| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
28
|
193
|
91/3/9 (14:16)
|
|
||
|
|
25
|
144
|
91/3/2 (12:21)
|
|
||
|
|
9
|
84
|
91/2/15 (01:49)
|
|
||
|
|
97
|
516
|
91/2/15 (01:42)
|
|
||
|
|
166
|
1872
|
91/2/15 (01:33)
|
|
||
|
|
6
|
92
|
91/2/4 (18:24)
|
|
||
|
|
0
|
6
|
91/1/25 (14:37)
|
|
||
|
|
201
|
1485
|
90/12/12 (14:34)
|
|
||
|
|
69
|
445
|
90/11/16 (02:33)
|
|
||
|
|
19
|
88
|
90/11/11 (03:59)
|
|
||
|
|
11
|
168
|
90/11/9 (18:51)
|
|
||
|
|
12
|
199
|
90/9/2 (17:44)
|
|
||
|
|
28
|
107
|
90/8/6 (11:09)
|
|
در این قسمت دوستان اخبار در زمینه کنسرت و هر خبر و گزارش تصویری در مورد کنسرت خودشون یا اساتید را قرار دهند
بهمناسبت اول خرداد سالروز تولد استاد جلیل شهناز

در صدای سازش؛ جریان دارد ماه، جریان دارد طیف :
ساز شهناز در من زندگی می کند و من با ساز شهناز زندگی می کنم. «محمد رضا شجریان»
شهرزاد شاه کرمی: جلیل شهناز ساز را آواز می کند ؛چناچه شهره است ، که در شیوه ی نوازندگی اش، ساز او علاوه بر نواختن،آواز هم می خواند.
ساز شهناز یک ساز آوازی ست…
جلیل شهناز در اول خرداد ماه سال ۱۳۰۰ در اصفهان دیده به جهان گشود. پدرش «شعبان خان» به موسیقی اصیل ایرانی علاقه ی بسیار داشت و منزلش همواره محل آمد و شد هنرمندان زمان خود بود. «شعبان خان» علاوه بر تار که ساز تخصصی اش بود، سهتار و سنتور نیز مینواخت و برادرش غلامرضا سارنج(عموی جلیل شهناز) از نوازندگان کمانچه بود. از همین روی جلیل از کودکی به موسیقی علاقه مند شد و نواختن تار را نزد” عبدالحسین شهنازی” و برادر بزرگ خود حسین شهناز که – تار را نیکو می نواخت – آغاز کرد. استعداد شگرف و پشتکارستودنی جلیل ،او را در سنین جوانی به نوازنده ای متبحر در اصفهان بدل کرد. او، علاوه بر نواختن ساز اختصاصی خود، با نواختن ویلن، سنتور و تمبک نیز آشنایی دارد.
در سال ۱۳۲۴ استاد شهناز به تهران رفت و فعالیت خود را با تک نوازی در رادیو و اجرا در ارکسترهای مختلف این رسانه و همچنین برنامه ی گلها ادامه داد. او با اقامت در تهران ، به عنوان کارمند افتخاری شهرداری پذیرفته شد. در آن زمان برنامههای تخصصی موسیقی از رادیو و تلویزیون پخش می شد که استاد شهناز از تک نوازان بی بدیل آن بود.
با فراهم آمدن امکانات ضبط صدا و تاسیس استودیو در رادیو و تلویزیون آن دوران ،این فرصت دست داد تا شهناز بتواند با پنجه و مضراب سحرآمیز خویش در دل هر شنونده و بینندهای را ه یابد.
