| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
1045
|
5290
|
91/2/17 (08:43)
|
|
||
|
|
521
|
3491
|
90/3/12 (01:32)
|
|
||
|
|
93
|
746
|
90/5/28 (01:14)
|
|
||
|
|
172
|
1148
|
90/11/23 (20:01)
|
|
||
|
|
76
|
322
|
90/2/21 (15:50)
|
|
||
|
|
19
|
65
|
91/2/10 (02:35)
|
|
||
|
|
38
|
151
|
91/2/10 (02:27)
|
|
||
|
|
1177
|
4208
|
91/2/10 (02:16)
|
|
||
|
|
7
|
11
|
90/12/26 (23:37)
|
|
||
|
|
444
|
2248
|
90/12/8 (13:29)
|
|
||
|
|
714
|
1973
|
90/11/18 (11:19)
|
|
||
|
|
496
|
1834
|
90/11/10 (14:15)
|
|
||
|
|
76
|
297
|
90/10/8 (17:06)
|
|
||
|
|
381
|
1364
|
90/10/8 (16:42)
|
|
||
|
|
188
|
911
|
90/10/2 (19:08)
|
|
||
|
|
444
|
1207
|
90/9/26 (00:03)
|
|
||
|
|
641
|
1930
|
90/6/23 (00:54)
|
|
||
|
|
87
|
246
|
90/5/22 (09:45)
|
|
||
|
|
540
|
2849
|
90/5/14 (07:51)
|
|
||
|
|
19
|
63
|
90/5/13 (23:51)
|
|
20 نکته برای اصلاح تمرینات ورزشی |
شاید برای شما هم پیش آمده که ورزشهای منظمی را داشته
باشید اما نه تنها نتیجه ی دلخواه را برای تناسب اندام کسب نکردید، بلکه با گرفتگی
عضلات و خستگی های مفرط روبرو شدید.
ناامید نشوید، با بکارگیری روش صحیح در تمرینهای خود می توانید دوباره شروع کنید.
در اینجا به 20 نکته اشاره می کنیم که با بکارگیری آنها و درک اشتباهات در انجام
آنها و در ادامه اصلاح این تمرینها، انگیزه ی دوباره ای را برای نیل به هدف تناسب
اندام خود کسب خواهید کرد.
دستگاههای ورزش های هوازی
1- امروزه بیشتر مردم با خرید دستگاههایی همچون، تریدمیل، گام زن، ... ساعتها در
هفته با روش ایستادن اشتباه بروی آنها، سعی در رسیدن به تناسب اندام را دارند، اگر
دقت کنید می بینید که اکثر آنها با تکیه دادن و انداختن سنگینی خود بروی دستگاه، به
مرور زمان دچار مشکل می شوند، روش درست، این است که به هنگام ایستادن بروی این
دستگاهها، بدن و کمر خود را در حالتی راست و قائم نگاه دارید تا به ستون فقرات شما
فشار نیاید و صدمه نبیند.
2- مادامی که با این دستگاهها کار می کند، میله ی حفاظتی را سفت و محکم در دست
نگیرید، این باعث می شود که بازوها و دیگر عضلات دستها به اندازه ی کافی تحرک
نداشته و کالری کمتری بسوزانند. اگر از افتادن از روی دستگاه می ترسید، این روش را
اجرا کنید؛ ابتدا تمامی انگشتان خود را راحت روی میله قرار دهید و میله را محکم
فشار ندهید! سپس پس از شروع اندک زمانی از انجام تمرین ها، به ترتیب انگشتان خود را
از میله رها کنید و تنها انگشتان اشاره شما بر میله تکیه کند تا علاوه بر تحرک
بیشتر عضلات مچ تا بازو، تعادل خود را نیز بروی دستگاه حفظ کنید.
3- اگر از دستگاههای و ورزشهایی استفاده می کنید که طبق دستور باید بین هر سه یا
چهار دقیقه، دقایقی کم را فاصله بیاندازید، این دقایق را به استراحت مطلق نپردازید!
در این فاصله نفسی عمیق بکشید، عضلات را شل کنید، به آهستگی چند گام بردارید، سپس
دوباره به ادامه ی تمرینها بپردازید.
