| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
0
|
17
|
90/5/11 (03:23)
|
|
||
|
|
3
|
136
|
90/4/4 (15:30)
|
|
||
|
|
7
|
69
|
90/3/20 (12:42)
|
|
||
|
|
10
|
206
|
90/1/26 (17:10)
|
|
||
|
|
0
|
17
|
89/8/4 (11:25)
|
|
||
|
|
3
|
42
|
89/3/10 (20:16)
|
|
||
|
|
0
|
26
|
88/12/17 (10:57)
|
|
||
|
|
2
|
124
|
88/12/7 (18:00)
|
|
||
|
|
0
|
96
|
88/11/29 (18:34)
|
|
||
|
|
6
|
102
|
88/10/20 (04:46)
|
|
||
|
|
1
|
125
|
88/9/23 (10:16)
|
|
||
|
|
1
|
2227
|
88/6/19 (15:56)
|
|
||
|
|
12
|
93
|
88/6/6 (06:43)
|
|
||
|
|
149
|
1142
|
88/1/17 (23:30)
|
|
||
|
|
3
|
51
|
87/9/24 (07:57)
|
|
||
|
|
0
|
15
|
87/9/20 (00:36)
|
|
||
|
|
0
|
24
|
87/9/9 (06:59)
|
|
||
|
|
0
|
14
|
87/8/6 (15:40)
|
|
||
|
|
1
|
14
|
87/4/7 (06:17)
|
|
||
|
|
0
|
17
|
87/1/27 (10:50)
|
|
|
از سخنان آن حضرت است در نهى از غیبت مردم آنان كه از عیوب پاكند و از لطف خدا از گناهان سالمند اَنْ یَرْحَمُوا اَهْلَ الذُّنُوبِ وَالْمَعْصِیَةِ، وَ یَكُونَ الشُّكْرُ هُوَ الْغالِبَ شایسته است به اهل گناه و معصیت ترحم آورند، و سرگرم شكرگزار نعمت پاكى عَلَیْهِمْ، وَالْحاجِزَ لَهُمْ عَنْهُمْ، فَكَیْفَ بِالْعائِبِ الَّذى باشند، و این شكر مانع آنان از عیبجویى دیگران شود، چه رسد به كسى كه (خود گنهكار است آن گاه) عابَ اَخاً وَ عَیَّرَهُ بِبَلْواهُ! اَما ذَكَرَ مَوْضِعَ سَتْرِ اللّهِ عَلَیْهِ مِنْ ذُنُوبِهِ از برادر ایمانى غیبت كرده، و وى را به گناه انجام گرفته سرزنش نموده! آیا توجه ندارد كه خداوند گناهى مِمّا هُوَ اَعْظَمُ مِنَ الذَّنْبِ الَّذى عابَهُ بِهِ؟! وَ كَیْفَ یَذُمُّهُ بِذَنْب بزرگتر از گناهى را كه برادرش را به آن ملامت كرده بر او پرده پوشى نموده؟! چگونه دیگرى را به گناهى سرزنش قَدْ رَكِبَ مِثْلَهُ؟! فَاِنْ لَمْ یَكُنْ رَكِبَ ذلِكَ الذَّنْبَ بِعَیْنِهِ فَقَدْ عَصَى اللّهَ مى كند كه خود مانند آن را مرتكب شده؟! اگر هم به گناهى مانند آن آلوده نشده در گناهى بزرگتر فیما سِواهُ مِمّا هُوَ اَعْظَمُ مِنْهُ. وَایْمُ اللّهِ لَئِنْ لَمْ یَكُنْ عَصاهُ فِى الْكَبیرِ از آن (كه عیب جویى است) خدا را عصیان كرده. به خدا سوگند اگر به گناه بزرگى آلوده نگشته وَ عَصاهُ فِى الصَّغیرِ لَجُرْاَتُهُ عَلى عَیْبِ النّاسِ اَكْبَرُ. و مرتكب گناه كوچك هم نشده باشد هرآینه این جرأتش بر عیبجویى از مردم بزرگترین گناه است. |
یا عَبْدَاللّهِ، لاتَعْجَلْ فى عَیْبِ اَحَد بِذَنْبِهِ، فَلَعَلَّهُ مَغْفُورٌ لَهُ. اى بنده خدا، در عیبجویى از كسى به خاطر گناهش شتاب مكن، شاید خداوند آن گناه او را بخشیده باشد. وَ لاتَأْمَنْ عَلى نَفْسِكَ صَغیرَ مَعْصِیَة، فَلَعَلَّكَ مُعَذَّبٌ عَلَیْهِ. و از گناه كوچكى كه خود گرفتار آن شده اى آسوده مباش، كه ممكن است به آن گناه عذاب شوى. فَلْیَكْفُفْ مَنْ عَلِمَ مِنْكُمْ عَیْبَ غَیْرِهِ لِما یَعْلَمُ مِنْ عَیْبِ نَفْسِهِ، بنابراین هركدام از شما كه از عیب دیگرى آگاه است، به خاطر عیبى كه از خود خبر دارد دست از عیبجویى او بردارد وَلْیَكُنِ الشُّكْرُ شاغِلاً لَهُ عَلى مُعافاتِهِ مِمَّا ابْتُلِىَ بِهِ غَیْرُهُ. و لازم است شكر پاك بودن از گناهى كه دیگرى به آن دچار است او را از دنبال كردن عیب دیگران بازدارد. از سخنان آن حضرت است همچنین درباره نهى از غیبت اى مردم، آن كس كه از برادرش استوارى در دین و درستى راه را مى داند فَلایَسْمَعَنَّ فیهِ اَقاویلَ الرِّجالِ. اَما اِنَّهُ قَدْ یَرْمِى الرّامى، وَ تُخْطِىءُ نباید گفتار بیهوده مردم را در حق او بشنود. بدانید كه تیرانداز گاهى تیر مى اندازد و تیرش به خطا السِّهامُ، وَ یُحیكُ الْكَلامُ، وَ باطِلُ ذلِكَ یَبُورُ، وَ اللّهُ سَمیعٌ وَ شَهیدٌ. مى رود، سخن هم (هرچه باشد) اثر مى گذارد ولى نادرست آن از بین مى رود، و خداوند شنوا و شاهد است. اَما اِنَّهُ لَیْسَ بَیْنَ الْحَقِّ وَالْباطِلِ اِلاّ اَرْبَعُ اَصابِعَ. ] فَسُئِلَ عَلَیْهِ السَّلامُ آگاه باشید كه بین حق و باطل جز چهار انگشت فاصله نیست. ] توضیح این سخن | |
