نخست اینکه این ابیات از جمله ابیاتی هستند که توسط دیگران دخل و تصرف گشته است و جعلی می باشد . جدای از ناهماهنگی وزن ابیات شعر  که مشهود است بسیار ناشیانه و بد سلیقه کنار هم قرار گرفته است واژه  عربی ( ولی عهد ) نه به ذایقه فردوسی بزرگ میخورد  که بر آن شد برای مقابله با زبان عربی ، شاهنامه را بی واژگان تازی بسراید نه اینکه تا 300 سال بعد از فردوسی بزرگ این واژه به دلیل خلفایی بودن حکومت اعراب رواج نداشته است . فردوسی بزرگ به راحتی میتوانست از واژه های دیگری همچون تخت دار بجای ولی عهد استفاده کند .

دوم : کمبوجیه خواهر خود را ملکه اعلام نمود در صورتیکه رسم است ملکه همسر شاه باشد و این تصور غلط و باطل را بوجود آورد که کمبوژیا با خواهر خود ازدواج نموده است در صورتیکه او خلاء سلسله مراتب حکمرانی را بر اساس شایسته سالاری پر کرد با این گواهی که فرزندی از آنها بر جای نماند .قضیه این شعر هم همین مصداق را دارد .

آنچه از نوشتار استاد پورداوود در رابطه با واژه خَوتَو این عبارت اوستایی پژوهش گردیده است  این است که در واقع واژه ختودت برگرفته از ( خَـوتَـو )  میباشد. که در گویش لری معنای ( خودتان ) یا ( خویشانتان ) را دارد .استاد می فرمایند: معنی ( خوتو+ دت(  همان است که  امروز به صورت ( خویش+ داری = خویشی نگهداشتن ) در زبان فارسی وجود دارد و نه اینکه در اوستا گفته شده باشد که با محارم ازدواج کنید بلکه توصیه ای است برای اینکه عار نداشته باشید و با هر طبقه ای جز خودتان هم خویشی نمایید . در ضمن این یک عادت از سوی رقیبان است که کسانی را که دوست ندارند زنا زاده خطاب کنند که همیشه این افترا و تهمت از سوی مسلمانان به این مردمان خدا شناس روا داشته شده است که بگویند نیاکان ایرانیان همگی زنا زاده هستند .

 پسر بد مر او را یکى همچو شیر
 که ساسان همى خواندى اردشیر  

 دگر دخترى داشت نامش هماى
 هنرمند و بادانش و نیک راى

 همى خواندندى ورا چهر زاد
 ز گیتى بدیدار او بود شاد

 پدر در پذیرفتش از نیکوى
 بران دین که خوانى همى پهلوى

 هماى دلافروز تابنده ماه
 چنان بد که آبستن آمد ز شاه

 چو شش ماه شد پر ز تیمار شد
 چو بهمن چنان دید بیمار شد

 چو از درد شاه اندر آمد ز پاى
 بفرمود تا پیش او شد هماى

 بزرگان و نیک اختران را بخواند
 بتخت گرانمایگان بر نشاند

 چنین گفت کاین پاک تن چهر زاد
 بگیتى فراوان نبودست شاد

 سپردم بدو تاج و تخت بلند
 همان لشکر و گنج با ارجمند

 ولى عهد من او بود در جهان
 هم انکس کزو زاید اندر نهان

 اگر دختر آید برش گر پسر
 ورا باشد این تاج و تخت پدر

چو ساسان شنید این سخن خیره شد
زگفتار بهمن دلش تیره شد ....

تواوستا همچین چیزی نیست حتی اگه توخودتوبا این چرندیات گول بزنی که دین مارو زیر سوال ببری!!!خدا نمیاددر بهشت وایته بگه فقط مسلمونا حق دارن برن بهشت اینوادت بمونه !!!!!!!!!!

همین که من به شما بگم برادر شما رسما برادر من میشید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟معلومه که نه زرتشتیام به هم خواهرو برادر میگن ومیگفتن حتی قبل از شما برادر بسیجی ولشکرمخلص که واقعا مخ لص اید!!!!!!!

