هر جا كه راحت باشن زندگی كنن ، ولی اكثر عروس خانوم های محترم و عزیز و گلجه ها دوست دارن خونه مستقل داشته باشن ، نه به خاطر خونه مستقل داشتن میخوان خونه مال خودشون باشه و امر و دستور و تزئینات و دكور و سلیقه و ... از خودشون باشه ...

درسته ؟

بزن قدش!!!!!!!

دمت گرم!!!!!!!

استقلال چیزیه که همه جوونا می خوان و واسشون خیلی مهمه
البته امیدوارم که بتونن از پس کار به این بزرگی بر بیان پدر و مادر های ما اول زیر سایه بزرگتراشون بودن و بعد از ینکه پایه های زندگیشون محکم  کردن به فکر استقلال طلبی افتادن ولی جوونای امروزی که ما باشیم  ازهمون اول به فکر استقلالیم و اینم به خاطر مقتضیات زمان و جامعه است دیگه حتما به همین خاطره که میگم امیدوارم از پسش بر بیان
البته تو پرانتز اینکه شاید جوونای امروزی فک می کنم که پدر و مادرها دشمن خونیشون هستن و اصلا دوست ندارن که دوردونه هاشون بتونن مستقل بشن و رو پایه خودشون بایستن به همین خاطر برای اینکه نقشه های پدر و مادرشون به تحقق نپیونده حاضر نیستن حتی یه ساعت هم خونه پدر و مادرشون باشن البته اینم بگم که احتمالا خونه مادرزن بنا به دلایل زن زلیلی مردای امروزی از این داستان که گفتم مستثنی باشه
خوب این نصف داستان بود و نصف دیگش اصلا یه طرف دیگست اونم اینه که بنده خدا پدر و مادر داماد که پدر کشتگی خاصی با پسر جوان و عروس خوشگلشون دارن از رو همون پدرکشتگی بصورت بسیار دلسوزانه ای می خوان که پسرشون تو زندگیش موفق باشه و بتونه درست درمون رو پاش وایسه  به همون خاطر می خوان که تکیه گاهی باشن واسشون اول زندگی و خطاهاشون رو از روی پدرکشتگی سابق باز هم بطور دلسوزانه ای بهشون گوشزد کنن ..خوب پدر و مادر ها خصلتشون همینه ..آخه خیلی با ماها که بچه هاشونیم پدر کشتگیه دلسوزانه (به قول خداجون محبت) دارن
حالا پرانتز رو ببندین!
با این همه داستانی که تعریف کردم یه حسی بهم دست داد که برم پدر و مادرمو با دقت نگاه کنم- که البته خوابن این شالله فردا صبح - که واقعا این دوتا با من اینقد پدرکشتگی داشتن ، عجیبه والا ولی در هر صورت استقلال هم خیلی خوشمزست هم به مزاق آدم مغرور و یک دنده یی مثل من خیلی خیلی خوش میاد پس این دوتا آدم مرموز خیلی آدم های خطرناکین بهتره مواظب جون زنم باشم از دست این دوتا!

خانم من .............اولا كه من اصولا و كلا ادم راحتی هستم...اون قضیه فقط یه شوخی بود..حالا كه شما جدی دوست داری باشه... البته اون موضوع رو هم میشه جدیش كرد.....

دوما این شما هستی كه باید بقیه رو مثل خودت ندونی....میپرسی چرا باید مشتاق ازدواج باشی...اینو از دوستای  خودت بپرس... چون همه مشتاق ازدواج هستن...بخصوص دخترا......

سوما ..ببین كلا  اگر شرایط فراهم باشه هیچ كس از ازدواج بیزار نیست...مگر ادمی كه مشكل داشته باشه....

چهارما من خانم خان جان..تو رو خدا یه اسم برای خودت دست و پا كن..حداقل یه چیزی باشه صدات كنیم..اخه خیلی دوستت داریم.......میدونم كه حرف منو  زمین نمیزنی...چون میدونم چقد منو دوست داری........

