بچه ها اینم باید در نظر بگیریم که ما مگه چند وقته یکجا نشین شدیم؟

درسته قبول دارم که فناوری اطلاعات!خیلی پیشرفت کرده  ولی بعضی چیزها باید به نظرم وقت بگذره و درونی بشه،هنوز خیلی چیزها باید عوض بشه مثلا همین عادت غذاییمون ما هنوزم فکر میکنیم  درواقع اگرم ندونیم تو دشت و صحرا هستیم که انقدر فعالیت داریم که بتونیم هضم کنیم اما  اینطور نیست ولی بازم عادت غذاییمون هنوزم همونه، مشکل خیلی مهمیه

خب نگلان  نباشین ما خم پیشرفت میکنیم

پیشرفتی نیست همش در حد حرفه كی باید عمل بشه خدا میدونه

حلزون از ما سریعتر میرههه

صحرایم بگو...

گوز، كونگول‌، دیل‌، عقل‌ قالدی‌ بو توردی‌

جان‌ وط‌ن‌ آرزولاپ‌، توردی‌ یل‌ بیله‌

ترخوسیم‌ بار، گل‌، ترك‌ اتمه‌ بو یوردی‌

عشرت‌ سورگون‌، صحبت‌ قورغون‌ گل‌ بیله‌

                                                    (مختومقلی فراغی)

صحرایم خاموش منشین بگو با فرزندانت از آنچه که سبب رنج توست،بگو! مگو آنان گوش نمی سپارند و چشم بر تو نمی دوزند و سخن از تو نمی گویند، اینگونه نیست. به چشمانش بنگر و اشتیاقشان را دریاب ، ببین چه مشتاق شنیدن سخنت هستند، پس بگو با آنان از دردت از رنجت از سیه روزیت که شاید در پیش باشد، بگذار فرزندانت بدانند درد تو را که درد آنان است.

سالها در توزیستند و در  خاک تو نوشیدند و خوردند، شیرمادرشان را، دست رنج پدرشان را و کنون که نمک از سفره تو خوردند آشفتیگیت آنان را دردیست بزرگ و ابدی، نیک می دانند که گر بر نخیزند به درمان درد تو، دردشان را درمانی نیست.

مپندار که فرزندانت مهمان توأند و گر آگه به درد تو گردند فردا رخت از خاک تو بر گیرند و بگویند "میزبان خود بی نواست آنجا رویم که که ما را نوائی باشد". نه فرزندانت اینگونه نیستند آنان از توأند، زاده تو، پاره ای از تو و فردا اگر خاکت جسمشان را در آغوش گیرد روحشان هم در آغوش روح تو خواهند بود.

مگذار که روحشان آشفته گردد آنگه که روحت آشفته گشت، از دردت سخن بگو، سفره دلت را بگشای پیشِ رویشان، مگو علاج دردم در جای دیگریست در دست کس دیگریست، طببیان تو فرزندان تو هستند نه کسی دیگر.

صد در صد تایید میشه!

ببین مثلا دوتار رو در نظر بگیر! کسانی که داخل گنبدن ، منظورم نسل جوانه به دوتار اهمیت نمیدن ، یعنی قدرشو نمیدونن و بیشتر کسانی که به کلاس های دوتار میرن سنشون بالاست. یا زبان ترکمنی رو در نظر بگیرید ، بیشتر دوست دارن فارسی صحبت کنن ، فکر میکنن کلاس داره براشون.به نظر من زده شدن ولی کسانی که در استان های دیگه یا شهر های دیگه زندگی میکنن ، برعکس دوست دارن زبان خودشون رو بیشتر صحبت کنن تا بقیه بفهمن که ترکمن هستند.در واقع این دو ضد هم اند.

به نظرم این جوونا وقتی میرن دانشگاه،سربازی و ... خارج از ترکمن صحرا ، قدرشو میدونن.

حالا به نظرتون چطور باید این احساس رو در اینا به وجود بیاریم؟ به نظرتون باید وقت داد تا خودشون رو اصلاح کنن؟

سلام

اوغوز ها اقوامی بودند که امپراتوری گوک ترک رو رهبری می کردند!

خداپرست بودند و از لحاظ فرهنگی هم از سایر اقوام برتر بودند.

(اگه این حرف درست باشه) معلومه کی بی فرهنگه!