بله هرکس مختاره

اوستا به کنارتوی خیلی ازکتیبه ها و کتابا هم نوشته شده شما تاحالا زرتشتی رو دیدین که با خانواده اش ازدواج کنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اقای برادر زرتشت بزرگ با ازدوج محارم مخالف بود وسر این قضیه با خیلی مشکل از طرف ازتک و مایا ها مواجه شد این دروغا رو اونا باب کردن که ابروی زرتشت رو برن که خوشبختانه ادمای عاقل گولشونو نمیخورن شایداوستایی شما تحریف شده است

اقای بخت النصر با خوندن نظرتون از زندگی نا امید شدم این حرفا حتی1 صدمشم درست نبود توی اوستا حتی قدیمی ترینش که دست ماست همچین چیزهای زشتی نوشته نشده!!!!!!!!!!من که گفتم خوی دوده یا بقول شما  ختودت یعنی چی!!!!!!!!

فاجعه این نیست که مردم نمیدانند فاجعه این است که مردم نمیخواهند بدانند

ازدواج با محارم در ایران باستان!!!

ختودت به معنای نزدیکی میباشد.

ختودت از سنن متقن و رایج ایین زرتشتی بوده که بیشتر دربین اشراف و روحانوین اجرا میشده برای حفظ اصالت خون و نگه داشتن فره کیانی در خانواده و حفظ نژاد اهوارایی اما چند زرتشتی شیاد امروز سعی میکنند این سنت را که از بدیهیات تاریخ است انکار کنند.در این نوشتار بخوبی با معنای و فراگیر بودن این سنت دربین اشراف و روحانیون پی خواهید برد.

موارد استفاده از واژه ختودت و معنای آن در میراث دینی:
در ویسپرد میخوانیم :« یك جوان نیک اندیش ،نیک گفتار،نیک کردار را ایستاده خواهم ، یک جوان سخنگوی ایستاده خواهم ، انکه ختودت بجای اورد ایستاده خواهم »

ویسپرد 37 /33

همین متن عینا در گشتاسب پشت بند 17 تکرار شده است . و باز همین متن با تفاوتی اندک در پاره ای از نماز شبانگاه (=اوسیروتریمگاه) امده است : « جوان نیک پندار ، نیک گفتار ، نیک کردار ، به دین پاک و سرور پاکی را میستاییم ، جوان سخنگوی پاک و سرور پاکی را ما میستاییم ، پاک دینی که ختودت کرده باشد »

خرده اوستا 168 /8

در وندیداد که احکام دینی را بیان میکند یکی از مطهرات که فرد نجس را پاک میکند ، شاش زن یا مردی است که ختودت به جای اورده باشد « افرادی که مرده ای را به دخمه برده اند، باید در همان جا چند گام دورتر از مرده بنشینند تا مزدا پرستان برای شان ،شاش بیاورند که سرو تن خود را بدان بشورند.

شاش های پاک کننده:شاش ستوران و شاش زن ومردی که ختودت کرده باشند »

وندیداد 2/ 867/ 8 /13.

(سنت ختودت در اوستای روزگار ساسانی یک نسک یا کتاب ویژه داشته،نسک یازده اوستای ساسانی موسوم به وشتگ نسک پیرامون سنت ختودت و احکام ان بوده است)

.ن.ک: وندیداد 2 / 953 ، 954و 967

مفهوم و معنای واژه ختودت در یسنا و یشتهای کهن آمده است:


 ارت دختر اهورامزدا ، خواهر امشاسپندان است

یشتها 2/187/2

ای ارت ! پدر تو اهورا مزدا .. مادر تو است سپندارمذ ، برادران تو هستند سروش ، رشن و مهر

یشتها 2/190 /16

در حکمت دینی اریایی سنت ختودت ریشه اهورایی دارد
دیوان گفتند اگرمزدا میدانست که باید ختودت با مادر کند ، روشنایی پدید می امد و خورشید پسرش میشد واهورامزدا با خواهرش ختودت مینمود و ماه  پدیدار میگشت . اهریمن به گروه دیوان گفت : لب نگشایید که مزدا این راز نفهمد ، اما "مهمی دیو" این راز را به مزدا بگفت و مزداچنان کرد ( یعنی با مادرش ختودت نمود) و روشنایی پدیدار گشت

وندیداد 2 /975 و 976

در فلسفه افرینش اریایی امده است که : « اهریمن تنها گیتی را که کیومرث باشد نابود کرد سپس کیومرث به گونه خواهر و برادری شد و به نام مشی و مشیانه به زمین بازگشت و سنت ختودت بجای اورد و نسل بشر در گیتی پدیدار گشت »