بخشی از فعالیت های هنری استاد شهناز در آن دوران عبارت است از :
ضبط برنامههای فراوان و نیز اجرای کنسرتهای مختلف با نوازندگان و خوانندگان والای کشور هم چون:
فرامرز پایور(نوازنده سنتور)، حبیب الله بدیعی (نوازنده ویلن)، پرویز یاحقی(نوازنده ویلن)، همایون خرم(نوازنده ویلن)، علی تجویدی(نوازنده ویلن)، منصور صارمی(نوازنده سنتور) ، رضا ورزنده(نوازنده سنتور)، امیر ناصر افتتاح(نوازنده تمبک)، جهانگیر ملک(نوازنده تمبک)، اسدالله ملک(نوازنده ویلن)، حسن کسایی(نوازنده نی)، محمد موسوی(نوازنده نی)، تاج اصفهانی(خواننده)، ادیب خوانساری(خواننده)، محمودی خوانساری(خواننده)، عبدالوهاب شهیدی(خواننده و نوازنده عود)، اکبر گلپایگانی(خواننده)، حسین خواجه امیری(ایرج :خواننده)، ومحمد رضا شجریان(خواننده).
استاد شهناز در دهه۱۳۶۰ به همراه فرامرز پایور(سنتور)، علی اصغر بهاری( کمانچه)، محمد اسماعیلی (تمبک) و محمد موسوی نی گروه اساتید را تشکیل داد و با این گروه، سفر های متعددی به کشور های اروپایی،آسیایی و نیز آمریکا داشت.
بدون شک جلیل شهناز، بزرگترین و سرشناسترین نوازند ه ی تار و سه تار سده ی اخیر در ایران است. وی علاوه براشراف کامل بر ردیف و رموز آن، ویژگی های منحصر به فردی دیگری نیز دارد:
جواب آوازهای شاهکار و بی نظیر، استفاده از تمام امکانات ساز، نواختن بسیاری از گوشههای مهجور و رعایت جمله بندی در نوازندگی از جمله ویژگیهای نوازندگی این استاد یگانه است.
در سال ۱۳۸۳ جلیل شهناز به عنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد و نیز در ۲۷ تیرماه همان سال مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) برای تجلیل از یک عمر فعالیت هنری، به وی اهدا شد.
در سال ۱۳۸۷،استاد محمدرضا شجریان، به افتخار جلیل شهناز، گروه موسیقی خود را شهناز نام نهاد.
حال می توان به روشنی دریافت ؛که استاد شهناز به بیان حقیقی در نوازندگی تار رسیده است،چرا که از گیر و دار ردیف ها رهیده و چون رود خروشان از سنگلاخ تقلید گذشته است و حاصل آن زوایای بسیاری ست که در سازش نهفته است.
• تار به روایت نی ؛جلیل شهناز به روایت حسن کسایی :
دو نوای در هم آمیخته ؛ زنگ تار که در نای نی گره خورده است.
دو اسطوره ی موسیقی سنتی ایران؛ استاد جلیل شهناز و استاد حسن کسایی که هر دو از اصفهان بر خاسته اند،شاید در تاریخ موسیقی اصیل ایران تکرار ناشدنی باشند.
سازهای این دو استاد همواره هم نشین هم بوده اند. چنانچه استاد حسن کسایی در این باب این گونه ایراد سخن کرده است :
: شناخت موسیقی کار هرکسی نیست. همه موسیقی را گوش میدهند و دوست میدارند اما کسی که سره را از ناسره تشخیص بدهد و بتواند درک مقاماتی را که استاد شهناز نواختهاند، داشته باشد بسیار نادر است. همه ساز میزنند و همه خوب ساز میزنند، ولی قدرت نوازندگی و محفوظات و لحظات موسیقی که آقای شهناز میدانند و اجرا کردهاند، چیزی که در دست همگان باشد، نیست. یعنی ردیف موسیقی ایران نیست. قدرت آقای شهناز در جواب دادن و دونوازی خارق العادهاست. من ۶۰ سال با ایشان هم نوازی کردهام و ساز بنده با ساز شهناز گره خورده است.
به استناد متن سخنرانی اساتید : حسن کسایی، محمد رضا شجریان و داریوش پیرنیاکان در آیین نکوداشت استاد جلیل شهناز و زنده یاد درویش خان در فرهنگسرای هنر( سال ۱۳۸۵)

یادواره زنده یاد جلال ذوالفنون استاد مطرح موسیقی ایرانی با حضور شهرام ناظری، محمود ذوالفنون و علی اکبر مرادی از استادان به نام موسیقی با حمایت بخش مطالعات ایران در استنفورد کالیفرنیا و به وسیله دانشجویان ایرانی دانشگاه این شهر برگزار شد.
