امام علی علیه السلام

. هَلَكَ امْرُؤٌ لَمْ یَعْرِفْ قَدْرَهُ

انسانى كه اندازه خود را نشناخت هلاك شد.

امام علی علیه السلام

.واجَ الْبَلاءِ بِالدُّعاءِ

ایمان خود را با صدقه، اموالتان را با زكات حفظ كنید، و امواج بلا را با دعا برانید.

امام علی علیه السلام

. الدُّنْیا دارُ مَمَرٍّ لا دارُ مَقَرٍّ

دنیا خانه گذر است نه جاى ماندن.

امام علی علیه السلام

. اِنَّ لِلّهِ مَلَكاً یُنادى فى كُلِّ یَوْم: لِدُوا لِلْمَوْتِ، وَ اجْمَعُوا لِلْفَناءِ، وَ ابْنُوا لِلْخَرابِ

خدا را فرشته اى است كه هر روز فریاد می زند: بزایید براى مردن، و گردآورید براى نابود شدن، و

بنا كنید براى خراب گشتن.

امام علی علیه السلام

. اِضاعَةُ الْفُرْصَةِ غُصَّةٌ

تباه نمودن فرصت اندوه است.

 امام علی علیه السلام

. لایَتْرُكُ النّاسُ شَیْئاً مِنْ اَمْرِ دینِهِمْ لاِسْتِصْلاحِ دُنْیاهُمْ، اِلاّ فَتَحَ اللّهُ عَلَیْهِمْ ما هُوَ اَضَرُّ مِنْهُ

مردم چیزى از برنامه دینشان را براى بهبود دنیایشان ترك نمى كنند، مگر آنكه خداوند زیانبارتر از آن

را در كف دستشان مى نهد.

امام علی علیه السلام:

*كسی كه در راه خدا جهاد كند وبه شهادت رسد،اجرش بیشتر از آن كسی نیست كه بتواند گناه كند وعفت ورزد.

*ارزش انسان به هوش اوست نه به شكل وشمایلش،ارزش انسان به همت اوست نه به مال واندوخته اش.

*بگذارید وبگذرید،ببندید ودل نبندید.چشم بیندازید ودل مبازید،كه دیر یا زود باید گذاشت وگذشت.

*با مردم آن چنان معاشرت كنید كه اگر بمیرید بر مرگ شما اشك ریزند واگر زنده بمانید به شما عشق ورزند.

امام علی علیه السلام:

از نافرمانی خدا در خلوت ها بپرهیزید ، زیرا همانکه شما را می نگرد و گواه شماست ، شما را داوری می کند .

امام علی علیه السلام می فرمایند:

*با سكوت بسیار،وقا ر انسان بیشتر می شود و با انصاف بودن،دوستان را فراوان می كند.

با بخشش ،قدر و منزلت انسان بالا رود وبا فروتنی نعمت كامل می شود.

با پرداخت هزینه ها،بزرگی وسروری ثابت گردد.روش عادلانه،مخالفان را در هم شكند و با شكیبایی در برابر بی خرد یاران انسان زیاد گردد.حق،سنگین اما گواراست وباطل سبك،لیكن در كام چون سنگ خاراست.

علی ابن ابیطالب  ع:

آدمی به گفتارش سنجیده می شود و به رفتارش ارزیابی می گردد، چیزی بگو که کفه سخنت سنگین شود و کاری کن که قیمت رفتارت بالا رود.

 اَهْلُ الدُّنْیا كَرَكْب یُسارُ بِهِمْ وَ هُمْ نِیامٌ

اهل دنیا چون كاروانى هستند كه آنان را مى برند در حالى كه درخوابند

 اللِّسانُ سَبُعٌ، اِنْ خُلِّىَ عَنْهُ عَقَرَ

زبان درنده اى است، كه اگر آزادش گذارند بگزد

الْقَناعَةُ مالٌ لایَنْفَدُ

قناعت گنجى است كه تمام نمى شود

 لاغِنى كَالْعَقْلِ، وَ لافَقْرَ كَالْجَهْلِ،  وَلامیراثَ كَالاَْدَبِ، وَلاظَهیرَ كَالْمُشاوَرَةِ

ثروتى چون عقل، و فقرى چون جهل،  و میراثى چون ادب، و پشتیبانى همچون مشورت نیست