وندیداد 2 / 975 نیز دادستان دینیک 37 /82 .84 65 /7 +بند هشن 15 /24 +روایت دارابهرمزد 1/259 و 260

و سرانجام اهورا مزدا خود در حضور زرتشت سنت ختودت به جای اورد و برای بندگان مقرر داشت، و در برابر شگفتی و اعتراض زرتشت ، به او فهماند که در این سنت فایدتی بس بزرگ و مهم است که طهارت خون و نژاد و نسل شامل میشود.از اینرو ثوابی  بی حساب دارد

وندیداد 2/938 و939 کتاب روایت پهلوی + رساله امیداشهوهیشتان . احکام ختودت در کتب دینی پهلوی بهطور مشروح و مفصل امده است.


این سنت برای حفظ اصالت خون ونژاد بیشتر در بین طبقه اشراف و روحانیون مرسوم بوده است .( چون اشراف و روحانیون نژاد اهورایی برای خود قائل بودند و رعایا را از نژاد پست و اهریمنی میدانستند) . همه مواهب زندگی از ان ایشان بود. در سراسر دوران بلند تاریخی با توجه به انگیزه حفظ طهارت خون و اصالت نژاد و نسل و انتقال قدرت و ثروت در خانواده و خاندان و قبیله ، اشرافیت و روحانیت و حاکمیت سیاسی اقتصادی اجتماعی ایران باستان سنت ختودت به جای اورده میشد.

درگزارش کتزیایس امده است که در میان مادها و پارس ها رسم براین بود که پسر یا دختر و یا داماد قانونا به پادشاهی میرسید.از اینرو شاهان غالبا با خواهران خود ختودت میکردند . ن.ک : دیاکونوف 7/390

کوروش با خواهر مادرش دختراستیاگ اخرین پادشاه ماد ختودت کرد . کمبوجیه با خواهرش اتوسا ختودت کرد.
داریوش دوم با دو دخترش اتوسا و امسترتیدا ختودت کرد .

ن.ک : دیاکونوف 7/ 611 و 430

اردشیر دوم با دختر خویش و اردشیر سوم با مادرش ختودت به جای اورد .

ن.ک : وندیداد 2 /972

در دوره اشکان این سنت ارایی معمول بوده و داستانویس و رامین نشان ختودت میان برادر و خواهر دارد .

وندیداد 2/977

در دوره ساسانی شاهپور اول با دخترش اذرناهید ختودت کرد و بهرام با دخترش ختودت نمود . دختر شاهپور اول با برادرش نرسی ینت ختودت بجای اورد.

وندیداد 2/977
 
مهران گنشسب از مقامات برجسته دربار هرمزد چهارم ساسانی با خواهر ختودت نمود

.ن.ک  وندیداد 2 /980

قباد ساسانی با دختر یا خواهرش سامبیکه و خواهرزاده اش ختودت نمود .

وندیداد 2/ 982

گویا این سنت در برخی از دوران های تاریخی دچار افول شده بود . موبد کریتر،برجسته ترین موبد دوران تاریخی در منشور جاویدان خود مینویسد:
 بسیاری پیوند هم خون برقرار کردم و بسیاری که بی ایمان بودند به ان ایمان امدند...»

همان 2/923 و کتیبه او

پنجاه سال پس از کریتر ، اذرپاد مهر اسپند که در احیای ایین و فرهنگ باستان و میراث دینی دوران تاریخی سرامد همه موبدان تاریخ باستان است بفرمود : « زن از پیوند خویش کنید که پیوندتان دورتر نرود ، چه تباهی و اشوب و زیانی از این بیشتر و بزرگتر که دختر خویش بدهند و پسر خویش را دختر کسان به زنی خواهند تا دوده تباه شود »

وندیداد2/931

در فقه دوران دینی امده است که : « نرسی بزرمهر این سه واژه را گفته است که کرفۀ خویدودس (=ختودت) گناه مرگ ارزان را نابود کند ... ونیز شایسته است مرد را که زن خویش را از خود ابستن یابد(یعنی براساس سنت ختودت عمل کند)»