این برنامه عصر روز یکشنبه چهاردهم ماه می در سالن اننبرگ دانشگاه استنفورد کالیفرنیا برگزار شد و شامل سه قسمت بود.
در بخش نخست امین ذوالفنون، امیر ذوالفنون، نسیم گرگانی و امیر نوژن به گروه نوازی سه تار پرداختند. در بخشی از اجرا نیز شهرام ناظری به این گروه پیوست و ضمن سه تاز نوازی، آواز خواند. همچنین استاد ناظری برای دقایقی درباره فعالیت و شخصیت هنری استاد ذوالفنون صحبت کرد.
در بخشهای دیگر برنامه نیز محمود ذوالفنون (ویولن)، امین ذوالفنون (سه تار) ، امیر نوژن (سه تار) و جمشید آگاهی (تنبک) و علیرضا شاه محمدی (آواز) به اجرای برنامه پرداختند.














جلیل شهناز ـ نوازنده برجسته تار و سه تار ـ به دلیل عفونت ریه، در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان «آراد» بستری شد.
به گزارش ایسنا، این هنرمند پیشكسوت به دلیل سرما خوردگی دچار عفونت ریه شده و به گفته همسرش در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان آراد بستری است.
نیمه اسفندماه سال گذشته جمعی از اهالی موسیقی و معاون امور هنری و مدیركل دفتر موسیقی از این هنرمند در منزلش دیدن كردند.
جلیل شهناز (زاده سال 1300 در اصفهان)، از بزرگترین و سرشناسترین نوازندگان تار و سهتار سده اخیر در ایران است.
این هنرمند با استفاده از تكنیكهای برجسته در شیوه تارنوازی، توانست بسیاری از ردیفهای موسیقی سنتی ایران را با ساز تار بنوازد كه از آن جمله، نواختن در مایه دشتی و دشتستانی است كه بسیار با ارزش است.
جلیل شهناز از سال 1324 به تهران آمد و از همان ابتدا با رادیو تهران همكاری كرد و در بسیاری از برنامهها بهعنوان تكنواز شركت داشت.
به اذعان كارشناسان موسیقی، اوج درخشش شهناز از سال 1336 شروع شد؛ همان روزها كه برنامهی گلها، به همت داوود پیرنیا طرحریزی و در رادیو اجرا میشد. در این برنامه صدای ساز شهناز با صدای معروفترین خوانندهها در میآمیخت.
در آرشیو رادیو ایران آثار او با همكاری خوانندگان بلند آوازهای نظیر تاج اصفهانی، ادیب خوانساری و... موجود است و از كارهای مورد توجه وی، حدود شش ساعت نوار با همایون خرم است كه به بیان جدیدی از ردیف در موسیقی ایرانی دست یافتهاند.
از تكنیكهای برجستهی شهناز می توان به نواختن در مایهی دشتی و دشتستانی و بسیاری از ردیفهای موسیقی ایرانی اشاره كرد.
مصطفی الموتی كه شهناز را استاد مسلم تار ایران میداند، میگوید: «یكی از هنرمندانی كه هنگام اقامت در ایران شناختم، جلیل شهناز بوده.»
وی در میان هنرمندان از احترام خاصی برخوردار است، به علت داشتن صفات ممتاز اخلاقی، در هر مجمع و محفلی كه شركت میكرد، توجه و احترام همگان را جلب میكرد و شاگردان زیادی نیز تعلیم داده بود.
بداههنوازیهای شهناز در تاریخ موسیقی ایران بینظیر و همواره زبانزد بوده است.
این پختگی و تسلط او بر حالتها و فضاهای موسیقی ایرانی را حتا میتوان در اجراهای دوره جوانیاش دید كه نشاندهندهی نبوغ اوست.»
او در سال 1383 به عنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد و در 27 تیر سال 1383 مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) برای تجلیل از یک عمر فعالیت هنری به این هنرمند اهدا شد.

