ای مردم محترم تهران: جوانی جاهل از اهالی یكی از استان های كشور از شما عذر و عفو می طلبد!!...

تهران جای خوبی است برای ماجراجویی فرزندان شرور ایران!

تهرانی ها ماجرای خفاش شب و جوان بجنوردی ای كه در ترمینال و شمال شهر تهران به شكار، اغوا، قتل، و سرقت از دختران و زنان ربوده شده مشغول بود را فراموش نمی كنند! و چه بسیار بوده و هستند نظایر این روستایی از خراسان شمالی یا بیجه كه فاجعه پاكدشت را رقم زد!!

و حدیث جالبی است سركشی جوانان نورس روستاها كه وقتی خانواده ها حریف خواسته ها و جوابگوی توقعات آنها نمی شوند ناچار مانع از كوچ آنها به بهانه كار به تهران و شهرهای بزرگ نمی شوند!

قدرت پسر درشت جثه و بی هنر بی بی سكینه كه از بی عاری و تنبلی و از بدچشمی و حیضی به دختران و زنان جوان روستا مادر بیوه اش را به ستوه آورده بود بالاخره راهی شهر شد چون « دستمال كشیدن » در تهران یك شغل است ولی در روستا نه!

بمحض ورود به شهر به جایی كه هم ولایتی اش قرار كرده بود رفت: تیمور یكسال قبل برای كارگری به تهران آمده بود و در سر گذرهای تهران یاد گرفته بود ادعای انجام همه جور كاری بكند و مورد لطف برخی خانوم ها هم باشد (!) تا اینكه بالاخره به تجربه فهمش شد كه در كارهای گلكاری و باغچه ای می تواند موفق باشد! و الان مدتی بود كه به این عنوان در خانه ها و محلات می گشت و مشغول بود و امیدوار بود در منطقه ای از شهرداری تهران جذب شود! و البته كسی نبود كه به او بگوید: تیمور مگر كشاورزی روی قطعه زمین آبا اجدادی پدرت چه عیب داشت كه دل پیرمرد را شكستی و در تهران باغچه بیلی شدی؟! و جای شكرش باقی بود كه لااقل دست تقدیر تیمور را بسمت و سوی خوبی هل داده بود اما این دلیل خوش فكری یا خوش شانسی او نبود!

وقتی قدرت اولین لقمه ساندویچ شهر را به دهان گذاشت انگار برای اولین بار بود كه ذائقه اش طعم غذای واقعی را احساس می كرد و فرو بردن این لقمه در موسیقی كلام تیمور با آن قصه هایی كه غالبش می كرد چقدر خوشایند بود ...

با هم براه افتادند و تیمور به یادش آمد كه اخبار ده را از قدرت بپرسد: پسر عموی حسن كه اینجا آبدارچی بانك شده به تشویق او بالاخره فوق دیپلم بانكداری تهران قبول شد و الان دارد كارهای ثبت نامش را انجام می دهد! تیمور می شود حسن و پسرعمویش را اینجا ببینیم؟ آنها توانستند جاهای خوبی جا كنند! شاید ما را هم تحویل گرفتند و كاری كردند؟!

ولی تیمور در فكر بود: او هم به شهر آمده بود و حسن و پسرعمویش هم به شهر آمده بودند! آنها بردشان در این شهر بیشتر از او بود و باید چه می كرد كه تلافی این همه ترقی و شانس آنها را بكند؟

رو به قدرت كه هنوز منتظر جواب به او چشم دوخته بود، انداخت و گفت: این حرف ها را ول كن! حالا در این پارك می نشینیم و با دیدن دخترهای اینجا صفا می كنیم! و با گفتن این حرف لبخندی روی لبانش نقش بست و به یاد خاطراتی افتاد كه او را عمیقا راضی و مسرور كرد ... قدرت گفت: من كه برای این كارها به شهر نیامده ام! كلی با بی بی سكینه دعوا كردم تا آمدم! تیمور گفت: خفه بیچاره بدچشم! خیال می كنی خبر ندارم پاتقت بالاچشمه ای بود كه دخترها آب برمی داشتند؟ حالا كه ترا آوردم از آن بهترش را مفت و بی دعوا ببینی برای این كارها به شهر نیامده ای؟ چه غلطا!!

قدرت خودش را جمع و جور كرد و گفت: نه! منم می دانم كه باید هر طور شده حقمان را از این شهر همه جوره درآوریم و بارمان را ببیندیم! چرا اینها اینجا همه چیز را مفت و راحت دارند و ما نه؟ خیلی كارها می كنند كه عیب نیست ولی نوبت به ما كه می رسد آسمان می توپد!

در این هنگام اتفاق جالبی افتاد و دو جوان سركش تهرانی با دختری كه همراهشان بود در نزدیكی آنها نشستند – چنان گرم و باعجله درباره مهاجرت به خارج از ایران و جور كردن مدارك و رضایت خانواده ها حرف می زدند كه هر كه نمی دانست فكر می كرد همین امروز عصر عازمند!! و این فكری بود كه واقعا به مغز قدرت از راه رسیده خطور كرد!! نمی توانست از دختر یك آن چشم بردارد: چه لباس تنگی! چه آرایشی! چه زیورهایی! خاك بر سر این پسرها كه خیلی عادی كنار این دختر نشسته اند و كاری به او ندارند! به اینها هم می شد گفت «مرد»؟؟! و در همین چپروت بود كه نوری شیطانی در چشمان تیمور درخشید و به قدرت با آن ظاهر از راه رسیده و دهاتی گفت: می خواهی شرط ببندی؟ تیمور متعجب پرسید: چه شرطی؟ گفت: من امروز سراغ یكی از این دختر تهرانی ها می روم و كاری می كنم، مثلا بغل می كنم و می بوسم؟ یا سیلی می زنم و بجهتی دعوایش می كنم؟ آن وقت می بینی كه اینجا ده مان نیست كه ما را از حرف مردم و آشنایی و انتقام پدر و برادر و مردان دختر و چه بترسانند! قدرت با تعجب مضاعف پرسید: راست می گویی؟؟ گفت: پس چی؟ اینها این كارها را عیب نمی دانند و با دخترهای دهات كه دست به لنگه كفشند و زبان دار فرق می كنند و براه افتاد در حالیكه قدرت هاج و واج و « ای ول » گویان می رفت تا ببیند این شرط به كجا می كشد؟! ...