شایست ناشایست 101/ 42

در کتاب دین گفته شده که :« خشم به پیش اهریمن دوید و گفت که من در گیتی نروم چه هرمز خدای در گیتی سه چیز است که من در برابر انها هیچ نتوانم کرد . اهریمن که در گاهنبار برس ، اگر از ایشان یکی از دیری بدزدید ، گاهنبار شکسته شد و کار به کام تو باشد . در میزد برس اگر از ایشان یکی سخن بگوید ، میزد شکسته شد ، و کار به کام تو باشد . خویدودس (ختودت) را رها کن چه من چاره ان ندانم . چه هرکس زن را چهار بار به نزدیک شد ، از خویش هرمزد و امشاسپندان جدا شد»

شایست ناشایست 1 /18/234 و233 + راویت پهلوی 4/ 8 / 9 -1

موبدان موبد «ویراف » پارسای بزرگ ساسانی به معراج شتافت و برزخ و دوزخ را بدید و با هفت خواهر خویش ختودت نمود.
 ویراف را هفت خواهر بود و هر هفت خواهر ، ویراف را چون زن بودند ... چه ما هفت خواهریم و این یک برادر ، و هر هفت خواهر این برادر را چون زن هستیم .

اراداویراف نامه 24 / 2/ 1 و3

ویراف در معراج خود فضیلت ختودت بدید :« پس نخست گام فراز نهادم به ستاره پایه ، به اندیشه نیک ، انجا که اندیشه نیک به مهمانی بود، دیدم روان پاکان را چون ستاره ، مانند روز روشن همی درخشید ..پرسیدم از سروش پاک و ایزد اذر که اینجا کدام و این مردم کدامند؟  سروش پاک و ایزد اذر گفتند:که اینجای ستاره پایه و این روانانی هستند که به گیتی پشت نکردند و گاهان نسرودند و ختودت نکردند ...به سبب ثوابهای دیگر پاک و اهروب بوده اند . انگاه دیدم روان زنی که ماری هولناک به تن داشت و به دهان بیامد . پرسیدم که این تن چه گناه کرد ؟ که روان اینگونه گران باد افراه برد . سروش پاک و ایزد اذر گفتند که این روان ان بدکار زناست که خویتوکدس تباه کرد»

ارادیف نامه 31 - 23 /7 /5 -1 + 69/86 /3-1

سنت ختودت در منابع مذهبی پس از باستان نیز امده و از فضیلت و ثواب بسیار واثار و برکات شمرده شده است . پیداست که این سنت تا روزگار صفوی جاری بوده است و در این موضوع پرسش و پاسخ های بسیاری میان روحانیون مزدیسنا در ایران و هند صورت گرفته است و گفته شده حال که امکان اجرای سنت ختودت به گونه شایسته نیست بهتر است که ختودت میان نزدیکان باشد . درباره این پرسشها و پاسخ ها رجوع کنید به کتاب: شارستان  205و 206 الی 220

پی نوشت

مفهوم و معنای واژه ختودت در یسنا و یشتهای کهن امده است 

) ارت دختر اهورامزدا ، خواهر امشاسپندان است( یشتها 2/187/2
(ای ارت ! پدر تو اهورا مزدا .. مادر تو است سپندارمذ ، برادران تو هستند سروش ، رشن و مهر ( یشتها 2/190 /16

درگاتها میخوامنیم سپندارمذ دختر اهورا مزدا است .... اینجا گفته ارت دختر مزدا است مادر ارت سپندارمذ . یعنی اهورا مزدا با سپندارمذ که دخترش باشد ختودت نمود حاصل ان ارت شد

در حکمت دینی اریایی سنت ختودت ریشه اهورایی دارد
« دیوان گفتند اگرمزدا میدانست که باید ختودت با مادر کند ، روشنایی پدید می امد و خورشید پسرش میشد واهورامزدا با خواهرش ختودت مینمود و ماه پدیدار میگشت . اهریمن به گروه دیوان گفت : لب نگشایید که مزدا این راز نفهمد ، اما "مهمی دیو" این راز را به مزدا بگفت و مزداچنان کرد ( یعنی با مادرش ختودت نمود) و روشنایی پدیدار گشت (وندیداد 2 /975 و 976)

نگاه کنید قسمتهای اوستا چقدر باهم هماهنگه