chenan del kandam az donyay

ke sheklam shekle tanhaiest

bebin marge mar dar khish

ke marge man tamshaiest

هر کس که گفت برای تو مردم دروغ گفت

من راست گفتمت که برای تو زنده ام

...

(( اگر خدا مرا پرنده آفریده بود ،

چقدر سهم من

از آسمان زیاد بود !

چقدر از هر آنچه تیره و زمینی است

دور می شدم ! ))

پسر سكوت كرد و دخترك جواب داد :

(( چرا به چشم تو

زمین كه آشیانه پرنده هاست

تیره است ؟ !

زمین قشنگ و دیدنی ست

و آب و دانه پرندگان به دست اوست

چرا به جای آسمان

به دیدن زمین نمی روی ؟

چرا به كوه و دشت و دره ها

سری نمی زنی ؟

چرا چنان پرنده ها

به شوق شاخه های تازه نغمه

سر نمی كنی ؟! ))

پسر به او نگاه كرد و دخترك به شكوه گفت :

(( تو از شباهت غریب قله ها و موج ها

تو از تفاوت سرود رود و نغمه پرندگان

تو از شكوه شهرهای باستانی جهان

چه دیده یا شنیده ای ؟ ))

پسر دهان گشود و دخترك ادامه داد :

(( قبول می كنم كه گاه لازم است

مثل یك پرنده

در سكوت آسمان آبی خدا

رها شویم

عاقبت ولی

مثل آن پرنده ، باز هم

باید از بلند آسمان

جدا شویم

رو به سوی سفره زمین كنیم

فكر هم صدا و هم نشین كنیم . ))

                   *

حرف های دخترك كه گفته شد

در سر پسر

فكر های تازه ای برای زندگی شگفته شد !                                                                                جواد محقق

به او بگویید دوستش دارم به او كه قلبش به وسعت دریائیست كه قایق كوچك دل من در آن غرق شده ... به او كه مرا از این زمین خاكی به سرزمین نور و شعر و ترانه برد . و چشمهایم را به دنیایی پر از زیبایی باز كرد ....

باز باران از راه رسید

عشق را در مزرعه خالی تنم پروراند

و زندگی را در آسمان چشمانش حس كردم و عاشقش شدم

ناگهان پاییز عشقم از راه رسید !!!

آری رفت .....

ولی هنوز قلبم برای اوست .