و اینها همه تصوراتی بیش نیست که اساسی ندارند....

تمام  سوالاتتان  بی ریشه  وناشی از  ضعف  درکتان از مقام  نبوت  وامامت است برادر...

1- دعا بمعنی عبادت نیست  ...  دعا از دعوت  بمعن یخواستن است وکمک  ..مثل اینکه شما  از فردی دعوت میکنید  به شما در  رفع حاجتی کمک  کند .... به همین سادگی ...

2- پیامبر  و امام  اگر بخواهند به  اذن خداوند  همه زبانها را  میدانند  ...  این  از قدرت خدا به  رسولش  هست.

3- اگر مصلحت  باشد به همه آنها  کمک میکند.

مشکل شما اینه که  قدرت امام  و پیامبر را  بدون  قدرت خدا درنظر گرفتید... اینها قدرتشان از خدرت خداست نه بالاستقلال  ...

دقت بفرمایید

درود بر شما جناب آکام

توجه شود به آیات قرآن:

پی نوشت ها :
9. طرح التثریب، ص 297.
10. السنن الكبرى، ج 5، ص 5 24.
11. مصنف عبدالرزاق 572: 3- مستدرك حاكم، ج 1، 377- السنن الكبرى 4، 131- تمهید شرح مو طا، 3، 234
12. شفاء السقام، ص 44 وفاء الوفاء 4، 1340

                        آیا استغاثه و طلب حاجت از غیر خداوند جایز است؟

اگر كسى بگوید: اى محمد، حاجت مرا روا كن و منظورش شفاعت و وساطت و دعا براى تعجیل و انجام كار باشد هیچ اشكالى به نظر نمى‏رسد. آیات زیادى داریم كه ظاهرش صدور فعل از بنده خداست؛ ... وَارْزُقُوهُمْ فِیهَا وَاكْسُوهُمْ .... نساء: 5.
 (وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ...). توبه: 74.
 (وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ...). توبه: 59.

با اینكه بى نیاز كننده، تنها خداوند است، لیكن در این آیات، خداوند- عزّوجلّ پیامبر (ص) و مؤمنین را نیز رازق و شریك در اغنا وبى‏نیازى دانسته است. علاوه اینكه، صحابه به هنگام گرفتارى به قبر پیامبر (ص) متوسّل مى‏شدند.
عسقلانى مى‏گوید: در زمان خلافت عمر مردم گرفتار قحطى و خشكسالى شدند، شخصى از اصحاب به قبر پیامبر (ص) متوسّل شد و گفت یا رسول اللّه «اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَانَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا ...» (1). و شخصیت هایى چون ابن حِبّان و ابن خُزیمه و ابوعلى خلال، شیخ الحنابله در زمان گرفتارى به قبور اهل بیت پیامبر (ص) متوسّل مى‏شدند:

الف- ابن حِبّان (متوفاى 350 ه خ.) در كتاب خود «الثقات» مى‏گوید: بارها به زیارت قبر على بن موسى الرضا (ع) رفتم و در مدتى كه در طوس بودم، هر وقت مشكلى بر من عارض مى‏شد، به زیارت قبر آن حضرت مى‏رفتم و از خداوند مى‏خواستم كه مشكلم را برطرف كند و الحمد للَّهِ مشكلم برطرف مى‏شد و این معنا را مكرّر امتحان كردم و نتیجه گرفتم. (2)

ب- ابن خُزیمه؛ هموكه شیخ بخارى و مسلم و به اصطلاح شیخ الاسلام است، شاگردى دارد به نام محمد بن مومل. وى مى‏گوید: به همراه استادم ابن خزیمه و جمعى از اساتید به زیارت بارگاه قبر على بن موسى الرضا (ع) در طوس رفتیم، استادم ابن خزیمه چنان در برابر آن بقعه متبركه تعظیم و تواضع كرد كه همگى در شگفت ماندیم. (3)

ج- ابو على خلال، شیخ حنابله مى‏گوید: هرگاه به مشكلى برمى‏خورم قبر موسى‏بن جعفر (ع) را زیارت مى‏كنم و به ایشان متوسل مى‏شوم و خداوند نیز مشكل مرا آسان مى‏كند. (4)
د- محمد بن ادریس شافعى به قبر ابو حنیفه و احمدبن حنبل به قبر شافعى متوسل مى‏شدند. (5).
ه خ مسلمانان، به قبر ابو ایوب انصارى متوسل مى‏شدند و براى طلب باران به قبر ایشان پناه مى‏بردند. (6)
و- ابن خلكان و ذهبى مى‏گویند: مردم براى طلب باران به قبر ابن فورك اصفهانى (متوفاى 406 ه خ) متوسل مى شدند (7)