4- یکی از روشهای اشتباه این است که برخی به هنگام پیاده روی با جمع کردن دستهای
خود، سنگینی آن را با خود حمل می کنند، شاید این کار با فشار بیشتر منجر به سوزاندن
کالری بیشتری شود اما متأسفانه به مرور زمان باعث فشار بروی اندام های پا ( شامل
زانو، ماهیچه های ران، ساق پا، ...) می شود، پس بهتر است ابتدا پیاده روی خود را
انجام دهید، و بعد از آن به ورزشهای استقامتی عضلات بپردازید.
5- بیشتر افراد فکر می کنندکه انجام ورزشهای هوازی همچون پیاده روی،
دویدن،...کافیست، درحالی که از سی سالگی به بعد ماهیچه ها و عضلات ضعیف می شوند،
بنابراین باید علاوه بر ورزشهای فوق، به تمرینهای عضلانی و تقویت آنها نیز پرداخت،
در نتیجه سرعت متابولیسم بدن افزایش یافته و موجب سوخت کالری بیشتری در بدن می شود.
تقویت عضلانی
6- متأسفانه بارها دیده شده که برخی از افراد، لیفتینگ و ورزشهای عضلانی را آنقدر
سریع انجام می دهند که نه تنها نتیجه ی مثبتی در پی نخواهد داشت، بلکه سبب افزایش
بیش از حد فشار خون و آسیب های جسمانی می شود. روش صحیح این است که بین مراحل
لیفیتگ و ورزشهای عضلانی بطور متناوب عمل دم را دو بار و بازدم را چهار بار انجام
دهید.
7- به هنگام تمرین با دستگاههای تقویت عضلات شکم، حتماً عضلات شکم را سفت نگاه
دارید، بیشتر افراد به جای این کار، با فشار بروی عضلات گردن، و سر و قسمت بالایی
تنه، نتیجه ی دلخواه را کسب نخواهند کرد، پس همواره طی هر حرکت بروی سفت کردن عضلات
شکم تمرکز کنید و از فشار بر عضلات دیگر قسمتها خودداری کنید.
8- در هنگام کار با دستگاههای کششی، برخی افراد به اشتباه روی صندلی می نشینند و سر
خود را به سمت جلو متمایل نگه میدارند و بعد میله را بالا و پایین می برند، این
حرکت به دلیل اینکه قسمت پشت بدن شما به حالت عدد هفت قرار نگرفته است، به عصبهای
گردن و ستون فقرات فشار می آورد، روش صحیح این است که، سر خود را عقب نگه دارید و
میله را از جلوی شانه و چانه ی خودحرکت دهید و در حین حال کاملاً بروی ثابت نگه
داشتن عضلات پشت خود ( بصورت عدد هفت) تمرکز کنید.
9- بعضی از دستگاهها به نسبت وزن و حجم اندام، تنظیم می شوند، عدم تنظیم مناسب این
دستگاهها برای افراد مختلف، مطمئناً طی مدت کوتاهی منجر به آسیب های جسمانی می شود.
برای مثال، اگر آن را طبق حجم عضلات پا درجه بندی نکنید، علاوه بر فشار وارده بر
زانو، تمامی ماهیچه ها و عضلاتی که باید حین تمرین روی آنها کار شود، بطور کامل
حرکت نمی کنند و عمل سوخت و ساخت چربی در برخی قسمتها ناقص انجام می شود. (بهتر است
در تمرینهای عضلانی و لیفتینگ از یک مربی کمک بگیرید)
حرکت های کششی و انعطافی
10-حرکت های کششی و انعطافی را حتماً در مرحله آخر تمرینها قرار دهید، چرا که در
ابتدای ورزش با وجود سرد بودن ماهیچه ها، کشش آنها، منجر به پارگی تاندوم ها و
مویرگها می شود.
11- در هنگام تمرینهای کششی، نباید بر عضلات فشار بیش از حد وارد شود، در واقع در
هر تمرین، مدت زمان آن تا وقتیست که کشش بروی عضلات باعث درد نشود.
تنوع و ایجاد انگیزه ی دوباره
12-گاهی اوقات انجام ورزشهای مستمر در هفته چون، تردمیل، گام زن، و...آنقدر خسته
کننده می شود که دیگر انگیزه ای برای ادامه ی آن ندارید، حالا وقت آن است که با
تنوعی در روش تکراری روزهای گذشته، به همراه دوستان یا خانواده ی خود کمی تفریح
کنید، به سینما، پارک، رستوران،... بروید و خوش بگذارنید تا با روحیه ای تازه،
دوباره تمرین های خود را آغاز کنید.
