1) 25 آذر 1387

اینجا دانشگاه شریف است آقای احمدی نژاد
آقای احمدی نژاد!
اینجا دانشجویان به هنگام سخنرانی در پشت درهای دانشگاه خود نگاه داشته نخواهند شد. اینجا مخاطب هرسخنرانی دانشجویان واقعی شریف هستند، نه شنوندگان همیشه حاضر و همیشه موافقی که با اتوبوس آورده می شوند.
اینجا رییس دانشگاه هنوز منتخب اعضای هیات علمی دانشگاه است نه منتصب دولت. اینجا اساتید هنوز بالاجبار بازنشسته نشده اند. اساتید دانشکده اقتصاد اینجا از برترین اقتصاددانان کشور هستند و سه سال است که به طور کامل از سیستم تصمیم گیری اقتصادی کشور کنار گذاشته شده اند و نتایج فاجعه آمیز این اقدام امروز بیش از هر زمانی قابل مشاهده است. 
آقای احمدی نژاد!
حال که در سال آخر ریاست جمهوری خود تصمیم گرفته اید به دانشگاه شریف بیایید، دانشجویان انتظاری جز پاسخ گویی شفاف ندارند. پاسخ به سه سال ناامنی و پلیسی کردن فضای جامعه تحت عناوینی چون حفظ امنیت اجتماعی، پاسخ به پادگانی کردن فضای دانشگاه ها با زمزمه انقلاب فرهنگی دوم، پاسخ به اخراج، تعلیق و ستاره دار کردن صدها دانشجو به بهانه نداشتن صلاحیت عمومی تحصیل، پاسخ به انزوای کامل ایران در جامعه جهانی با طرح مسایل و اظهار نظرهای نامربوط و در نهیات پاسخ به خم شدن کمر جامعه زیر بار تورم چهل درصدی با نام عدالت محوری. 
آقای احمدی نژاد!
اینجا برترین دانشگاه صنعتی و علمی کشور است و اظهار نظرهای غیرکارشناسانه در آن جایگاهی ندارد، اینجا حرمت دانشجویان و دانشگاهیان مقدس است و پاسخ های نامربوط و استهزا آمیز که در سه سال گذشته بارها تکرار شده است گوش شنوایی نخواهد داشت. 
آقای احمدی نژاد!
اینجا شریف است و شریف باقی خواهد ماند.

2) 9 اردیبهشت 88

اخلاق و اخلاق مداری این روزها گوهر کم یابی در عرصه های سیاسی و رسانه ای ما شده است.
از یک سو همه شعار پایبندی به اخلاق و صداقت سر می دهند و از سوی دیگر هر روز در برخی از مطبوعات شاهد بد اخلاقی و بی صداقتی هستیم.
 دوشنبه، وقتی که آقای کروبی به دانشگاه ما (دانشگاه صنعتی شریف) آمد، همه منتظر آن بودیم که از نزدیک با دیدگاه ها و مواضع ایشان آشنا شویم و سوالات خود را از این کاندیدای ریاست جمهوری بپرسیم.
بگذریم از اینکه گردانندگان جلسه (انجمن دانشگاه) از قبل پرسش کنندگان را مشخص کرده بودند و جایی برای غیر خودی های ایشان نبود، ولی آنجا ماجرا جالب شد که فردی با قرار گرفتن در پشت تریبون خود را دبیر جنبش عدالتخواه دانشگاه شریف معرفی نمود و اقدام به بیان سخنانی علیه مواضع نظام كرد.
این اتفاق در حالی روی داد كه خبرنگاران حاضر در سالن با شهبازی (دبیر جنبش عدالتخواه دانشجویی) تماس گرفته و وی را در جریان این مسئله قرار می دهند و وی پس از اطلاع از این اتفاق در محل مراسم برای تکذیب این سخنان حاضر شده و درخواست می كند تا به وی اجازه بیان تكذیب مطالب مطرح شده را بدهند كه ابتدا برگزارکنندگان مانع از اظهار نظر وی شدند، اما بعد از درگیری های لفظی و فیزیكی در پشت تریبون حاضر شد و گفت: "اگر کسی حقوقش ضایع شود آیا حق اظهار نظر ندارد؟ چرا وقتی می خواهیم موضع دروغ نسبت داده شده به جنبش عدالتخواه را تکذیب کنیم، با توهین و ضرب و شتم روبرو می شویم؟"
آقای کروبی هم در پاسخ گفت: "ما به قانون اساسی پایبندیم و اگر کسی حق شما را تضییع کرده، معذرت می خواهیم".
این ماجرا اما در روزنامه "اعتماد! ملی" به صورت کاملا وارونه منعکس شد، به طوریکه گویا دست اندرکاران این روزنامه هیچ ارزشی برای  راستی و صداقت و اطلاع رسانی شفاف و درست قائل نیستند.
این روزنامه که این روزها آقای قوچانی و دوستانشان آن را سکان داری می کنند ذیل تیتر سوال برانگیز "زنده باد مخالف من" آورده است: "هنگام  سخنرانی کروبی در دانشگاه صنعتی شریف یکی از افراد حاضر که خود را نماینده جنبش عدالتخواه دانشجویی دانشگاه تهران معرفی کرد  قصد برهم زدن جلسه را داشت. مجری مراسم نیز قبل از  اینکه فرد سوالش را مطرح کند تاکید کرد که این فرد اخلالگر دانشجوی شریف نیست ، بلکه دانشجوی دانشگاه تهران است. اما به خاطر اینکه آقای کروبی درخواست کرده و برای اینکه مراسم را این گروه به هم نریزند، اجازه میدهیم که سوالشان را مطرح کنند."  
باید از آقای قوچانی و دوستانشان پرسید که چرا از گفتن حقایقی که در جامعه دانشگاهی اتفاق می افتد اجتناب می کنید و همواره با قلب واقعیت ها و کتمان درستی ها به دنبال القای تفکر خود به جامعه هستید؟ اگربرای آن ها که در جلسه دانشگاه شریف نبودند احترام قائل نیستید لااقل برای ما و دیگر دانشجویانی که شاهد ماجرا بودیم حرمت قائل شوید و بی مهابا قلم بر صفحه نرانید.
آری آقای قوچانی ما آنجا بودیم!  