وی افزود ساعت ۱۰ صبح روز دوم فروردین علاقه مندان این استاد شهیر می توانند در گوهر دشت،فاز دو،خیابان ۱۲ پلاک ۸۷ حاضر شده و یا در آیین تدفین ایشان در امامزاده طاهر کرج گرد آیند.
به گزارش همشهری آنلاین جلال ذوالفنون که دو هفته قبل عمل جراحی قلب باز انجام داده بود ، بر اثر خونریزی داخلی عصر یکشنبه،۲۸ اسفند در بیمارستان البرز دار فانی را وداع گفت.

استاد جلال ذوالفنون،نوازنده نامدار سه تار که چندی پیش به دلیل بیماری قلبی عمل قلب باز انجام داده بود،عصر روز 28 اسفند دار فانی را وداع گفت.
سید عباس سجادی ،شاعر و ترانه سرا و مدیر موسیقی سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران ضمن اعلام این خبر به همشهری آنلاین گفت که استاد سه هفته قبل عمل قلب باز داشتند و متاسفانه عصر امروز که حالشان به هم خود به بیمارستان البرز می برندش که تلاشهای پزشکان نتیجه نمی دهد و ایشان دار فانی را وداع گفتند.
حسین پرنیا آهنگساز و نوازنده سنتور که خود مقیم کرج است لحظاتی قبل در گفت و گو با همشهری آنلاین گفت که حال عمومی استاد بعد از عمل جراحی سه هفته گذشته خوب بود و متاسفانه امروز خبر شدم که ایشان اوضاعشان وخیم است و هم اینک عازم منزل ایشان در کرج هستم.
جلال ذوالفنون در جشنواره موسیقی فجر امسال به عنوان چهره پیشکسوت تکنوازی مورد تقدیر قرار گرفت.
همشهری آنلاین درگذشت این استاد پیشکسوت موسیقی و نوازنده شهیر سه تار را به جامعه هنری ایران و اهالی موسیقی و خانواده آن مرحوم تسلیت می گوید و برای آن زنده یاد علو درجات را آرزو دارد.
اطلاعات تکمیلی درباره چگونگی مراسم تدفین این استاد شهیر اعلام خواهد شد.
یادداشت حسین علیزاده برای آلبوم جدید بردیا کیارس

حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده و ردیفدان در یادداشتی بر آلبوم «بودن و نبودن» بردیا کیارس، نکاتی را درباره این آهنگساز و رهبر ارکستر ملی گفته است.
به گزارش مجله موسیقی ملودی از همشهریآنلاین آلبوم بودن و نبودن، به تازگی از سوی موسسه آوا خورشید به بازار موسیقی عرضه شده است. در این آلبوم قطعات آفرینش، فرشتگان به زمین آمدند، آسمان، اولین بار، عشق در جان بیافروز، آب روشناییست، زیستن، آدم، واهی، شیطان به سوی آدم آمد، وسوسه، تنها، آخر هر رویا، مرگ آتش، برزخ، نفس، بایدها و نبایدها آمده است. یادداشت حسین علیزاده را که آغاز آن لحن و محتوایی شاعرانه دارد، مرور کنید:
«امواج، عمیق و آرام….از ساحل به دریا در حرکتند….هر موج….رازی از خشکی به دریا میبرد….و این بار….این راز….صداست.
که در اعماق میماند……و ما ساحل نشینان را….به سوی خود میخواند. امواج رنگهای پرنفس….گاه زلال….گاه تیره….و گاه بیرنگ…درسکوت…
قصه این راز چیست؟…بودن یا نبودن.»
«روزهای شیرینی که در هنرستان موسیقی با هنرجویان همراز شدم،حس بودن و زندگی دوباره در من شکفت. هر روز شتابان به سویشان میشتافتم. در نگاهشان چیزی موج میزد. امید. که در ستیز با ناامیدی بود. آن روزها رنجهایمان را در سکوت میچشیدیم و نگاه به افق داشتیم. افق که از آن آنها بود و حال هر یک را آسمانی پرستاره میبینم. بردیا کیارس با چهره کودکانه، آرام و عمیق و لبخندی که نمیدانستم چه باوری در اوست، هر روز ا ز کنارم میگذشت. هیچگاه از چیزی که همه را هراسان میکرد، هراسان نمیشد. شاید هم لبخند او بر همین باور بود.