13- شاید شما هم از آن دسته از افرادی هستید که همچنان به چند تمرینی که در نوجوانی
خود یاد گرفته اید، اکتفا کرده اید، پیشنهاد می کنیم با مطالعه و مراجعه به
باشگاهها، تمرینات جدیدتر را فرا بگیرید.
14- با انجام تمرینهای حرفه ای امّا تکراری، ماهیچه ها و عضلات شما با تکرار یک
عمل، با سرعتی یکسان و خسته کننده، تحلیل می روند و در نتیجه کالری کمتری می
سوزانند. با مشورت یک مربی بدنسازی، در نوع، سرعت تمرینهای خود، تغییراتی را ایجاد
کنید، این کار همچون موتور محرک جدیدی برای بدن عمل می کند.
15- دست از خیالات بردارید! طبق توصیه های کارشناسان بدنسازی، تنها برای عدم اضافه
وزن، سه یا چهار ساعت ورزش در هفته الزامیست، درحالی که بیشتر مردم تنها با 30
دقیقه پیاده روی و عدم رعایت رژیم غذایی در پی کاهش وزنی خیالی هستند! کاهش وزن،
تنها با رعایت رژیم همراه با ورزش امکان پذیراست.
16- برای تمرینهای خود زمان بندی کنید، برخی افراد به اشتباه، دو روز آخر هفته را
به ورزش می پردازند، وقت خود را طوری تنظیم کنید که تعطیلات آخر هفته را به کارهای
دلخواه و تفریحات خود نیز برسید تا شنبه با روحیه ای تازه هفته خود را آغاز کنید.
17- متأسفانه بیشتر مردم به محض خرید دستگاههای چون تریدمیل و ... با سرعت و زمانی
چون حرفه ای ها شروع به تمرین می کنند و در ابتدای کار با دردهای مفصلی روبرو می
شوند، با تنظیم دستگاه و برنامه ای تدریجی به سرعت و زمان کار با آنها، نظم دهید.
18- اگر بدون گرم کردن بدن و عضلات، شروع به ورزش کنید، با عدم جریان کافی خون در
ماهیچه ها و عدم اکسیژن رسانی مناسب به اندام ها، باعث اختلال در تنفس و ضربان قلب
می شوید، قبل از شروع تمرینهای اصلی، 5 تا 10 دقیقه بدن خود را گرم کنید تا انجام و
ادامه ورزش برای شما آسان تر شود.
19- هیچ گاه بطور ناگهانی از ادامه ی تمرینها در انتهای ورزش، دست نکشید، با این
کار اسید لاکتیک لازم در بدن شما آزاد نخواهد شد و گرفتگی عضلات را در پی دارد،
بنابراین به مدت 10 دقیقه با کاهش سرعت و حرکات و نرمشهای سبک به تدریج به ورزش خود
پایان دهید.
20- ماهیچه ها و عضلات برای سوخت و ساز چربی، نیاز به آب کافی دارند، بنابراین اگر
احساس تشنگی می کنید، قبل و بعد تمرین مقداری آب بنوشید. (مگر اینکه در حد حرفه ای
و بدنسازی فعالیت کنید که با مشورت مربی خود باید تنظیم پتاسیم و ... را در بدن خود
کنترل کنید)، لازم به یادآوریست، نوشیدن آب اجباری نیست.
این پست نقل قولی از نوشته پائولت عزیز هست که به این تاپیک منتقل شده.

عصبانیت یك حس طبیعی است درست مانند شادی ، غم و اندوه . احساسات زمانی بروز می كنند كه اتفاقی برای فرد رخ دهد . عصبانیت وقتی بروز می كند كه فرد احساس كند مثلاً با او به درستی رفتار نشده است . با بروز این حس ، بدن مقدار زیادی از تركیبات شیمیایی را كه موجب تغییر نحوه ی كاركرد بدن می گردند آزاد می نماید . این تغییرات عبارت اند از :
تلمبه زدن سریعتر قلب
نفس نفس زدن
بالا رفتن دمای بدن
لرزیدن
این تغییرات ، بدن را آماده ی درگیری یا فرار از موقعیت به وجود آمده می كنند و قدرت و هوشیاری را آنقدر بالا می برند كه می توان با گریختن یا ایستادن برای درگیری ، به جهت دفاع از حق و امنیت فردی از خود محافظت كرد . كاری كه مردم در گذشته انجام می دادند . در حال حاضر وقتی كاری درست انجام نگیرد هنوز همان تغییرات فیزیكی وجود دارند اما در بیشتر اوقات این وضعیت طوری نیست كه بتوان درگیری فیزیكی پیدا كرد یا گریخت . بنابراین تغییرات فوق همچنان وجود خواهند داشت و برای خلاص شدن از آنها راه آسانی وجود ندارد .