3)  تیر 88

نامه سرگشاده بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف
آقای موسوی ! چرا برشبهه درسلامت انتخابات اصرار دارید؟

بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف در نامه ای سرگشاده خطاب به میرحسین موسوی تصریح كرد كه شما را چه شده است كه پس از اعلام نتایج انتخابات و همچنین تأكید رهبر معظم انقلاب مبنی بر سلامت انتخابات و نیز نظارت نمایندگان شما و سایر كاندیداها به شمارش آرا به شبهه در سلامت انتخابات اصرار دارید؟
در این نامه خطاب به موسوی آمده است: از دو ماه پیش و برخلاف نظرات صریح رهبر انقلاب مبنی بر خیانت عده ای كه سلامت انتخابات را زیر سؤال می برند، با مطرح كردن بحث كمیته صیانت از آرا عملاً به شائبه تقلب در انتخابات دامن زدید. در همان مقطع و با مرور حوادث اتفاق افتاده در كشورهایی نظیر اوكراین و گرجستان، این نگرانی در ما ایجاد شد كه روند پی گرفته شده از سوی جنابعالی و كاندیدای دیگر اصلاح طلبان به سرانجامی مشابه كشورهای نام برده شده بیانجامد. اكنون پس از قطعی شدن شكست شما در انتخابات، شاهد وقوع حوادثی هستیم كه آن نگرانی ها را تشدید می كند. پیام شما به ملت ایران پس از روشن شدن شكست جنابعالی در انتخابات و یاری خواستن از ملت برای اثبات ادعای تقلب در انتخابات منجر به ایجاد تشنج و درگیری در برخی خیابان ها شد، ما را به فرض اولیه خویش در مورد وجود سوء نیت در پروسه طی شده توسط جنابعالی و حامیانتان نزدیك تر ساخت. مگر جنابعالی در سال 1365 در پاسخ به شبهاتی مبنی بر تقلب در انتخابات میان دوره ای مجلس شورای اسلامی نفرمودید: «در انتخاباتی كه همه مردم و شورای نگهبان و همچنین روحانیت عزیزمان ناظر هستند، دولت نمی تواند اثر بگذارد». امروز شما را چه شده است كه پس از اعلام نتایج و همچنین تأكید رهبر معظم انقلاب مبنی بر سلامت انتخابات و نیز نظارت نمایندگان شما و سایر كاندیداها بر شمارش آرا چنین ادعایی را مطرح می كنید. جناب آقای موسوی آیا این عدم تمكین شما به نظر ولی فقیه- كه در بیان خود شما مانع كودتاست- نیست؟
بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف افزود: آیا اجازه داریم ادامه این روند و اصرار شما در ایراد شبهه به سلامت انتخابات را در راستای شكل دهی موج نافرمانی های مدنی بدانیم؟ موجی كه قطعاً رنگ آن سبز نخواهد بود چه رسد به سبزی كه منتسب به اهل بیت باشد.
بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف همچنین در نامه خود به موسوی تأكید كرد: حركت بعدی شما كه به نظر می رسد به منظور تشدید ناآرامی ها صورت پذیرفته است، نامه به مراجع عظام تقلید و استمداد از آنان برای ادامه روندی كه پیش گرفته اید است. آیا گمان نمی برید كه این عمل جز افزودن فضای محدود ملتهب ایجاد شده توسط شما و حامیانتان و كاستن از شأن مرجعیت هیچ اثر دیگری ندارد؟ آیا استمداد از مراجع بابهانه عدم كارایی قوه قضائیه؛ به معنی عدم پذیرش نظر ولی فقیه نیست؟ آیا بهتر نبود به جای نامه نگاری های متعدد كه اثرش تنها در رسانه ها قابل مشاهده است، مستندات ادعای خود را به نهادهای مربوط و از طریق ساز و كارهای قانونی موجود در نظام ارائه می داید؟ آیا این تحركات مصداق خروج از حاكمیت قلمداد نمی شود؟
بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف افزود: در پیام شما به ملت ایران آمده است: ما موج عقلانیت سبز خود را كه برگرفته از تعالیم دینی و علایق ملت ما به اهل بیت پیامبر(ص) است با تمامی شور ادامه می دهیم و با شورش دروغ كه در كشور طغیان كرده و چهره آن را آلوده است مبارزه می كنیم. به عنوان بخشی از ملت مسلمان ایران به شما اعلام می كنیم كه جهت گیری شما را - گرچه در ابتدای شكستن سكوت 20 ساله مبهم بود و امروزه بر همگان روشن است- ناشی از عدم تمكین به رأی ملت دانسته و آن را مصداق بارز بی تقوایی پس از شكست برمی شماریم و اخطار می كنیم كه در صورت ادامه تحركات، مثل همیشه در صحنه حضور یافته و این بار نیز مشت محكمی بر دهان دشمنان خارجی انقلاب و ایادی ایشان در داخل خواهیم زد.
ما با حضور خود در صحنه و دفاع از ولایت و حاكمیت بار دیگر این پیام را به همه بدخواهان نظام می دهیم كه هیچ گونه براندازی، چه سخت و چه نرم، بر قامت استوار حكومت امام زمان(عج) كارگر نخواهد بود.

