با سلام به همه ی دوستان عزیز

 سال73 که یزد دانشجو بودم، گروه نی داوود دزفول(به سرپرستی آقای حسین شکوفا که شاگرد مرحوم استاد مشکاتیان بودند و البته شوهر خواهر بنده هستند) به همراهی استاد ذالفنون برای اجرای برنامه به یزد تشریف آوردند، که خوب از اونجایی که سعادت یار من بود تونستم سه روز در خدمت استاد ذالفنون باشم و از محضرشون فیض ببرم. در این سفر یکی از بهترین شاگردان ارشد استاد ذالفنون یعنی آقای سید بهزاد جعفری هم بودند که در آن زمان نوازنده ی سه تار گروه نی داوود دزفول بودند. بعد اجرای روز دوم این برنامه من برای اینکه از ذهنیت خودم مطمئن بشم از استاد ذالفنون پرسیدم: استاد به نظر شما کدوم نوازنده ی تار بهترین هست؟ ایشون اول فرمودند که: هر گلی بویی دارد و هرکس مضرابی و سر پنجه ای. با توجه به نوع گویش ایشون من متوجه شدم که عمدا به این شکل پاسخ دادند تا نخواهند کسی رو بد جلوه بدن. اما با اصرار زیاد من و آقای جفری عزیز ایشون شروع کردند به توضیح و به ما گفتند: شما یکی یکی اسم ببرید تا من بگویم. من گفتم استاد شهناز و استاد شریف و استاد علیزاده و همینطور یکی یکی که میگفتم ایشون از همه تعریف میکردند اما در آخر میگفتند مثلا اگر این کار رو در نوازندگی میکردند کارشون بهتر میشد. ولی وقتی نوبت به استاد محمد رضا لطفی رسید، استاد ذالفنون گفتند: که استاد لطفی بی نظیره. ایشون توی نوازندگی بی ماننده. من گفتم استاد در تار یا سه تار. استاد گفتند: استاد لطفی تار رو تار مینوازه و سه تار رو سه تار و هرگز ندیدم که این دو رو مثل هم نوازندگی کنه و همچنین گفتند: من نمیتونم در مورد کار ایشون نظر بدم و امتیاز بدم، بلکه کسی میتونه در مورد استاد لطفی نظر بده که کارشون یا به اندازه ی سطح ایشون باشه و یا بالاتر از سطح ایشون. استد گفتند: ساز در مقابل استاد لطفی کم میاره و ایشون همیشه ساز رو به دنبال خودش میکشه. من استاد لطفی رو تحسین میکنم..... اینجا بود که دیگه حتم پیدا کردم که دقیقا همونطوری که فکر میکردم استاد محمد رضا لطفی در نوازندگی تار و سه تار بی بدیل هستند. خدا طول عمر با عزت به این استاد و همچنین بقیه ی اساتید عزیزمون عطا کنه.