سلام

قبلا بحث های مفیدی در لینک زیر  صورت گرفته

http://www.cloob.com/club/post/show/clubname/pasokh/topicid/2259684#topic

جواب همه سوالاتتون هست

با سلام

در جواب شبهه مطرح شده از طرف شما، عرض می کنم که هیچ منعی وجود ندارد که انسان مستقیماً حوائج خود را با خداوند در میان بگذارد؛ این مسأله ربطی به امامت اهل بیت(ع) ندارد؛ زیرا پذیرش امامت اهل بیت(ع)، فرمانبری خداست و تجلّی عبودیت او. امّا وجدان ما می گوید که اگر کاملاً هم به خداوند امید داری، از خودت مطمئن نباش؛ به عبارت دیگر، شکی در رحمت بیکران الهی نیست، چیزی که ما را به سمت اولیاء و مقربان درگاه الهی سوق می دهد، عدم اطمینان به خودمان است، نه به خداوند و شفیع در کنار ما قرار می گیرد؛ نه درکنارخدا به تعبیر زیبای امیرالمؤمنین علی(ع) در نهج البلاغه، الشفیع جناح الطالب: شفیع، بال پرواز درخواست کننده است. آن حضرت شفیع را مایۀ سیر طالب دانسته اند؛ نه شریک مطلوب که خداوند است. پس هرکسی که خود را مقصّر می بیند، با شخصی آبرو دار به درگاه الهی روی می آورد؛ به ویژه اگر خود خداوند توصیه کرده باشد که چنین افرادی، از این مسیر بیایند؛ چنانکه قرآن کریم می فرماید:« وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحیما (آیۀ64 سورۀ نساء) یعنی:« و اگر این مردم، هنگامى كه به خود ستم مى‏كردند(و فرمانهاى خدا را زیر پا مى‏گذاردند)، به نزد تو مى‏آمدند؛ و از خدا طلب آمرزش مى‏كردند؛ و پیامبر هم براى آنها استغفار مى‏كرد؛ خدا را توبه پذیر و مهربان مى‏یافتند.» در این آیۀ شریفه، استغفار پیامبر(ص) به عنوان عاملی مهم در قبول توبۀ گنهکاران معرّفی شده است.

بنابراین ما با روی آوردن به پیامبر(ص) دو کار را تؤامان انجام داده ایم:

1- اعتراف به قصور خود که نشانۀ اهل تواضع است.

2- امتثال فرمان خداوند در روی آوردن به پیامبر(ص)

همین موضوع در مورد برادران حضرت یوسف(ع)،آنگاه که از کردۀ خویش در قبال یوسف(ع) پشیمان شدند نیز دیده می شود؛ آنها رو به پدر خویش، حضرت یعقوب(ع) کرده و عرضه داشتند:« قالُوا یا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئین»(آیۀ 97 سورۀ یوسف) یعنی:«‏گفتند: «پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، كه ما خطاكار بودیم!» و حضرت یعقوب(ع) در پاسخ آنها فرمود:« سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیم‏»(آیۀ 98 سورۀ یوسف) یعنی:«بزودى براى شما از پروردگارم آمرزش مى‏طلبم، كه او آمرزنده و مهربان است.»

این آیات شریفه ، به خوبی گویای آن است که توسّل به آبرو داران و مقرّبان خداوند، مورد تایید قرآن قرار دارد و اگر عملی بر خلاف خواست خداوند بود، حضرت یعقوب(ع) به فرزندان خویش می فرمود که من نباید برای شما استغفار کنم؛ بلکه شما خود باید برای خویش از خداوند طلب استغفار کنید! حال آنکه آن حضرت چنین نفرمود و به آنها وعده داد که برایشان استغفار می کند؛ عقل و وجدان نیز این کار را نشانۀ تواضع و اعتراف انسان به قصور و ناچیزی خویش، می بیند.

البته بیشتر از اینها هم می شود پیرامون این بحث سخن گفت.

ولی دوست عزیز مبادا ما جزو كسانی قرار بگیریم كه مصداق این آیه و آیات مشابه آن می‌باشند: «.... لهم قلوبٌ لهم لایفقهون بها...» «.... لهم آذانٌ لا یسمعون بها...»

                                      بسم الله الرحمن الرحیم

دوست عزیز مثل اینکه سرت به یه جایی خورده

در جواب پست 4 : شما که از شفاعت نپرسیدی؟ فعلا بحث سر دنیا و طلب در دنیاست که براتون مثلا قرآنی آوردن

پست 5: از هیچ جا ما حرفمون اینه: اگه کار پسرای حضرت یعقوب اشتباه بود این پیامبر باید اونا رو از این کار منع کنه که نکرد یا حداقل خود خدا تو قرآن بگه این عمل اشتباهه که نگفته!!!! پس حالا که کار فرزندان یعقوب نبی اشتباه نیست کار ما هم اشتباه نیست مگر اینکه شما باز.....

پست6: خدا نیاز به سفارش نداره!! ما نیاز داریم!! بعضی وقتها به دلیل اشتباهات زیادی که کردیم دوست داریم شخص دیگه ای حاجت ما رو از خدا بخواد یعنی در واقع اون فرد بشه واسطه یا همون وسیله ( و ابتغوا الیه الوسیله ) این کجاش مشکل داره؟ ساده تر بگم به همون دلیلی که فرزندان حضرت یعقوب از پدر خواستند براشون طلب استغفار کنه و اون نگفت خودتون استغفار کنید

بحث خودم رو جور دیگه ای مطرح میکنم.

چرا خداوند تبارک و تعالی برای اینکه حاجت بنده ای را برآورده کند - استغفرا...-باید به سفارش امام یا خلیفه یا پیامبر نیاز داشته باشد؟؟؟؟

از کجا میتوانید بگویید که خداوند در قیامت برادران یوسف را به جزای عملشان نمیرساند؟؟؟

در همان قرآن خداوند میفرماید:"در قیامت شفاعت هیچکس پذیرفته نمیشود"

(سوره بقره)

خودت سوال میکنی خودت هم جواب میدی!!!!

نه عزیز شما قرآن رو نخوندی: آیه 64 سوره نساء:
و ما هیچ پیامبرى را نفرستادیم مگر آنكه به توفیق الهى از او اطاعت كنند و اگر آنان وقتى به خود ستم كرده بودند پیش تو مى‏آمدند و از خدا آمرزش مى‏خواستند و پیامبر [نیز] براى آنان طلب آمرزش مى‏كرد قطعا خدا را توبه‏پذیر مهربان مى‏یافتند.
ا استغفرالله یعنی خداوند داره تو قرآن دستور به عمل شرک میده!!! نخیر عزیز شما اشتباه میکنی.یه کم بیشتر مطالعه کن.

به نام خداونده بخشنده و مهربان

با سلام واحترام خدمت شما دوست وبرادر گرامی

اگر واقعاً دنبال این موضوع میگردی  به شما پیشنهاد میكنم كتاب شبهای پیشاور  را مطالعه بفرمائید تا حقیقت برایتان روشن شود  در ضمن خداوند در قرآن كریم در سوره مباركه مائده واسطه قرار دادن را مطرح كرده است ؟ در مورد چگونگی پذیرفته شدن توبه حضرت آدم نیز میتوانید مطالعه بفرمائید . خواهشم این است كه صادقانه به همدیگر كمك كنیم تا حقیقت مطلب روشن شود  به دور از هر گونه تعصب  چون خداوند بندگان صادق را دوست می دارد .

خداوندا از شر شیطان و هوی نفس به تو پناه می بریم همه ما را در پناه خودت حفظ كن

خداوند یار و نگهدارتان باد