مامان و بابای من معتقدن از همون روز اول پسر و عروسشون باس مستقل شه . برای راحتیه خودشون.و منم موافقشونم. این ازین!

در مورد چیزهایی كه از مادر شوهر یاد می گیری،این به این منظور نیست كه مادر دختر چیزی بلد نیست یا یاد نگرفته.نه یه آداب و سننی هر كاری داره مثلا رفتن به یك عروسی توی همسایگی خانواده شوهر،همه نگاه می كنن كه عروس با مادر شوهرش چطور رفتار می كنه كه اگر عروس و مادر شوهر مدتی كنار هم باشند تا شناخت كافی پیدا كنند در این موردها خیلی به نفع هر دو شون هست.

یا اینكه تجربه هایی كه مادر شوهر از زندگی خودش داره به عروس یاد بده ،كه این با یكی دو روز ماندن توی خونه یاد داده نمیشه(البته لازم هم نیست همیشه در كنار هم باشند تا تجارب خودش رو بگه )

تلفن اینترنت و غیره اینها ابزاری هستند كه بتونن با هم ارتباط برقرار كنن و خیلی هم خوبه،ولی انرژیی كه در دیدار رو در رو به هم میدیم یه انرژی زیاده كه با تلفن و اینترنت كمتره

من ماندن در خانه مادر شوهر رو به سربازی پسرها تشبیه می كنم با وجود اینكه رفتن به سربازی فقط اتلاف دو سال بیهده زندگی نیست و همه پسرها می گن كه لازم نیست برن سربازی اما تجاربی كه در دو سال سربازی به دست می گیرن برابر 10 سال تجربه  در محیط بیرون است.یعنی اگر پسرها نرن سربازی برخی از تجارب را حتی بعد از چندین سال هم یاد نگیرن

در مورد نو عروس ها ماندن در خانه مادر شوهر می تونن چیزهایی رو هم به مادر شوهرشون یاد بدن كه همینطور هم هست،خیلی از نوعروسها ایده های نو و قشنگی رو هم میدن

خلاصه ماندن در یك خانه باعث همفكری مشورت باهم و موفقیت سریعتر و...البته میتونه باعث جدایی دو طرف هم بشه كه این یك سوی سكه هست

من خودم همونطور كه قبلا هم گفتم ماندن در یك خانه را صلاح نمیبینم و اگر ازدواج كردماز مادرم جدا خواهم زندگی كرد

 مگه نمیگی خودمونو جای اون دختر بیچاره بذاریم؟؟؟؟خوب من گذاشتم...دیدم جای خیلی راحتیه...من كه خیلی دوست دارم....

اره جون خودمو و خودت....فقط به خاطر سنت....

 

حرفهای storm_x را تا حدی قبول دارم و درك می كنم

ولی این دلیل نمی شه كه محیط خوب خانواده شوهر را هم نادیده بگیریم

بله من با زندگی مشترك نو عروس و خانواده شوهر در یك منزل مخالف هستم ولی حرمت و احترامی كه بزرگترها دارند چیزی است كه نمی توان خیلی راحت از كنار آن گذشت.

خانواده های شوهر و زن هر دو خانواده هایی اند كه سرد و گرم زندگی را چشیدند و می دانن كه زندگی مشترك در یك خانه برای زوج جوان مشكل است آنها هم خواهان زندگی خوب برای چوانان خودشان هستند.

در مورد اجاره خانه به خانوم "من" بگم كه پیدا كردن كار توی این شرایط كار آسانی نیست و یك طرفه به قاضی نره درسته كه اجاره خونه  چیزی نیست ولی در این شرایط سخت اگر كار مناسبی نداشته باشی نمی توان نان شب را هم در بیاوری

خلاصه مطلب"نو عروس باید چیزهایی رو از مادر شوهر یاد بگیره با وجود اینكه خیلی از مسائل را از مادر خودش یاد گرفته ولی زندگی مشترك در یك خانه با مادر شوهر سخته و اگر شوهر بودجه كافی داشته باشه بهتره كه جدا باشه"

منتظر جواب هستم!!!!!