با تمام شیطنتی که داشت،همیشه به او اعتماد میکردم. کارهایی که به او سپرده میشد، سربلندی ما بود. او از همان کودکی همه چیز را رهبری میکرد. بازیگوشیهای کودکانه تا نغمههای جاودانه. ارکستر هنرستان چشم به دستهای او میدوخت و پس از هر اجرا، از حس جمعی آنها ، احساس غرور و شعف در دلها می شکفت و حالا پس از گذشت سالها قصهای راحکایت میکند که من با نغمههایش حس دیرینه دارم.
گاه صدای پرطنین انسانهای بزرگ چون پدرش و گاه نغمههای آسمانی عشقها و دلهرههای زمین. او نقاشی را میماند که از رنگهای آشنا،رنگهای پر رمز و راز خلق میکند تا فصهای از هستی بیان کند. ترکیب صداها و سازها چنان در هم تنیده شده که به آرامی و عظمت رودی است که به دریا میرسد.
ارکستر پیوسته در تلاطم و هارمونی بستری است از استحکام و ثبات که هیچگونه حس جدایی ملودی و هارمونی احساس نمی شود و هر دو به صورت یگانه تاثیرگذارند و در آخر… قصه بودن و نبودن در این اثر حکایتی است…؛ از بودن.»

کیوان ساکت در بزرگداشت شهنوار موسیقی ایران گفت: «ساز شهناز را فقط باید شنید؛ حالت ها و حرکت های ظریف انگشتان و مضراب او پنهانی ترین زوایای احساس انسان را روایت می کند.»
به گزارش مجله موسیقی ملودی از پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، کیوان ساکت در مراسم بزرگداشت جلیل شهناز که در موسسه فرهنگی هنری اندیشه برگزار شد، گفت: سونوریته ساز جلیل شهناز آنچنان غریب و بی بدیل است که شنونده را مسحور می کند. حالت های ساز شهناز در ساز کمتر نوازنده هم دوره ای های او دیده می شود.
ساکت در این مراسم که روز شنبه در غیاب جلیل شهناز برگزار شد، ادامه داد: تا قبل از مرحوم وزیری تقریبا اکثر نوازندگان تار شبیه به هم می نواختند و تفاوت زیادی در شیوه آنها دیده نمی شد. اما با آمدن وزیری سه شیوه و مکتب تارنوازی شکل گرفت که یکی مکتب علی اکبرخان شهنازی، یکی مکتب مرحوم وزیری و دیگری مکتب استاد صبا بود. مکتب استاد صبا بیشتر از دو مکتب دیگر طرفدار پیدا کرد.
وی همچنین تصریح کرد: پس از این دوره و در زمانی که همه نوازندگان تار تحت تاثیر این سه شیوه بودند دو نفر به عرصه موسیقی ایران وارد شدند که به گونه دیگری شروع به نواختن کردند. یکی از این دو نفر استاد فرهنگ شریف و دیگری استاد جلیل شهناز بود که به گونه دیگر تار نوازی کردند و اثر عمیقی بر موسیقی ما گذاشتند.
این موسیقیدان تاکید کرد: آنچه من در ساز جلیل شهناز می شنوم به بیان حافظ می توان گفت«بنده طلعت آنی باش که آنی دارد». جلیل شهناز«آنی» در نوازندگی اش دارد که آثار او را یگانه و بی نظیر می کند.این«آن» مختص خود استاد شهناز است و امضای او را پای آثارش گذاشته است. از همین جا لازم می دانم که برای این استاد گرانقدر موسیقی ایران آرزوی سلامتی کنم.
کیوان ساکت گفت: زیبا ترین اثری که من از استاد جلیل شهناز شنیده ام به دوره میانسالی ایشان مربوط می شود که به همراه تنبک حسین تهرانی اجرا شده است. در آن اجرا حسین تهرانی آواز نیز خوانده که در مجموع کار بسیار خوبی محسوب می شود و من بعد از این همه سال هر وقت آن را گوش می کنم باز هم برایم جذابیت و تازگی دارد.