عصبانیت رابطه نزدیكی با سایر احساسات از جمله ترس ، ناراحتی ، یأس و ناامیدی دارد اما گاهی ، تنها احساسی است كه فرد برای نشان دادن هیجانات خود انتخاب می كند .
گاهی اوقات حتی نمی توان آن را از سایر احساسات تمیز داد . برای مثال یك یخ شناور را تصور كنید . روی آب بخش كوچكی از یخ وجود دارد كه می توان آن را حس عصبانیت تلقی كرد . نصف بیشتر یخ در زیر آب قرار دارد كه حاكی از سایر احساسات مرتبط با عصبانیت مانند ترس ، نارحتی ، شرمندگی و غم می باشد .
زمانی كه عصبانی شدید ، مكث كنید و از خود این سؤالات را بپرسید : واقعاً چرا عصبانی هستم؟ آیا به خاطر ترسیدن از چیزی است ؟ آیا احساس می كنم برخورد نامناسبی با من صورت گرفته است ؟ آیا مسئله ای احساساتم را جریحه دار كرده است ؟ آیا احساس می كنم به من و خواسته هایم بی احترامی شده است ؟ آیا این عصبانیت ، من را به یاد تجربه ناراحت كننده ای می اندازد ؟ آیا از عصبانی شدن هراس دارم ؟
همه ، از پیر و جوان و زن و مرد در هر زمانی عصبانی می شوند . بسیاری تصور می كنند مردها بالاخص پسرهای جوان بیشتر از خانمها عصبانی می شوند . این تنها یك تصور است . چنین عقیده ای شاید از آنجا نشأت گرفته باشد كه مردان و زنان عصبانیت خود را به شیوه های مختلف بروز می دهند .
به مردان و پسران گفته می شود كه باید محكم باشند و این خلاف مردانگی است كه ترس ، ناراحتی ، مخالفت و سایر احساسات ناراحت كننده خود را بروز دهند . اگر آنها احساسی غیر از عصبانیت را نشان دهند ، دیگران چه می گویند .
به زنان و دختران معمولاً می آموزند كه عصبانی شدن ، رفتاری خانمانه نیست . اگر آنها عصبانیت خود را بروز دهند دیگران چه می گویند ؟ این بدان معناست كه زنان بیشتر عصبانیت خود را پنهان می كنند یا آن را نادیده می گیرند .
یك فیلم سینمایی ، مجله یا كمدی عامه پسند را تصور كنید . شخصیت های مرد و زن چه احساساتی را نشان می دهند ؟ شخصیت آنها شبیه كیست ؟ فكر می كنید این شخصیت ها به مردان و زنان در خصوص احساساتشان چه پیغامی می دهند ؟
علیرغم نحوه بروز عصبانیت آن چنان كه دیده می شود ، این احساس در زندگی ما می تواند مفید باشد و در دستیابی به موارد ذیل به ما یاری رساند :
- برای نیل به اهداف ، كنترل موقعیت های اضطراری و حل مشكلات
- كمك به بروز استرس ها و فشارهای عصبی به شیوه ای صحیح
- صحبت با دیگران در خصوص احساسات خود
- برانگیختن تغییرات در جهت عدالت اجتماعی
در گذشته كه زنده ماندن كار پر مشقتی بود عصبانیت برای ادامه بقا سهم مهمی ایفا می كرد . وقتی مردم بدوی امنیت خود را از سوی حیوانات وحشی یا دشمنان در خطر می دیدند مقادیر زیادی تركیبات شیمیایی از طریق حس عصبانیت وارد مغز می شد . این تركیبات شیمیایی قدرت بسیار زیادی برای فرار كردن ، ایستادن و درگیر شدن با مهاجمان ، تمركز داشتن در طی درگیری و كاهش حس درد تأمین می كرد.
