با سلام و احترام خدمت شما دوست عزیز .

در درجه اول تشکر میکنم از نظر لطف شما و امیدوارم که بتونم در کنار شما اطلاعات اندک خودم رو عمق ببخشم .

کاملاً حرفهای شما درست است و من هم امیدوارم که بتونم به نوبه ی خودم به این حرکت کمکی کرده باشم .

با تشکر

همچنین من علاقه خاصی به صدا اریک ولفسون خواننده کارهای Alan Parson Project دارم توصیه میکنم به کارهای وی در آلبوم Eye In The Sky گوش دهید . خوش حال میشم بعد ها مرا نیز در جریان حلاجی ها کارشناسانه خود در رابطه با ایشون بگذارید چون من دیدگاه تخصصی در زمینه وکال ندارم . ممنونم

با تشکر

با سلام خدمت شما عزیزان .

بنده خواننده نیستم اما علاقه خاصی به دنیا موسیقی دارم ( البته هیچ ادعایی ندارم که در این زمینه اطلاعات کافی داشته باشم )

چندتا از مباحث شما عزیزان رو مطالعه کردم و تصمیم گرفتم که من هم به نوبه ی خودم به پیشرفت این فاکتور از موسیقی کمکی کرده باشم .

من خودم علاقه مند و شاید بشه گفت نوازنده در سبک راک و پروگرسیو راک هستم ... در محضر اساتید بزرگی مثل حمید عدالتنژاد نیز برای مدت کوتاهی درس گرفتم و عمده اطلاعات و دانش خودم رو در حیطه موسیقی به مفهوم کلی ( نه ژانر خاصی ) رو مدیون استاد فرزاد فخرالدینی هستم که مدت دو سال شاگردی ایشون رو کردم و اگر باز هم وقت و عمری باشه افتخار شاگردی ایشون رو باز هم نسیب خودم خواهم کرد .

دوستان شاید همه ما بدونیم و تکراری باشه که موسیقی دنیا از لحاظ تئوری به سه دسته کلی تقسیم میشه :

کلاسیک - جز - فلکلور

تئوری کلاسیک همون تئوری است که حتی موسیقی راک رو در بر میگیره و اکثر ژانر های موسیقی از تئوری های این شیوه از موسیقی تبعیت میکنند .

تئوری جز هم ممکنه برای خیلی از دوستاران یک سبک تلقی بشه اما اینطور نیست ... خودش دارای زیر مجموعه های فراوانی هستند از جمله Smooth Jazz , Acid Jazz و غیره ...

و موسیقی فلکلور هم میشه گفت موسیقی بومی هر منطقه یا موسیقی ملی هر کشور هست ... مثل موسیقی دستگاهی کشور عزیزمون ایران که از غنای واقعا ً مثال زدنی برخوردار هست اما به علت ترویج غلط و تعابیر نادرست و محدود کردن این نوع موسیقی هنوز که هنوزه جلوه باید و شاید خود را بدست نیاورده و یا موسیقی مقامی آذربایجانی .

در کنار این سه شاخه اصلی موجی نیز به نام موسیقی تلفیقی ایجاد شد که از مهمترین ژانرهای موفق آن میتوان به موسیقی ملل یا World Music اشاره نمود که هر سه شاخه را به نوبه ی خود پوشش میدهد .

پس از گذر سالها در مغرب زمین نیز در دهه ی شصت میلادی موجی در میان نوازندگان خاص نواز راک ایجاد شد که به نوعی خروج از محدودیت ها و ساختارهای سنتی نام گرفت و پدید اورنده سبکی با نام  پروگرسیو Progressive شد . البته این دیدگاه قبل ها هم به نوعی در میان نوازندگان سبکهای دیگر هم رخنه کرده بود . پس از شکل گیری این سبک ها که هنوز هم از زیر مجموعه های تئوری کلاسیک محسوب میشدند مثل پروگرسیو راک و پروگرسیو متال و یا سبک فیوژن در تئوری جز ... کم کم این احساس گریز از محدودیت ها باعث شد تا در ساختار این سبک ها الفبایی از مدلاسیون در گامهایی با تئوری هایی خارج از آنچه بستر این موسیقی ها هست را فراهم سازد ... کما اینکه در آهنگ های آلبوم "رجز" از گروه "کمل" مدلاسیون هایی در دستگاه چهارگاه ایرانی به چشم میخورد که بسیار هنرمندانه در لابه لای مد های میگسولیدین و فریجین گنجانده شده .