در ادامه این برنامه کیوان ساکت با سه تاری که از ساخته های ابراهیم قنبری مهر بود به اجرای بداهه نوازی در مراسم بزرگداشت جلیل شهناز پرداخت.
همچنین هوشنگ ظریف در مراسم بزرگداشت استاد جلیل شهناز که روز گذشته برگزار شد گفت: من عاشق ساز استاد جلیل شهنازهستم و خودم را مدیون او می دانم چرا که همواره از مضراب، انگشتان و آثار ایشان مطالب بسیاری را فرا گرفته ام.
این استاد تار نوازی که در موسسه فرهنگی هنری اندیشه سخن می گفت، ادامه داد: من آنقدر به آثار شهناز علاقه داشتم که ۱۵ قطعه از آثار ایشان را از روی نوار نت نویسی کردم و این کار در قالب کتابی منتشر شد. زمانی که این کتاب را برای گرفتن اجازه انتشار نزد استاد شهناز بردند ایشان اجازه این کار را نمی داد اما به محض اینکه گفتند کار نت نویسی این آثار را بنده انجام داده ام ایشان پذیرفت و این موضوع بسیار برای من ارزشمند است.
هوشنگ ظریف ادامه داد: بداهه نوازی های ایشان بی نظیر است؛ چرا که هم آشنایی و تسلط ویژه ای بر روی ردیف دارد و هم از خلاقیت خاصی در بداهه نوازی بر خوردار است که آثارش را برای همگان شنیدنی و منحصر به فرد می کند. همه اینها باعث می شود تا شهناز بتواند بیشتر از ۲۰ دقیقه یک قطعه را بنوازند و کارش شنیدنی و دلنشین باشد.
این موسیقیدان افزود: امیدوارم این ماجرایی که تعریف می کنم حمل بر خود ستایی نباشد؛ روزی از استاد شهناز خواستم تا بر روی کتاب نت نویسی آثارشان چیزی به یادگار برایم بنویسند و ایشان نوشتند: سرور گرام استاد مسلم تار جناب آقای هوشنگ ظریف. من این نوشته را دارم و از آنجا که فردی چون استاد جلیل شهناز برایم چنین مطلبی نوشته بسیار ارزشمند است.

كنسرت شهرام ناظری و حسین علیزاده به دعوت كشور فرانسه در «تئاتر شهر» پاریس برگزار میشود.
شوالیه آواز ایران دربارهی این كنسرت چنین توضیح داد: كنسرت پاریس با هنرنمایی حسین علیزاده و سازهای كوبهای مجید خلج همراه خواهد بود و زمان اجرا نیز ساعت ۱۷ عصر روز ۱۷مارس همزمان با ۲۷ اسفند ماه تعیین شده است.
استاد ناظری ادامه داد: این اجرا به صورت بداهه نوازی و بداههخوانی خواهد بود و گروه نیز چهار روز پیش از اجرا عازم فرانسه خواهد شد.
گفتنی است که بخشی از این كنسرت به اجرای ساز و آواز بداهه اختصاص خواهد داشت و قسمت دیگری از این برنامه از میان قطعات كنسرت های مشترک استاد حسین علیزداه و استاد شهرام ناظری در شیراز و تهران انتخاب شده است.
استادان شهرام ناظری و حسین علیزاده در كنسرت فصل پاییز تهران قطعاتی همچون «ری را» با شعری از نیما یوشیج، «آی عشق آی عشق» با شعر احمد شاملو، «درهوای بیچگونگی« ، تصنیف «به شكوفهها به باران» را با شعری از شفیعی كدكنی اجرا کرده بودند.
آغاز بلیت فروشی از طریق وبسایت تئاتر شهر پاریس از روز ۲۵ فوریه سال جاری برنامه ریزی شده است و دوستداران برای خرید بلیت می توانند از نشانی زیر به تهیه آن اقدام نمایند:
http://www.theatredelaville-paris.com/spectacle-shahramnazeriiran-404

مکتب موسیقی استاد «حسین علیزاده» برای اولین بار در ایران، کار خود را از روز جمعه ۲۵آذرماه به صورت رسمی در شهرستان گرگان آغاز کرد.