چنین واكنش هایی ، بخشی از نحوه عكس العمل بدن برای دفاع از خود و كمك به واكنش در مقابل موقعیت های خطر ساز یا تهدید كننده هستند .
-وقتی كه با شما رفتار نامناسبی صورت گرفته یا به احساستتان صدمه خورده است .
- كمك به حفظ احساسات مثبت
- كمك به اعتماد به نفس و دفاع از حقوق فردی
- نشان دادن عدم تأیید نقض قوانین یا معیارهای اجتماعی .
ایجاد تغییراتی در شیوه حیات جامعه . وقتی گروهی از مردم به خاطر مسائل یكسان عصبانی می شوند ، اغلب به یكدیگر می پیوندند تا آن موقعیت را تغییر دهند مانند تظاهرات علیه رژیم یا اعتراض علیه جنگ .
نكته : عصبانیت می تواند مفید باشد اما تنها با این شرط كه به روش مؤثری آن را بروز دهید و به خود یا دیگران و یا به اموال آسیب نرسانید .
برخی مردم معتقدند عصبانیت همیشه منجر به طغیان می شود و در نتیجه ی انواع مختلف خشونت ، یا حتی آزار و اذیت كودكان به وجود می آید . افراد دیگر معتقدند از آنجا كه بروز عصبانیت نامعقول است باید آن را پنهان كرد . بروز عصبانیت به این شیوه می تواند برای خود فرد ، سایر افراد یا برای مسائل مهم در زندگی وی ، منفی ، مخرب و زیان آور باشد .
-در حفظ دوستان ، شركاء ، خانواده یا كار خود دچار مشكل می شوید .
- خود و سایرین را به شدت ناراحت می كنید .
- خودتان و دیگران را ( اغلب آنهایی را كه دوستشان دارید ) می رنجانید.
- در نهایت تنها و غمگین می شوید .
- و یا عصبانیت شما به خشونت منجر می شود كه غیر قانونی است و احتمالاً دستگیری یا سایر جرائم را به دنبال خواهد داشت .
- عصبانیت می تواند زندگی شما را زیر سلطه خود درآورد .
اگر فرد افسرده باشد یا كمتر زندگی خود را كنترل كند ، گاهی اوقات از عصبانیت برای تدبیر یا ترساندن دیگران استفاده می كند ؛ زیرا این حالت حس توانایی و قدرت و كنترل برافراد پیرامون را ایجاد می كند و حفظ رابطه را با مشكل روبرو می سازد و می تواند منجر به احساس گناه یا شرم شود . چنین احساساتی ، اعتماد به نفس را كم و عصبانیت و تنهایی را زیاد می كند. بنابراین ، ناراحت كردن دیگران با استفاده از عصبانیت به هر نحوی هیچ وقت مطلوب نیست .
از سوی دیگر ، وقتی مردم عصبانیت خود را پنهان می كنند این حس در جای دیگری بروز می كند و خود فرد را در كنترل می گیرد .
این پست نقل قولی از نوشته پائولت عزیز هست که به این تاپیک منتقل شده.

چطور از عصبانیت جلوگیری كنیم؟
شخصیت نخستین هدفی است كه با تیر عصبانیت شما قربانی میشود.گاهی عواقب ناشی از این عصبانیت، بیش از قربانی شدن شخصیت یا آبروی شما تلفات خواهد داشت و منجر به دردسرهای بزرگ و جدی زیادی میشود.
زمانی یك فرد، فهمیده و باشخصیت محسوب می شود كه در موقعیتهای سخت و تحریككننده، كنترل اوضاع را بهخوبی در دست بگیرد. بعضی از آدمها وقتی عصبانی میشوند، بدون اینكه عواقب آن را در نظر بگیرند، تمركز خود را از دست میدهند و دست به كارهایی میزنند كه خودشان هم بعدا باور نمیكنند كه چنین اعمالی را انجام داده اند. آنها بهعلت اینكه نتوانستهاند لحظهای كوتاه بر خشم خود غلبه كنند، افكار و اعمال مخفی خود را برای دیگران به نمایش گذاشتهاند.
افكار مخفی را میتوان واكنشی آنی دانست كه مغز آدمی در پاسخ به شرایط بهوجود آمده، به شما پیشنهاد میدهد، اما بعضی مواقع بهتر و صلاح است كه پیشنهادهای مغز را مخفی نگه داریم و از انعكاس آن به دنیای خارج خودداری كنیم.
