از هزاران سال پیش نیاكان پرفرهنگ و خردمند ما تا توانسته‌اند به انگیزه‌هی مختلف برای ما روز شادی و جشن و مهرورزی آفریده‌اند!

آغاز هرماه وهرفصل و حتی هرروز سال را نامی نهاد‌‌ه اند و برپایه آن نام جشنی را پی‌ریزی كرده‌اند، تا پیش از تازش تازیان ما را آئین‌های و جشن‌هایی دینی و ملی بود.

آئین‌های اوستایی فراتر از دوازده بود از جمله آنها:

« آئین سدره پوشی» و آن هنگامی بودكه فرزند به سن بلوغ می‌رسید و زندگی نوین خود را آغاز می‌كرد. پیراهنی گشاد بی یقه با آستینهای كوتاه دارای دوكیسه به او می‌پوشاندند و كشتی بر او می بستند! سدره و كشتی اصلی ترین سندی بودكه فرزند را وارد جهان اوستایی و آئین اهورایی آن میكرد.

-«آئین پیوند» همان آئین زناشویی است كه آئین پیوكانی نیز بدان می‌گویند.

- «آئین بدرود با جانسپردگان» این آئین در هنگام درگذشت كسی برگزار میشود كه با باور اوستایی به جاودانگی روان و آزادی آن از تن فرسوده و نابوده شونده بود و درگذشت اوراجشن می‌گیرند و برای شادی روان از دست رفتگان لباس سپید می پوشند، موزیك می‌نوازند، شراب می‌نوشند و دست افشانی می‌كنند

هرروز وهر ماه نامی داشته است و هرنام را جشنی، نامهای سی روز ماه عبارتند از:

اورمزد، بهمن، اردیبهشت، شهریور، سپندارمزد، خرداد، امرداد، دی، آذر، آبان، تیر ماه، تیر، گوش، مهر، سروش، گیتی، رشن. فروردین. ورهرام. رام، باد، دین، ارد، اشتاد، آسمان، زامیاد، مانتره، سپند و آنارام.

و نام دوازده ماه سال راهمه میدانیم. فروردین، اردیبهشت خرداد… پنج روز آخر سال هم نامهای ویژه‌ای دارند كه این پنج روز هم روز جشن و شادی بوده است: آهونود، اشتود، سپند، هوخشرو هستواشت و روز كبیسه را نیز با نام رزوافزوده= خداداد، بهیزك= اورداد میخوانند.

-جشنهای اوستایی متكی به سه عنصر، تاریخ بعلاوه نجوم و طبیعت می‌باشد كه نوعی دیگر از جشنهای اوستایی به طبیعت و كشت‌زار مربوط میشود با نام گاه انبارها.

-نخستین گاه انبار « میدیوزم» نام دارد كه درنیمه بهار و هنگام برداشت خرمن و درو كردن جو و گندم برگزار میشود.

-دومین گاه انبار « میدیو‘سهم» نام دارد كه درنیمه تابستان و هنگام كاشت حبوباتی چون برنج و ارزن برگزار میشود.

-سومین گاه انبار « پیتی شهم» نام دارد كه در شهریور ماه و هنگام برداشت محصولات تابستانی و علوفه برگزار میشود.

-چهارمین گاه انبار به نام « ایاثرم» می باشدكه در مهر ماه و در هنگام كشت محصول تابستانی برگزار میشود.

-پنجمین گاه انبار « میدیارم» نام دارد كه در دیماه جشن گرفته میشود و جنش آسودگی و استراحت و آرامش كشاورزی است.

-ششمین گاه انبار همسپتمدم نام دارد كه در اسفند ماه جشن گرفته میشود و آن هنگامی است كه كشاورزان چگونگی كار درسال آینده را برنامه ریزی می كنند

در هرماه كه نام روز و ماه یكی میشود آن روز را جشن می‌گیرند مثلاٌ درنوزدهم فروردین ماه جشن فروردینگان دوم یا سوم اردیبهشت، جشن اردیبهشتگان.. كه در میان جشنهای ماهانه « جشن مهرگان» با اهمیت ترین جشنهای سال است كه از 10 مهر تا 16 مهر ماه را بر اساس آئین اوستا جشن می‌گیرند. جشن مهرگان روزگارانی به بزرگی و شكوه نوروز برگزار میشده است. بگونه‌ای كه جهان غرب واژه مهرگان را از زبان پارسی به عاریت گرفته است و هرگاه میخواهد از جشن ویا فستیوال بزرگی سخن گوید، آنرا مهرجان (مهرگان) می‌نامد! چون در زبان عرب گاف وجود ندارد جیم جای آن را گرفته است

سد شب و روز كه به بهار مانده باشد را ایرانیان بعنوان جشن سده جشن میگیرند. جشن سده جشن پیدایش آتش است كه این جشن نیز به كهنگی مهرگان و نوروز است. در آئین اوستا، این جشن سپاسگزاری از نور، آتش و انرژی خورشید است