چقدر باید امثال قدرت و تیمور در تهران ما جرم آفرینی كنند تا مهاجرت بی رویه از مناطق محروم به مركز استان و مركز كشور قطع شود؟كی؟؟ ...      

در سفری كه به شهر .......... مركز استان ............ داشتم جوان دیپلمه ای كه از او آدرسی پرسیده بودم گله ای كرد!

گفت می خواهی از .......... دیدن كنی دنبال همان دخترهای جلف تهرانی آن ور برو!! گفتم كدام دخترهای جلف تهرانی؟ با سر اشاره كرد به چند دختر مانتو كوتاه بزك كرده كه با هرهر و چرچر دنبال هم افتاده بودند و البته یكی دو نفر دختر فوكل گذاشته با چادر عربی و ملی هم دنبالشان بودند!

گفتم از كجا می دانی تهرانی هستن؟ گفت از اونجا كه تو شهر ما از این قیافه ها و كارا كمه! هر قدرم بهشون تذكر می دن درست بشو نیستن!!

گفتم تهرانی های اصیل مردم فهمیده و بافرهنگی هستند و امروز روز این طرز پوشش و رفتار دختران و زنان، در تمام كشور شایع شده و خود تهرانی ها هم گله مند هستند!! در تهران افراد بخصوص بد می پوشند و این رفتارها را دارند - یك گروه از آنها مهاجران تهران نشین غیرتهرانی هستند كه تهران را با لس آنجلس اشتباه گرفته اند و مثل تو فكر می كنند تهران شهر فساد و زنان و دختران هرزه گرد است! فكر می كنند چون در تهران جمعیت و ناآشنایی زیاد است بی ناموسی آزاد و فرهنگ است!

*********************

آیا مردم اصیل و بومی هر نقطه ای بد هستند؟ این وضع و مشهوریت را خارجی های مقیم تهران و ایرانی های بی هویت خودباخته و بی وطنان مهاجر برای تهران درست كرده اند!

عمله دسته دسته

تو خیابون نشسته

دگه نمره دگه نمره ولایت ...

***********************

خب برا چی برگرده ولایت؟

از نظر دهاتی مهاجر از یك استان محروم كشور، تهران:

- شهری است بی در و پیكر كه هر وقت بخواهی می آیی و هر وقت هم بخواهی می روی و هرگاه خواستی در آن جای می گیری و می شوی « تهرانی » درست مثل همان كسی كه سال ها بومی این شهرست و در اینجا متولد و بزرگ شده! او هم به اندازه همان بومی « تهرانی » است و نسبت به مركز كشورش حق تملك و توقع دارد!!

- شهری است پولساز كه می توانی هر كاری را به هر نرخی بخواهی انجام بدهی و پول پارو كنی و صد البته نه فقط عملگی چون كارهای تازه تر و پردرآمدتری مثل خرده پایی و پادویی در تجارت پرسود مواد مخدر و روان گردان و فیلم های مستحجن و غیره و ذلك كاملا در دسترس است!

- شهری است « بی ناموس »! عمله جات دهاتی اكثرا مردانی هستند كه یا در سن جوانی هستند یا زن دار و دور از زندگی و در سن فعالیت جنسی هستند! بنابراین چه شهر پرجاذبه ایست این تهران كه دختران و زنان بزك كرده اش از همه رقم شب تا صبح از مقابل دیدگان تشنه آنها رژه می روند و مرتب روح و روان آنها را خیلی خاموش به بازی و تمسخر می گیرند! و من نمی گویم كه این عمله ها با شعور طبقه خود چه جسارت هایی به جماعت مونث های تهران و شهرهای بزرگ نكرده اند ...

....................................................................

ای تهران! ای شهر از دست رفته!

به میدان ونك می روم، از خیابان های حومه آن رد می شوم، عمله بیكار بی عار زیاده خواه به بهانه « كار » گوش تا گوش نشسته تا دست قضا او را به چنگ كدام صیاد شیطان پرور بیاندازد!

به میدان تجریش می روم، از خیابان های اطراف آن رد می شوم، همینطور!

به میدان صادقیه و خیابان هایش می روم، همینطور! ...

ای تهران كه همه زبانا می گویند « خراب شوی » ولی عملا با سر بطرفت هجوم می آورند تا با وجود ناخواسته خود ترا خراب كنند: چه كسی باید به درد خاموش تو توجه كند؟ 

ای تهران، شهروندان خوب تو یا به خارج مهاجرت كردند یا برای كار به نقاط كاری كشور اعزام شدند تا فرهنگ آن بلاد را بالا برند و در عوض جای خالی شان با چه كسانی پر شد؟ آیا وضع نابسامان و بد تو پاسخی به این سوال نیست؟!

ای تهران! ای مركز كشوری كه از همتاهای خود هزاران فرسنگ دوری: خرابی ات تسلیت باد!