ما اگر بخواهیم محبوبیت و شخصیت خود را نزد دیگران حفظ كنیم باید بدانیم كه هر لحظه ممكن است شرایطی پیش آید كه محبوبیت و شخصیت ما بدون آنكه خودمان بدانیم در معرض آزمایش و خطر قرار بگیرد و اگر آن زمان كوچكترین اشتباهی از ما سر بزند، شخصیت ما نزد دیگران لكه دار خواهد شد. موقعیتهای پیش آمده هرچهقدر هم هولناك و طاقتفرسا باشند، باز هم اطرافیان این توقع را از ما دارند كه در مقابل مشكلات و معضلات با بردباری و درایت رفتار كنیم و هر گونه واكنش تند و غیرمعقول، عدمتوانایی ما در حل مشكلات را در افكار دیگران تداعی خواهد كرد.
عصبانیت، جزو جدانشدنی زندگی افراد است و تنها نحوه برخورد شخص در مهار آن است كه میتواند موجب بروز یا كنترل عصبانیت شود. با در نظر گرفتن راههایی كه در زیر ذكر شده، میتوان از بروز عصبانیت در خود و دیگران جلوگیری كرد و یا حداقل از شدت آن كاست:
- در زمان مشاجرات سعی كنید از لحن و كلماتی استفاده كنید كه موجب آزار طرف مقابلتان نشود و او را تحریك نكند.
- رفتار خود را تحت كنترل داشته باشید و از نمایش اعمالی كه موجب بیاحترامی و توهین به دیگران میشود، خودداری كنید.
- موقعیت شناس باشید و با یادآوری این جمله در ذهنتان كه "هر سخن جایی و هر نكته مكانی دارد" در زمان مطرح كردن موضوعات، مطمئن شوید كه اكنون شرایط و موقعیت شما و طرف مقابلتان برای گفتوگو مناسب است یا نه؛ مثلا فرد غریبهای در میان شما حضور نداشته باشد، یا خودتان و طرف مقابل آمادگی ذهنی لازم برای بحث در رابطه با آن موضوع را داشته باشید، زمان كافی و مناسب باشد، مدارك و مستندات قابل بحث در دسترس باشد، افراد تحریككننده و سوءاستفادهگر در بین شما نباشند، مكان گفتوگو مناسب باشد تا شرایط محیطی ذهن شما را مخدوش نكند. - به مشكلات بخندید! در زمان گفتوگو خوش اخلاق باشید و در برابر ناملایمات لبخند بزنید تا عصبانیت شما بروز نكند. طوری بخندید كه طرف مقابل فكر نكند او را مسخره میكنید و با حالتی كه نسبت به یكدیگر احساس صمیمیت بیشتری كنید بحث خود را با خنده و شوخی همراه كنید.
- با رفتار و سخنان خود به طرف مقابل اطمینان دهید كه خواهان حل مشكلات هستید و با شخص او مشكلی ندارید.
- بهگونهای رفتار كنید كه دیگران احساس نكنند قصد زرنگی، فریب و سوءاستفاده از آنها را دارید. برای این كار بهتر است قبل از ارائه راهكار، خودتان را جای طرف مقابل بگذارید تا ببینید از نتیجه كار راضی میشوید. اگر این طور بود بعد آن را مطرح كنید و در زمانی كه او راهكاری ارائه میدهد، باز هم موقعیتش را در نظر بگیرید و سپس پاسخ دهید.
- اشتباهات خود را بپذیرید و بابت آن به صراحت عذرخواهی كنید. بهترین زمان عذرخواهی كه بیشترین تاثیر را در طرف مقابل خواهد داشت، همان زمانی است كه شما به اشتباه خود پی بردهاید.
- اگر در زمان گفتوگو احساس كردید كه تحملتان به سر آمده، به آرامی عذرخواهی كرده و ادامه بحث را به زمان دیگری موكول كنید.
- برای مشاجرات جدی زنگ تفریح بگذارید و هر چند وقت یك بار بحث را متوقف كنید و چیزی بخورید، هوایی تازه كنید یا صورت خود را با آب سرد بشویید.
- سعی كنید به نكات مثبت سخنان طرف مقابل تان بیشتر توجه كنید و از صحبتهای او برداشت منفی نداشته باشید.
- از دروغگویی و انكار اتفاقات خودداری كنید.