نكته مهم این است كه بزرگان اهل سنت به صراحت مردم را تشویق به استغاثه و توسل كرده‏اند.
قسطلانى گوید: شایسته است كه زائر در كنار قبر پیامبر (ص) زیاد دعا و استغاثه كند و متوسل شود و طلب شفاعت بخواهد و بى تابى كند و سزاوار است كه خداوند شفاعت پیامبر (ص) را در حق او بپذیرد. (8)

پی نوشت ها :

1. فتح البارى، ج 2، ص 557
2. كتاب الثقات، ج 8، ص 456.
3. تهذیب التهذیب، ج 7، ص 339.
4. تاریخ بغداد، ج 1، ص 120.
5. مناقب ابى حنیفه، ج 2، ص 199
6. مستدرك حاكم، ج 3، ص 518.
7. وفیات الاعیان، ج 4 ص 272- سیر اعلام النبلاء، ج 17، ص 215؛ راجع به بخارى و مردم سمرقند مطلبى نیز ذكر شده، رجوع شود به طبقات الشافعیه، 12، 469- و طبقات الشافعیه، ج 2 ص 234.
8. المواهب اللدنیه، ج 3، ص 417.

برخی از روایات شیعه درباره فضیلت زیارت قبر ائمه

 

در «بحار» مجلسی، کتاب المزار، می‌باشد که 3 جلد از کتاب بحار را بخود اختصاص داده است.جلد 97-98-99.

و در «وسایل الشیعه» حر عاملی، ابواب المزار می‌باشد که شامل 106 باب می‌باشد،( نگاه: ج، 10 ص، 251 به بعد.  ) و در کتاب الوافی در بر گیرنده اصول چهار گانه آنان، ابواب المزارات و المشاهده می‌باشد که شامل 33 باب می‌باشد. نگاه: جلد 14 جزء 8 ص، 1369 به بعد، انتشارات کتابخانه عمومی امام علی – اصفهان – ایران.

 

و در «من لایحضره الفقیه» یکی از اصول معتبر نزدشان، ابواب زیادی است درباره مشاهد و بزرگداشت آن، مانند باب: تربة الحسین و حریم قبره و ابواب درباره زیارت ائمه و فضیلت آن، و ابواب دیگر.من لا یحضره الفقیه، ابن بابویه قمی. (2/429) به بعد. چاپ: الاضواء بیروت.

 

و در «تهذیب الاحکام» یکی از اصول چهارگانه معتبر ابواب بسیاری است که متعلق است به تعظیم مشاهد و قبور، و مناجات با ائمه با دعاهای که شامل عبادت و پرستش آنان می‌باشد.تهذیب الاحکام، طوسی (6/3-116).

و درباره زیارت و مناسک آن، کتابهای جداگانه نوشته شد مانند، «مناسک الزیارات شیخ مفید( حر عاملی در وسایل شیعه (20/49) ذکر نموده و از آن نقل نموده است. ) و غیره.( مانند کتاب: المزار، تالیف محمد بن علی فلضل.  )

شیعه جاهای قبور ائمة‌شان – خیالی و یا حقیقی باشد – حرم مقدس قرار داده‌اند، پس کوفه حرم است، و کربلاء حرم است، و قم حرم است، و ....

در الوافی آمده: همانا کوفه حرم خدا و حرم رسولش (صلى الله علیه وسلم) و حرم امیر المؤمنین است، همانا نماز در آن برابر با هزار نماز، و یک در هم برابر با هزار درهم است.الوافی باب فضل کوفه و مساجدش: مجلد 14 جزء 8 ص، 1439.

 

و از صادق روایت می‌کنند: همانا برای خداوند حرم می‌باشد که آن مکه است، و برای رسولش حرم می‌باشد که آن مدینه و برای ما حرم می‌باشد که همانا قم است که در آن زنی از فرزندانم در آنجا دفن خواهد شد که فاطمه نامیده می‌شود، کسی که زیارتش کرد بهشت برایش واجب می‌گردد. بحار (ج 99 ص 267) چاپ احیاء التراث العربی – بیروت.

