خوابیدی بدون لالایی و قصه                            بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی                     توی خواب گلهای حسرت نمی چینی

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی                       یا با تردید که بری یا که بمونی

دلت بردی با خود به جای دیگه                        اونجاکه خدا برات لالایی می گه

بنویسید به قبرم که عاشق بوده است        از جهانی بخدا رانده و فارق بوده است

ننویسیدرنام و ز نشانم این هم                   بنویسید گدای پسر فاطمه است

ای دوستان بی وفا از غم بیاموزید وفا
غم با همه بیگانگی هر شب به ما سر میزند

تا که بودیم نبودیم کسی                  کشت مارا غم بی همنفسی

تا که خفتیم همه بیدار شدن             تا که مردیم همگی یار شدن

قدر آن شیشه بدانید که هست       نه در آن وقت که افتاد و شکست!!!

من غریبه ی دیروز آشنای امروز و فراموش شده ی فردایم پس در آشنایی امروز می نویسم تا در فردای تلخ جدایی به یاد آوری مرا

مرا نه سر نه سامان افریدند .

پریشانم . پریشان افریدند .

پریشان خاطران رفتند در خاک

مرا از خاک ایشان افریدند .