- اشتباهات او را بزرگ نمایی نكرده و خطاهای خود را كوچك نشمارید.
- به تهدید و موقعیتهای خوب خود متوسل نشوید.
- عاقلانه و عادلانه قضاوت كنید.
- اگر طرف مقابلتان درمانده است و به چیزی نیاز دارد، سعی كنید توقعش را به درستی درك كنید.
- بد نیست كه بعضی مواقع گذشت كنید و به نفع طرف مقابلتان رای بدهید. او هم این كار شما را مدنظر خواهد داشت و در جایی جبران خواهد كرد، به این ترتیب مشكل به راحتی حل خواهد شد. دقت كنید كه اگر خلاف آن را انجام دهید، نتیجه برعکس خواهد بود.
- به آرامی سخن بگویید و هر چند وقت یك بار خود و طرف مقابلتان را به آرامش دعوت كنید.
- احساسات او را جریحهدار نكنید.
- اگر طرف مورد بحثتان همسر یا فرد نزدیك به شما است، هر چند وقت یك بار به او بگویید دوستش دارید و بد او را نمیخواهید.
- در صورت امكان با طرف مقابلتان صمیمی باشید و او را در آغوش بگیرید یا شانههایش را لمس كنید.
- از یكدیگر پذیرایی كنید، حتی اگر میزبان نباشید.
- بعضی مواقع بد نیست كه بحث را عوض كنید و در مورد موضوعاتی كه طرف مقابلتان علاقه دارد صحبت كنید.
- زمانی كه از سخنان طرفتان خرسند میشوید او را مطلعسازید و اگر از صحبتهایش ناراحت شدید با مهربانی به او توضیح دهید و خواهش كنید كه روش خود را تغییر دهد.
- در پایان گفتوگو به او بگویید كه جلسه خوبی داشتید و به نتایج روشنی رسیدید.
در پایان به مغزتان بگویید، زمانی که عصبانیت می شوید به جای ارسال پیشنهادهای خطرناك به شما، یادآور شود كه "وقتی عصبانی هستی، بیشتر از همیشه مراقب رفتارت باش."
این پست نقل قولی از نوشته پائولت عزیز هست که به این تاپیک منتقل شده.

5 نکته درباره عصبانیت و طرز برخورد با آن
تازگیها احساس می کنم که خیلی زودرنج و بدخلق شدهام. با کوچک ترین رفتاری از طرف دیگران عصبانی می شوم. خودم نیز می دانم رفتارم اشتباه است و به همین دلیل چند ساعت بعد احساس بدی دارم.
شما هنگام عصبانیت چگونه خود را آرام می کنید؟
عصبانیت احساسی مخرب است و آرامش فکری را از ما می گیرد. عصبانیت با احساس پریشانی ما را رها می سازد و اغلب افسردگی و پشیمانی از خود به جا می گذارد. در مواقع عصبانیت، احساس دستپاچگی به ما دست می دهد و به نظر می رسد قدرت متوقف ساختن آن از ما سلب شده است.
1- نکته اول این که، ما احساس می کنیم عصبانیت چیز بدی است. اگر ما واقعبینانه در پی کنترل آن باشیم، این امر غیرممکن نخواهد بود. اگر احساس کنیم عصبانیت چیز خوبی است(موضوعی توجیهپذیر)، امری عادی به نظر خواهد آمد. "سری چینموی" درباره آثار مضر عصبانیت می نویسد: "عصبانیت مانع بزرگی است. آثار پس از عصبانیت عبارت است از یاس و افسردگی. ما باید عصبانیت را شبیه سارقی فرض کنیم که ماهیت و طبیعت آن دزدی است. عشق و محبتی که درون ماست مانند گنجینهای گرانبهاست. اگر اجازه دهیم که این سارق(عصبانیت) به درون ما نفوذ کند، به سرعت گنجینه مان را به سرقت خواهد برد."
2- ما باید این احساس را داشته باشیم که عصبانیت بخش ذاتی از خود ما نیست، بلکه چیزی است در اطراف ما که اجازه ورود آن را به درون مان می دهیم. اگر ما برای لحظهای به عقب برگردیم، می توانیم مشاهده کنیم که عصبانیت بخشی از طبیعت و هویت ما نیست.