و نزدشان کربلا از کعبه افضل‌تر ‌است، در حدیثی که از ابوعبدالله روایت می‌کنند که همانا وی گفت: همانا خداوند بسوی کعبه وحی نمود که اگر خاک کربلاء نمی‌بود، ترا برتری نمی‌دادم، و اگر کسانی که زمین کربلاء در خود جای داده نمی‌بودند تو را نمی‌آفریدم، و نه خانه‌ای که به آن افتخار کردم، پس خاموش و آرام باش، و برای زمین کربلاء، فروتن و ذلیل و کوچک باش، اباء و تکبر نداشته باش، و الا بر تو خشم می‌کنم، و تو را در آتش جهنم پرت می‌کنم.بحار ج، 98 ص، 107.

و زیارت قبور ائمه و دعا، و نماز نزدش، و توسل و طلب شفاعت از آنان، همه اینها نزد شیعه از حج بیت الله افضل‌تر می‌باشد. از ابو عبدالله: همانا خداوند در روز عرفه قبل از نگاه به اهل موقف به زوار قبر حسین بن علی (علیه السلام) نگاه می‌کند، راوی می‌گوید: آن چگونه است؟ ابو عبدالله گفت: زیرا که در آنها (کسانی که در موقف عرفات هستند) اولاد زنا وجود دارند، ولی در اینها اولاد زنا نیست.الوافی، فیض کاشانی مجلد 14 ج، 8 ص، 1461.

( چگونه با بی شرمی اهل سنت را اولاد زنا مینامد )

و در وافی، صادق فرمود: کسی که در روز عرفه نزد قبر حسین حاضر شود بتحقیق که در عرفه حاضر شده است. الوافی، فیض کاشانی مجلد 14 ج، 8 ص، 1476.

و از صادق فرمود: کسی که روز عرفه، قبر حسین را زیارت کند، خداوند برای وی هزار، هزار (یک میلیون) حج همراه با قائم (علیه السلام) و هزار هزار (یک میلیون عمره با رسول الله (صلى الله علیه وسلم)، آزاد کردن هزار هزار (یک میلیون) برده، و آماده کردن هزار هزار (یک میلیون) اسب در راه خدا، می‌نویسد و خداوند او را بنده صدیق می‌نامد، که به وعده‌ام ایمان آورده است، و فرشتگان می‌گویند، فلان صدیق است، و خداوند از بالای عرشش او را پاک و تزکیه می‌کند.مرجع سابق ص، 1477.  

و نماز کنار قبور نزدشان چند برابر قربانی است، در الوافی، حدیثشان چنین می‌گوید:

نماز در حرم حسین، برای تو در ازای هر رکعتی که نزدش بخوانی، مانند ثواب کسی است که هزار بار حج کرده و هزار بار عمره نموده، و هزار برده را آزاد کرده است. مانند این است که هزار هزار بار همراه با پیامبر فرستاده شده در راه خدا ایستاده باشد.الوافی، فیض کاشانی، ص، 1478.

و این مخصوص حرم حسین نیست، بلکه همه ائمه‌شان چنین هستند، در بحار مجلسی آمده است: کسی که رضا یا یکی از ائمه را زیارت کرد، پس نزدش نماز خواند برای وی نوشته می‌شود و آن ثوابی که در حدیث گذشته ذکر شد ذکر کرده و اضافه کرده: و در مقابل هر گامی برایش ثواب صد حج و صد عمره و آزاد کردن صد برده در راه خدا می‌باشد و برایش صد حسنه نوشته می‌شود و صد گناه از وی ریخته می‌شود. بحار مجلسی (97/137-138).

و پیامبران و فرشتگان، قبر ائمه‌شان را زیارت می‌کنند، و تا این اندازه بس نکردند، بلکه مانند عادت‌شان در غلو و زیاد روی گفتند: همانا خدای متعال قبر ائمه‌شان را زیارت می‌کند. در بحار مجلسی آمده است:

همانا خداوند همراه با فرشتگانی قبر امیر المؤمنین را زیارت می‌کند، و انبیاء را نیز زیارت می‌کنند و مؤمنان را نیز زیارت می‌کنند.بحار (97/258).

و برای زیارت نزدشان مناسکی معین و خاص می‌باشد، و در این زمینه کتابها نوشته‌اند، مانند مفاتیح الجنان، تالیف شیخشان عباس القمی، مناسک الزیارات مفید، و غیره اینها. منشورات دار الحیاة.  

و از مناسک بارگاها نزدشان، مجلسی ذکر می‌کند:

1- غسل کردن قبل از وارد شدن به بارگاه.

