وقتی که بیداری پر موج و بی تابی               آرام و خاموشی وقتی که در خوابی

                    هم عفاالله صبا كز تو  پیامی می داد

                                                                               ورنه در كس نرسیدیم كه از سوی تو بود

هر چه گفتند نرو عزم به رفتن كردم

من خیانتگرو نامردم اگه برگردم

یاران چه غریبانه رفتند از این خانه       هم سوخته شمع ما هم سوخته پروانه

دوستان عزیز الهه و مانی مثل اینکه اشتباه کردید.;):P

 البته فکر کنم خودتون بهتر قانون مشاعره رو بدونید ولی برای یادآوری بیشتر باید بگم که:

باید با حرف آخر شعر قبلی یه شعر بنوسید.

یعنی شعرتون باید با حرف آخر شعر قبلی شروع بشه

ضمنا ببخشید اگه جسارت کردم حمل بر بی ادبی و خرده گیری نشه خواستم  یه یاداوری کوچولو کنم;) تا دوستان بیشتر دقت کنند;)

باز هم ممنون از همراهیتون .

در سایه سار امن ایمان موفق باشید و جاودان

یا رب زلف عطا كن همه را

                                          داریم خسته دل روا كن همه را

هر پاره از دل من و از غصه قصه ای

                                            هر سطری از خصال تو و از رحمت آیتی

یار در خانه و ما در غم خود می لولیم            وعده شادی ما کو  و به کِی موکولیم؟

مرا دیگر زِ کَس ناید جوابی            چرا ،ای دیده ی پر غم ،نخوابی؟