افتتاح و راه اندازی سایت این مکتب در ۲۸ خرداد در تالار وحدت تهران صورت گرفت و اولین دوره آموزشی آن از دیروز در تالار فخرالدین اسعد گرگانی با حضور علاقه مندان و افرادی که برای این دوره ثبت نام کرده اند، آغاز شد. این کلاس از سلسله کلاس های آغازین مکتب علیزاده می باشد و قرار است در شهرهای مشهد، قزوین، تهران، شیراز و تبریز نیز برگزار شود.
آموزش نوازندگی «سه تار»،«تار» و«شورانگیز» سطوح مختلف و همچنین آشنایی با موسیقی برای تمام علاقه مندان از برنامه های کلاس های آموزشی و دیدارهای استاد حسین علیزاده در این مکتب می باشد.
حسین علیزاده سال ۱۳۳۰ در منطقه سید نصر الدین بازار تهران متولد شد، دوره های آموزش موسیقی را در هنرستان موسیقی تهران زیر نظر استادانی چون هوشنگ ظریف و حسین دهلوی طی کرد. وی پس از راهیابی به رشته موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، نکته های نوازندگی تار و سه تار و ردیف موسیقی سنتی ایران در سطوح عالی را فرا گرفت.
حسین علیزاده در کمک به ساخت سازهای تازه تجریه های موفقی داشته که از آن میان می توان به ابداع سازهای سلانه و شور انگیز اشاره کرد که اینک نیز در کنسرت ها از آن بهره می گیرد. علیزاده که سال ها قبل در فکر تجریه های تازه در زمینه موسیقی آوازی بود، با شکل دهی گروهی به نام هم آوایان این تجربه را توسعه داد که آخرین اجرای این گروه در تابستان امسال بیانگر گسترش ایده های تازه وی در حوزه موسیقی است.
معرفی استاد جلیل شهناز و عبدالمجید کیانی بهعنوان برگزیدگان فرهنگستان هنر

استاد «جلیل شهناز» نوازنده تار و استاد موسیقی سنتی کشور به عنوان برگزیده فرهنگستان هنر معرفی و تجلیل شد.
به گزارش مجله موسیقی ملودی «جلیل شهناز» و «عبدالمجید کیانی هندی» در مراسم تقدیر از برگزیدگان فرهنگستانهای کشور بهعنوان برگزیده فرهنگستان هنر معرفی و تجلیل شدند.
در این مراسم که در ساختمان بهشتی نهاد ریاست جمهوری برگزار شد به تعدادی از اساتید، نشان اعطا شد و جلیل شهناز و عبدالمجید کیانی نیز به عنوان برگزیدگان فرهنگستان هنر معرفی شدند.
شایان ذکر است این دو هنرمند موسیقی در هنگام اهدای نشان در مراسم حضور نداشتند

واکنش استاد علیزاده به انتقادات محمدرضا لطفی ازاستاد شجریان

سخنان اخیر «محمدرضا لطفی» استاد موسیقی ایرانی در مورد «محمدرضا شجریان» با واکنش حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده تار نیز روبرو شده است.
به گزارش مجله موسیقی ملودی حسین علیزاده استاد پرآوازه موسیقی دستگاهی در این باره گفته است باید برای هر کس این حق را قائل بود که حرف خودش را بزند. وی از اینکه هنرمندان به جای حرف زدن با یکدیگر و دیالوگ داشتن، «تنهایی به قاضی میروند» انتقاد کرده است.
علیزاده افزود: «هر کس که غفلت کند و نداند، آقای لطفی خیلی خوب می داند که آقای شجریان چه ارزشی در موسیقی ما دارد البته اگر آقای شجریان در این سالها دست همکاری به آقای لطفی میداد شاید او جور دیگری قضاوت می کرد. اشکالی که به آقای لطفی وارد است این است که هر از گاهی بعد از مدتی خاموشی صحبتهایی می کند که جنجال درست می کند.»