4) 13 مرداد 88

جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف با صدور نامه ای از اظهارات اخیر علی مطهری انتقاد كردند.
در بخشی از این نامه خطاب به علی مطهری، با اشاره به اینكه مواضع چند ماه گذشته وی خصوصا نامه اخیر او به آیت الله جنتی ما را وادار كرد كه پاسخی دلسوزانه منتشر كنیم، آمده است: اینكه چرا آیت الله یزدی خطاب به آقای رفسنجانی فرمودند به شما چه ربطی دارد كه پیشنهاد آزادی زندانیان را طرح می كنید ولی خطاب به رئیس جمهور حرفی نزدند، پاسخ واضح است. رئیس جمهور مجری قانون اساسی در كشور است، اگر مجری قانون اساسی خواستار رأفت در حق بازداشت شدگان بشود و نه اینكه دستور آزادی صادر كند، جای تعجبی نیست چون در چارچوب وظیفه قانونی خود عمل كرده است اما آقای هاشمی در كدام موضع قانونی امر به آزاد كردن زندانیان كردند؟
در ادامه این نامه با بیان این مطلب كه «استدلال فرمودید كه انتساب اتفاقات اخیر به آقایان هاشمی و موسوی همانند استدلال معاویه است در قتل جناب عمار» تصریح شده است: یاران معاویه و امیرمؤمنان(ع) هر دو در این اندیشه بودند كه در جبهه حق حضور دارند و هر دو از نگاه خود در جهت حق می جنگیدند. فرق یاران معاویه و علی(ع) اینجا بود كه عده ای توهم حق بودن و حق داشتن را داشتند و عده ای برای حق قطعی و مسلم به جنگ آمده بودند. اساسا عامل اصلی به وجود آمدن فتنه و جنگ و مسبب اصلی همه خونریزی ها چه كسانی بودند؟ همان ها كه توهم حق بودن داشتند.
نویسندگان این نامه در بخش دیگری از آن خطاب به مطهری تاكید كرده اند: ما اطمینان نداریم كه اساس قتل و شكنجه ای رخ داده باشد؛ اگر چنین نیز شده باشد- كه خود ظلم است و توجیه هم ندارد و باید ظالم را به محكمه برد- اما قطعا اصل ماجرا و آن كسی كه در درجه اول باید مورد محاكمه قرار بگیرد، اشخاصی هستند كه از روی توهم یا خدای ناكرده مطامعی، توهم حق داشتن را برای عده ای به وجود آوردند و بر این اساس جنگی به وجود آمد كه عده زیادی از دو طرف در آن آسیب های جدی دیدند.

4) تحلیل

http://alef.ir/1388/content/view/47843/