آقا رسول اشتباه نکن.منظور روناک اونی نیست که تو برداشت کردی. گاهی محبت والدین اینقدر زیاد و بی منطق می شه که باعث اذیت شدن فرزندان می شه.آزادی عملی که حقشونه ازشون می گیره. من روناک رو درک می کنم. منم این مشکل رو داشتم.

سلام عرفان جان

امیدوارم که هرجا هستی شاد وسلامت باشی.متاسفم اگر حرف من ناراحتت کرد. اما باید بدونیم که هنر ارتباطات یعنی همین.یعنی شما که یک جوان تحصیل کرده امروزی هستی طرز رفتارت با پدرت که ازنسل قدیم هست فرق میکنه. مشکل شما رو هم من باهاش آشنا هستم. مادر حقیقا سایبان و فرشته مهربانی درخانه است وجای خالی اون همیشه احساس میشه.مهم اینه که همیشه به یاد این عزیزان باشیم.

همیشه شاد باشی

باسلام به همه دوستان عزیز وبیشتر از همه خانم كلودیا كه به نظرم یك مادر واقعا دلسوز والبته مدبری هستند.

به نظر من فهم مسئولیت به یك جوون كاری نیست كه یك شبه بشه انجام داد. مابچه رو ازكودكی بامفهوم مسئولیت پذیری اشنا میكنیم. اینكه ازاونها می خواهیم كه بعد ازبازی اسباب بازیهاشون رو جمع كنند یك نمونه اولیه ومهمه . مادری كه فكرمیكنه اگر ازهمه جهت آسایش فرزندانش رو تامین كنه وازخوراك تا پول تو جیبی و حتی جمع كردن لباس وجوراب و.... بچه هاش رو خودش انجام میده باعث رفاه حال اونها نشده بلكه اونها رو موجوداتی بی مسئولیت و لاقید نسبت به زندگی وتنبل و ترسو با آورده. وباید تا آخر مثل یك بله قربان گو درمقابل خواسته های كوچك ودرشت اونها سر تعظیم فرود بیاره.

به نظر من شما خانم كلودیا باید مسئولیتهای رو ولو كوچك به نوجوونهاتون بسپرید.درسته كه ترس داره وممكنه نتونند بار اول خوب از پس اینكار بر بیان اما خوب یاد می گیرند كه چطور مسئولیت پذیر باشند وقدر شما رو هم میدونند.

آقای عرفان خان

شما هم به نظرم باید بیشتر به خانواده نزدیك بشید چون اونطور كه شما همه جا توی تاپیكها نوشتید كه مادرتون درمقابل شرارتهای شما كاری برخلاف میلتون نمیكرد (حتی دعوای ) پس احتمالا حالا در روابطتون باید مشكلاتی وجود داشته باشه.

با آرزوی موفقیت برای همگی دوستان

خوب چه طوزی این کارو بکنم نغمه جان ؟

البته ببینید منم راهکارهائی بلدم اما خواستم بیام تو این کلوب که نظرات شما جوونا که از لحاظ سنی به پسرام نزدیکتر هستید رو بدونم

سلام

معمولا همه میگن ما رو درک کنین...این بزرگ ترین مشکلشونه...;)