2- ایستادن به دروازه‌اش و دعا و طلب اذن نمودن.

3- ایستادن بر ضریح، پس بتحقیق که بر تکیه و بوسه دادن ضریح تاکید شده است.

4- ایستادن روبروی بارگاه، و پشت به قبله نمودن هنگام زیارت.

5- خواندن دو رکعت نماز.

و اجازه خواندن نماز بسوی قبر روایت شده است اگر پشت به قبله نمود و نماز خواند جایز است، اگر چه پسندیده نیست مگر در صورت بُعد و دوری مسافت. بحار مجلسی، کتاب المزار ج، 97 ص، 134-135.

یعنی با دوری مسافت پسندیده است که قبر امام را قبله قرار دهد و بطرفش نماز بخواند و اگر چه کعبه قبله، پشت سر وی باشد.

آیا این نصوص دعوت بسوی شرک بخدا، و تغییر شرع خدا و دینش، و اختیار طریقه مشرکین، و استبدال بت پرستی با دین حنیفت نیست؟

در بعضی نصوص مقدسشان آمده که همانا حجر الاسود از مکه برداشته می‌شود و در حرمشان کوفه گذاشته می‌شود.

در وافی: همانا علی بن ابی طالب به اهل کوفه فرمود: ای اهل کوفه، خداوند بشما چیزهای بخشیده که به هیچ احدی نداده است، محل نماز شما منزل آدم و منزل نوح و منزل ادریس و محل نماز ابراهیم است، .... تا آنجا که گفت .... شبها و روزها پایان نمی‌پذیرد تا اینکه حجر الاسود در آن نصب شود. وافی، فیض کاشانی، باب فضل کوفه و مساجدش المجلد 14 جزء 8 ص، 1447.

 

اینها نمونه‌های از آن چیزهای بود که ائمه‌شان را بدان وصف می‌کنند، و در حقیقت اینها ادعاهای است که بی‌نهایت عجیب و غریب است که بسا اوقات ائمه را از منزلت امامت به منزلت نبوت می‌رساند و گاهی نیز آنها را به مرتبه الوهیت (خدای) می‌رساند.

‌وجود دهها روایات که ائمه را به این اوصاف خیالی وصف می‌کنند، هدف این است که حقیقت الوهیت و حقیقت نبوت از تفکر شخص شیعه‌ای که به این روایات ایمان دارد خالی و خارج شود، و حقیقت ائمه جای گزین آن گردد. نقل از مسال تقریب، ناصر قفاری، همراه با مراجعه به مصادر شیعه.

چند سوال

1- مگر دعا عبادت نیست؟

 مگر ما وقتی به فلان امام میگوییم برای ما دعا کن عبادت نمیشود

مگر امام نمرده و عبادتش قطع نشده پس چطور می تواند دعا کند و ثواب هم ببرد آن هم در آن دنیا؟

اگر اینطور باشد ما میتوانیم در آن دنیا توبه کنیم مگه نه؟؟؟

2- حضرت محمد (ص ) و امام ها مگر چند زبان بلد هستند؟ مگر فقط عربی بلد نیستند؟

چطور تمام مردم دنیا حرفشان را به آن ها می فهمانند؟

3-اگر چند نفر روند پیش امام و از او حاجت بخواند امام به کدوم آنها میرسد؟

اولیاء الله و ارواح مقدس ایشان شان و منزلت خاصی در نزد پروردگار دارند، اما این بدان معنا نیست که ما می توانیم حاجات خود را نزد ایشان برده و آنها را واسطه بین خود و خدایمان قرار دهیم. ارتباط هر کس با خدا باید مستقیم و بدون هیچ واسطه ای باشد همانگونه که می فرماید:
«وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی وَلْیُؤْمِنُواْ بِیلَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ»
هنگامیكه بندگانم درباره من سؤال می کنند به آنها بگو: من نزدیكم و به درخواست دعاكننده  هنگامی که مرا می خواند پاسخ می‌گویم، پس مرا بخوانند و به من ایمان آورند تا به رشد و صلاح برسند.
حقیقت امر این است که ما هنوز نتوانسته ایم "بنده خدا" به معنای واقعی کلمه باشیم وگرنه ....

با سلام

هیچگاه در آثار و مستندات اعتقادی اسلامی ذکر نشده است که به طور مطلق زائر مشرک است و زیارت قبور، شرک.

بنابراین اولین مبنا در این بحث اشتباه است.