روز ملی بزرگداشت فردوسی

روز ملی بزرگداشت فردوسی برابر با بیست و پنجم اردیبهشت ماه

فردوسی بزرگ، با سرودن داستان های ملی و تاریخ باستانی سرشار از عظمت و غرور و فر و شکوه، افتخارهای فراموش شده ی روزگاران سرافرازی را به یاد ایرانیان آورد و روح آزادگی و بزرگواری را در آنان دمید و عشق به ایران و خشم و بیزاری از دشمنان ایران را در دل های آن ها برانگیخت.

وی بی هیچ تردید بزرگ ترین شاعر ایران و شاهنامه ی او ارزنده ترین شاهکار جاودانه ی زبان، اندیشه و فرهنگ ایرانی است و بسیاری از پژوهشگران آن را بزرگ ترین حماسه ی جهان خوانده اند.
استاد توس با آگاهی و دانش بی­کران خود از زبان پارسی، پایه های زبان را استواری بخشیده و راه گویندگان پس از خود را هموار ساخته است.

شاهنامه پشتوانه ی زبان ماست و با حفظ زبان، فرهنگ، آداب و رسوم و سنت ها، داستان ها و تاریخ ملی موجب همبستگی و پیوستگی ملی ایرانیان است.
شاهنامه نمادی از ایستادگی و جاودانگی ملت بزرگ ایران است.

فردوسی، نام و یاد قهرمانان بزرگ ایران زمین را ماندگار کرده، اما در این میان بزرگ ترین قهرمان، خود او و با شکوه ترین حماسه، کار و زندگی اوست.
 

بـناهای آبـاد گـردد خـراب           ز بـاران و از تـابش آفـتـاب
پی افکندم از نظم کاخی بلند          که از باد و باران نیابد گزند
برین نامه بر عمرها بگذرد         بخواند هر آن کس که دارد خرد
بسی رنج بردم بدین سال سی          عجم زنده کردم بدین پارسی
جهان کرده ام ازسخن چون بهشت      از این بیش تخم سخن کس نکشت
چو این نامور نامه آمد به بن            ز من روی گیتی شود پر سُخُن
نمیرم از این پس که من زنده ام         که تـخم سـخن را پراکنـده ام
هرآن کس که دارد هـُش و رای و دین      پس از مرگ، بر من کند آفرین

دنباله ی نوشتار ...