یه حس عاشقانه ست..............وقتی که بوسش می کنم

مهر نمازمو می گم.......................خدا را حسش می کنم

یه حس عارفانه ست.....................وقتی نگاهش می کنم

از دنیا می شم بی نیاز.....................جونو فدایش می کنم

(شایان نجاتی)

http://7aseman.ir

در دست توست

           هرگونه که بخواهی                                  

                                         از شب نترس

مبارزه کن

 چهرهء مغلوب

 همسشه افسردست

سلام اکبر جان

 از شعر زیبایی که برامون نوشتی ممنونم

فکر میکنم حیف باشه که نیمه کاره بمونه

منتظز ادامه اش میمونم

بازهم آه شبم بدرقه راهت باد

                                            یا که از حسرت غمگین دلم باشی شاد

تو شکیبا تر از انی که گمان میکردم

                                                 من کیم بی تو فقط همهمه ای در فریاد

بقیه اش بماند برای بعد

هنوز یادم هست

بابا آب داد

بابا نان داد

به ما غلط یاد دادند

 بابا نه آب مبدهد نه نان بابا

زور می آورد با اخم

 بابا پول نمی دهد

 اصلا بابا بد است

لطفا اشعارتون رو توی تاپیك‌های مربوطه قرار بدین !

کاش پروانه ها عاشق می شدند
تا اغاز یک پرواز دلنشین را در خاطره ی همیشه دلگیرم به خاطر بسپارم
کاش اوج بهانه هایم را برای تو
بیان میکردم تا لحظه ای ساعتی به این هیجان پی ببری
هیجانی همچون گداختن پروانه در میان شمع ...

پس چه شد سوز و نوای تار کو
نغمه های دلنشین یار کو
گوش از نای دلم آمد صدا
آن دو چشم خوشکله یار کو
با دلم تنهای تنها و غریب
منتظر دستم پس آن غمخوار کو
مرحم دردم نگاه دلبر است
کو دوای درد این بیمار کو
گفته اند یوسف علاج دردهاست
از سیاه زخمم شدم بیزار کو
پیرزن آمد کلامش ارزه کرد
آن کلام آن گرمی بازرا کو
لاف مجنون می زنی ای روزگار
ساز حلاج و جنون دار کو
گر علم افتاد از ساقی زمین
منتقم کو آن علم بردار کو
گر نگویم خار و پستم ای حبیب
راست گفتم پس گل بی خار کو

نگار من ...رفتی تو از کنار من

دوست دارم تنها بشینم لب این پنجره ها

پر پرواز بگیرم تا بروم پیش خدا

کی باید تنهایی ما آدما رو پر کنه؟

کی باید تنها بمونیم میون این آدما؟

می گوید از کنارم برو ولی همدمم باش
می گوید نباش ولی از کنارم مرو
می گوید چرا کنارم هستی ولی رفتنت را تاب ندارم
می گوید رنگ به رنگ شدنم را بپذیر ولی تو یکرنگ باش
می گوید هم یاش و هم نباش
هم برو و هم بمان
....
خدایا تاوان دوست داشتن تا این حد دردناک است ؟
چه سخت است تحمل, چه سخت

هـرگـز نـخواسـتـم کـه تـو را بـا کسـی قـسـمـت کنـم یـا از تـو بـا خـودم یـه لـحـظـه صـحـبت کنـم

هـرگـز نـخواسـتـم کـه بـه داشـتـن تـو عـادت کنـم بگـم فـقـط مـال مـنـی بـه تـو جـسـارت کنـم

امـا تـو خـلـوت خـودم تـنـها فـقـط مـال منـی تـرسـم ایـنـه کـه رو تـنـت جـای نـگاهم بمـونـه یـا

روی تـیـشه چشـات غـبـار آهـم بمـونـه تـو پـاک و سـاده مـثـل خـواب حـتـی بـا بـوسـه ای

میـشکـنـی شـکل هـمه آرزوهـام تجـسـم خـواب منـی

دیوارهای شیشه ای قلب من شکست

با رفتنت تمام وجودم ز هم گسست

انگار حس تازه ای به غزل می دهد خدا

باید که تا رهانده شوی از شب الست

یک جام باده بده تا به سر کشم

من گیج گیج شده ام مستِ مستِ مست

احساس می کنم که تو را...فکر می کنی؟

چشمان شاعرم که چرا خیس گریه است؟

شاعر شدم که ببارم ببارم و... باران

-قانون من -همین غزل عاشقانه است

بازگشت ناگهانی

تمام شب به یاد قصه های ناتمام تو
در انتهای بغض خالی دلم نشسته ام
وپا به پای اشک های
بی صدای چشمه دلم
غریب مثل شیشه نگاه تو نشسته ام
بیا هنوز هم غروب
کنار لحظه لحظه های شمعدانی توام
هنوز هم کنار ساحل دلم در انتظار
بازگشت ناگهانی توام