاقه بیشتری به همسران خود مبزول داشته و قویا نسبت به روابط خارج از زندگی زناشویی ابراز مخالفت نمودند.

از آنجا که انسان اشرف مخلوقات است و روند تکاملی انسان ها بر آن است که یک فرد را به برترین درجه تکامل معنوی نایل آورد، واضح است که تک همسری به عنوان یک اصل در انسان ها پذیرفته می شود.

انسان هایی که قویا به این نکته واقفند که انسان اشرف مخلوقات بوده و روند تکاملی اش معنوی است و نه فیزیکی، در انتخاب زوج بیش از پیش بر معیار های معنوی تاکید داشته و همواره افراد را با درجه انسانیت، شرافت، و استعداد ها و توانایی های ذهنیشان می سنجند و عشق و علاقه خود را نثار یک فرد خواهند نمود.

دانشمندان در بررسی های خود نشان داده اند که چنین افرادی همواره کششی به سوی افراد با ضریب هوشی بالا نشان می دهند، و پر واضح است که این افراد خود نیز باید دارای همین صفات باشند چرا که همانند همیشه همانند را جذب می کند و این است قانون جذب.

ضریب هوشی بالاتر یعنی وفاداری بیشتر زوجین

 

در ابتدا نگاهی می اندازیم به جفت گیری حیوانات:
 

به طور کلی در حیوانات نر قوی تر گروه با بیش از یک ماده جفتگیری نموده تا نسل ایجاد شده از این جفتگیری از نظر محتویات ژنتیکی قدرتمند تر و صاحب صفات برتر باشد.

نر قوی تر پس از نزاع با دیگر نر های دسته و از پای در آوردن آنها اقدام به جفتگیری با حیوانات ماده گروه می نماید.

هدف نزاع پیش از جفتگیری اینست که مسلما حیوان نر پیروز که  در مقایسه با نرهای بازنده صفات ژنتیکی برتری داشته قادر به انتقال این صفات به نسل آینده از طریق جفتگیری با ماده ها گردد
 

.

لازم به ذکر است که در حیوانات نیز همانند انسان ها تعداد نر ها بیش از تعداد ماده ها می باشد. این اختلاف جمعیت در برخی حیوانات مشهود تر از سایر حیوانات است، از جمله در زنبور ها و مورچه ها که تعداد کثیری نر تحت عنوان سرباز و تنها یک ماده یا همان ملکه وجود داشته که در انتها نیز تنها یکی از نر ها با ماده جفتگیری می کند و آن نری است که قوی تر و دارنده صفات ژنتیکی مرغوب تری نسبت به سایر نر ها باشد.

در حیوانات از آنجا که قدرت فیزیکی یک معیار اصلی است و توانایی تنازع بقا ارتباط مستقیم با قدرت فیزیکی دارد این گونه جفتگیری از اهمیت بسیار بالایی برخوردار می باشد.

زیرا که فرزندان نر های قوی تر به سبب وراثت ژن های مرغوب همواره از قدرت فیزیکی بالاتری در مقایسه با فرزندان نر های ضعیف تر برخوردار خواهند بود.

شهر نشینی، انسانیت و بدین جهت کاهش اهمیت قدرت فیزیکی در جوامع بشری به طور کلی نیاز به چنین روش جفتگیری را از میان می برد.

در مورد انسان ها مسلما انسانیت، شرافت، اصالت، قدرت ذهنی و معنوی، و دیگر معیار های انسانی ارزشی بس والا تر از قدرت فیزیکی دارد