روسربنه به بالین تنها مرا رها کن       ترک من خراب شبگرد مبتلا کن

و

هواتراست به رنگ هوای چشمانت             دوباره فال گرفتم برای چشمانت

اگر چه کوچک وتنگ است حجم این دنیا          قبول کن که بریزم به پای چشمانت

بهتره بگیم قشنگترین شعرهایی كه دوست داریم !...

گوش کن
دورترین مرغ جهان میخواند
شب سلیس است و یکدست و باز
شمعدانی ها و صدادارترین شاخه فصل
ماه را میشنوند

.
.
.

گوش کن
جاده صدا میزند از دور قدم های تو را
چشم تو زینت تاریکی نیست
پلک ها را بتکان
کفش به پا کن، و بیا
وبیا تا جایی که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد
و زمان روی کلوخی بنشیند با تو
و مزامیر شب اندام تو را مثل یک قطعه آواز به خود جذب کنند

پارسایی است در آنجا که تو را خواهد گفت:
بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق تر است

سهراب...

یه شعر از خودم بوده:

وقتی که باز می تپد به گلو، بغض های سرد این سینه

 و دل خسته باز می گیرد ،راه غصه های دیرینه

بگذار تا دلم بهانه کند ،اشک های روان چشمم را

و بیاید دوباره بنشیند، به تماشای خود در آیینه