براستی كه چه مضحك است و غم انگیز ، شادی برای سالروزآمدن حسین در حا لی كه جهان پر از حسین هاو شمرها ، زینب ها و یزیدهاست.هرروز حسین ها وضو با خون می كنندو بر سر نیزه می روندو یزیدها همچنان بر مسند قدرتند وجالب است عمریست یزیدیان بر حسین تاریخ اشك جمع می كنندو شاید همین اشك چشم هایشان را از دیدن حسین ها عاجز كرده است.

بر من یقین است كه " كل یوم عاشورا و كل عرض كربلا"براستی در كربلا هایی كه هم اكنون حسین ها سر بریده می شوند و عاشوراهایی كه یزیدان چراغ حقیقت خاموش كی كنند ،آیا تا بحال از خودپرسیده ایدكه: ما كجای ما جرا ایستاده ایم ؟اگر زینب رانییز طرف حسین ببینیم دو دسته داریم: حسینی ویزیدی.

براستی ما از كدام دسته ایم؟

دوستان بیایید امشب بیاد حسین های زمان كه هر روز طلوع و غروب می كنند( یا بهتر بگویم خاموش می شوند)همچون تمام طول عمرمان دردمند باشیم و داغدار.