من تو رو دوست دارم نه  به خاطر تو...بلکه به خاطرشخصیتی و ارزشی  که زمانی که با توهستم پیدا می کن

هیچ مرد یا زنی ارزش گریه های تو رو نداره چون اگه داشت
باعث اشک ریختن تو نمی شد.

اگه کسی  با تو هم عقیده نیست وکاری رو که تو علاقه داری اون دوست نداره  به این معنی نیست که خود تو رو هم دوست نداره...

یک دوست واقعی کسی هست که دستان تو رو میگیردو احساسات قلبی تو رو درک می کند...

بدترین نوع فراق زمانی هست که کسی رو که دوست داری در کنار خودت داشته باشی ولی بدونی هیچ وقت نمی تونی مالکش بشی.

حتی زمانی که ناراحت هستی..اخم نکن ولبخند بزن ..زیرا ممکنه کسی عاشق لبخند تو بشه...

برای تمام دنیا تو فقط یک نفری...ولی کسی هست که تو برای او تمام دنیایی

وقتت رو با کسی تلف نکن ..که حاضر نیست واسه تو وقت بذاره...

شاید خدا می خواد که تو آدم های مختلفی رو قبل از دیدن اون شخصی که واقعا مال توست ملاقات کنی تا بالاخره وقتی اونو دیدی شکر گزار باشی

وقتی اتفاقی می افته گریه نکن.زیرا دیگه تموم شده و اون اتفاق افتاده...پس بخند...

همیشه اشخاصی وجود دارند که تورو ناراحت کنند ولی تو نباید امید و اطمینانت روبه همه از دست بدی...فقط  برای دفعه دیگه حواست رو جمع کن که چه کسانی قابل اعتماد هستند

سعی کن پیشرفت کنی ولی فراموش نکن قبلا کی بودی.....

خیلی خودتو درگیر نکن ..همیشه اتفاق های خوب زمانی می افته که اصلا انتظارش رو نداری...

؟

 نمی خواین چند تا هم شما بگین

؟