3- این نکته مهم است که به یاد آوریم زمانی که عصبانی می شویم، به آن چه خواهان آن هستیم، دست نمی یابیم. اگر از دست شخصی عصبانی شویم، حتی اگر این عصبانیت توجیه پذیر باشد، شخص طرف مقابل به احتمال قوی واکنش دفاعی از خود نشان می دهد. اما ممکن است با مهربانی پاسخ دهد و سپس وضعیت به حالت عادی برگردد. برای مثال، اگر در خرید از یک مغازه به طرز نادرستی، عصبانی نشویم و نظرمان را به روش مودبانه و قابل قبولی بیان کنیم، در آن صورت مغازهدار وادار می شود پاسخ منطقی به ما بدهد. اگر ما بهطرز خیلی عصبی به مسایل واکنش نشان دهیم، در این صورت اغلب مردم مایل نخواهند بود با چنین شرایطی، درست برخورد کنند. آنان احتمالا به دنبال واکنشهای محبتآمیز هستند. عصبانیت شبیه مانعی میان خودمان و شخص دیگر است.
4- اگر ما احساس کنیم که عصبانی خواهیم شد، اولین چیزی که باید انجام دهیم، این است که سریع واکنش نشان ندهیم. کلمات قدرت فوقالعادهای دارند. اگر ما با عصبانیت صحبت کنیم، بعدها پشیمان خواهیم شد. در این هنگام بهتر است سعی کنیم آرام نفس بکشیم. وقتی عصبانی هستید، پیش از صحبت کردن تا 10 بشمارید و اگر خیلی عصبانی هستید، تا 100 بشمارید. این روش عاقلانهای است، زیرا اغلب تا آن زمان(اگر تا 100 بشماریم) عصبانیت فروکش کرده است و ما قادر خواهیم بود شرایط را روشن تر ببینیم. به آرامی نفس کشیدن تاثیر قوی بر افکارمان دارد. ذهن ما را آرام می کند و بدین وسیله هیجان مان کاهش می یابد.
5- نکته آخر این که باید سعی کنیم، آرامش درونی مان را استمرار بخشیم. اگر ما تمرکز و یا تمرینات تنفسی داشته باشیم، می توانیم آرامش را بر بدن خویش حاکم سازیم. از طریق تمرکز می توانیم یاد بگیریم روی افکار و ذهن مان کنترل داشته باشیم و دریابیم که ماهیت درونی مان به دنبال آرامش است.
افکار عصبانی، مانند موجهای دریا هستند. آن ها زودگذرند و بخشی از شخصیت و هویت واقعی مان نیستند. پس اگر ما به آرامش درونی دست یابیم، قادر خواهیم بود از هیجاناتی مانند عصبانیت دور بمانیم.

|
|
همشهری آنلاین - محققان انگلیسی نشان دادند که مصرف مقادیر بالای کافئین قدرت و تحمل عضلانی را در فعالیتهای ورزشی افزایش میدهد. طبق تحقیقات اخیر محققان دانشگاه کاونتری انگلیس، مصرف مقادیر بالای کافئین میتواند قدرت و تحمل عضلات را در فعالیتهای ورزشی افزایش دهد. به گفته این محققان مقادیر بالای کافئین معمولا در قالب قرص، پودر یا مایعات غلیظ در بازار وجود دارد. محققان اثر کافئین را بر تحمل و توانایی عضلات در شرایط سخت فعالیت و نیز شرایط نسبی آن، روی موشها آزمایش کردند. نتایج بدست آمده نشان داد که مصرف کافئین قدرت عضلانی را در هر دو شرایط تا حدود 6 درصد در موشها افزایش داد. این تاثیر روی موشها دقیقا مشابه اثری است که روی انسانها میگذارد. [کافئین؛ آلزایمر موشها را متوقف کرد] مصرف کافئین روی گیرندههای عضلات اسکلتی اثر گذاشته و به طور موقت انرژی را افزایش میدهد. آژانس جهانی ضد دوپینگ در سال 2004 استفاده از کافئین را در فعالیتهای ورزشی مجاز اعلام کرد. ولی در سال 2006 این آژانس اعلام کرده است استفاده از کافئین همراه با پزودوافرین را تحت بررسی موشکافانه خود قرار داده تا به این نتیجه برسد آیا استفاده از این ماده به عنوان محرک فعالیتهای ورزشی، بجا و یا نابجا بوده است. www.healthnews.com/fitness-exercise/caffeine-could-be-an-athletes-new-best-friend-4328.html |
|