او همچنین گفته است معلوم نیست آقای لطفی از چه موضعی صحبت می کند از موضع دلسوز موسیقی و هم صنف های خودش یا به عنوان یک مسئول دولتی؟
علیزاده ضمن اشاره به اینکه لطفی زمانی گفته بود که موزیسین ها با ویزا گرفتن از سفارتخانه های کشورهای خارجی و سفرهای خارجی خراب می شوند، گفته است: « موزیسین های دنیا از هر ده کوره ای در دنیا تا کشورهای بزرگ یکی از کارهای مهمشان این است که سفر کنند و کارهایشان را ارایه کنند و ارتباط فرهنگی ایجاد کنند هیچ موزیسینی در دنیا نیست که وقتی از یک کشور به کشور دیگری سفر می کند تفسیر سیاسی برایش پیاده کنند.»

این استاد موسیقی افزود: «هنر هیچوقت بی ارتباط با مسایل اجتماعی نیست ولی شرایط ایران طوری شده که همه چیز سیاست زده است. اگر هنرمندی در ایران نظرش را بگوید و این نظر باب طبع نباشد فورا شکل سیاسی به خود می گیرد و خواه، نا خواه هنرمند را هل می دهند به موضع گیری سیاسی.»
علیزاده درباره صحبت های آقای لطفی در مورد محمد رضا شجریان گفته است: «در هر حال چیزی از ارزش شجریان کم نشده اگر جریانات دیگری هم اضافه شده مسئولیتی است که خود هنرمند بر عهده گرفته است. آقای شجریان بالای هفتاد سال سن دارند و قرار نیست چیزی را یاد بگیرد و به ایشان گفته شود که چه بگوید و چه نگوید. ایشان اختیار خودشان را دارد.»
حسین علیزاده در این باره بخشی از صحبت های آقای لطفی که در آن به استفاده سیاسی و اقتصادی آقای شجریان از هنرش اشاره شده بود افزوده: «به عنوان مثال در مورد قمر گفته شد که او هنرمند بزرگی بود ولی از فقر مرد. انگار که در جامعه ما از فقر مردن هم جزیی از هنرهای یک هنرمند محسوب می شود؛ اینطور هم نیست که شجریان فقط انگیزه اقتصادی دارد و سود اقتصادی می برد که اگر هم این طور است نوش جانش. این سودی است که حاصل تلاش و هنر خودش است.»
موسیقی ایرانیان – سودا صمدپور: سومین دوره جشنواره «هُنارت» با حضور حسین علیزاده از 11 آذرماه به مدت سه شب در اتریش برگزار می شود. به گزارش خبرنگار موسیقی ایرانیان در این جشنواره که به همت موسسه «کندو» برپا خواهد شد در شب دوم حسین علیزاده آهنگساز و هنرمند مطرح موسیقی ایران بار دیگر شیفتگان موسیقی ایرانی را به تماشای اجرای گوشنواز خود دعوت می کند و علاقه مندان صدای ساز وی را با همراهی مجید خلج در قالب بداهه ای شورانگیز خواهند شنید.
همچنین در آخرین شب برگزاری جشنواره، محمدرضا مرتضوی نواختن سازهای کوبه ای ایرانی را در فضایی مستقل از سنت های نوازندگی این ساز، به شیوه ای استادانه و خلاقانه به نمایش می گذارد و گروه سراپیونز با نگاهی نوین به اجرای همزمان حرکات رقص واره بی نظیری (Performance) مبتنی بر موسیقی محمد رضا مرتضوی می پردازند.
لارم به ذکر است که «هُنارت» در پی پدید آوردن بستریست که این امکان را برای هنرمندان ایران و سراسر جهان فراهم آورد تا همه ساله به پشتوانه ی تسلط به زبان بین المللی موسیقایی خود با یکدیگر به گفتگو بنشینند. به این منظور این جشنواره در برنامه های سالیانه خود همواره میزبان هنرمندان ایرانی ست و همچنین به معرفی هنرمندی منتخب از کشوری دیگر به جز ایران می پردازد.