به هر حال ... عذر میخواهم اگر سخن را به درازا کشاندم ...

خواندن و استفاده از تارهای صوتی به عنوان ابزاری برای ادای نت های موسیقی در لا به لای اصوات معنا دار و گاه بی معنا و فقط در حدود هجا ها نیز از قواعد فوق مستثنا نیست .

همانطور که با یکی از ادوات موسیقی مثل گیتار یا ویلن یا حتی درامز  در تمام ژانرها و به طور کلی در هر یک از سه شاخه اصلی ذکر شده میتوان نواخت ... صدای خوانندگان نیز شامل این اصل میشود .

پیشبرد صدا و خوانندگی مثل بقیه ادوات موسیقی احتیاج به تسلط همزمان بر تئوری موسیقی مورد نظر و همچنین تمرین بر روی ساز خاص دارد ( منظورم از ساز خاص همان صدای خواننده هست ) .

همانطور که به گفته شما دوست عزیز موسقی راک محتاج صدای خاص هست اما باید توجه داشت که نتهای ادا شده در این سبک و طرز قرار گرفتن نت ها و ساختار و همه و همه چیز در این موسیقی از تئوری کلاسیک تبعیت میکند و این فقط لهجه و نوع صدا است که در موسیقی راک متفاوت است مثل اینکه شما قطعاتی را که در موسیقی راک نواخته شده است را با سازی به اصطلاح غیر راکی مثل ویلن سل( چلو ) بنوازید ( کما اینکه گروهی مثل آپوکالیپتیکا این کار را کردند و مثال عینی خوبی برای علاقه مندان شدند ) و یا اینکه سولو هایی که بزرگترین نوازندگان متال دنیا با صدا های خراشیده و دیستورت شده ی افکت های دیستورشن زده اند را با گیتار آکوستیک یا کلاسیک بنوازید . پس نحوه بیان در بدنه تئوری لطمه وارد نمیکند .

من یکبار دیگر هم لازم میدانم که بگویم من خواننده نیستم ولی مطمئنم اگر شخصی علاقه به خوانندگی داشته باشد و جدی به دنبال این کار باشد میتواند پیشرفت کند . متاسفانه اکثر علاقه مندان مثل من نوعی تسلط و پیشرفت را در گرو انتشار آلبوم و اجرا کنسرت میدانیم .

توصیه میکنم ابتدا در حد نیاز سبکهای موسیقی را مورد بررسی قرار دهید . سپس با شناخت از سبک مورد علاقه خود با توجه به توانایی ها و گستره صوتی تارهای صوتیتان ابتدا مشغول به فراگیری تئوری پایه ای آن سبک شوید مثلا ً برای راک وارد کلاس ها تئوری کلاسیک شوید و سپس صدای خود را نیز برای ادای درست نت ها در یک گام و استفاده از تکنیک ها در حین خواندن مثل ویبراتو یا همان تحریر و... آماده سازید و سپس پس از فراگیری آنچه لازم است با تمرین مناسب به آنچه بدست اوردید عمق ببخشید . یادمان باشد که برای کشور های پیشرفته کسی امکانات را فراهم نکرده و تکنولوژی از جایی دیگر وارد کشورشان نشده بلکه آنچه در حال حاضر در اختیار دارند حاصل تلاشهای خودشان در زمینه های مختلف از نقطه صفر و حتی پایین تر بوده است .

باز هم از لطف و مباحث شما دوستان تشکر میکنم . امیدوارم مطالبی که در این متن به رشته تحریر درآوردم به علت تکراری بودن و یا اشتباه بودن موجب ملالت شما عزیزان نگشته باشد و اگر این چنین شده به بزرگواری خودتان مرا ببخشید .

با تشکر

حامد ناصری