جناب معتضد،

بد نیست پاسخ بنده به جناب مصلحی را مطالعه کرده و آن وقت در مورد اعتراف ابن تیمیه اظهار نظر فرمایید:

جناب مصلحی:

همانطور که عرض کردم تمام سعی محققی که از نوشته های او کپ زدید این بوده است که نشان دهد حدیث موجود در صحیح مسلم ثابت کننده لعن کردن معاویه بر علی است. در حالی که ابدا چنین چیزی در آن صراحت ندارد. عجیب است که شما نیز چون از آوردن دلیل روشنی بر این موضوع، وامانده شده اید به نظرات برخی از علمای اهل سنت که آنها نیز نشانی از لعن کردن معاویه بر علی ندارد روی آورده اید. در کدام یک از این جملات آمده است که معاویه، علی را لعن کرده است. لحظه ای به خود فرصت فکر کردن نداده اید که چرا باید معاویه در یک جمع احتمالا دونفره (چون راوی پسر سعد از پدرش است) به سعد ابن وقاص که در برخورد او در جریان فتنه، کاملا متمایز از دیگران بود دستور لعن علی بدهد. اگر می خواست به راحتی می توانست از منبر، از صدا و سیمای آن زمان، از مجلات و روزنامه های دوران و ... اینکار را انجام دهد نه اینکه در پشت درهای بسته در یک جمع دونفره آنهم برای کسی که نه مخالف علی بود و نه موافق او بلکه روش ممتنعی را پیش گرفته بود که نه علی را حق می دانست و نه بر باطل.

اینم بحث من!

جناب مصلحی

نیازی نیست منتظر قیامت بنشینید می توانید نشان دهید در کجای حدیث روایت شده توسط شما گفته شده است که معاویه، علی را لعن کرده است...

سوالاتتان را چک کردم هیچکدام ربطی به موضوع علی و معاویه نداشت.

خدا در قیامت بین ما حاکم خواهد بود

اما نمی دانم چرا کسی به سوالات جواب نمی دهد؟

ابن تیمیه حرانی اعتراف می‌كند كه معاویة بن أبو سفیان به سعد بن أبی وقاص دستور ‌داد تا امیر مؤمنان علیه السلام را دشنام دهد :

وأما حدیث سعد لما أمره معاویة بالسب فأبى فقال ما منعك أن تسب علی بن أبی طالب فقال ثلاث قالهن رسول الله صلى الله علیه وسلم فلن أسبه لأن یكون لی واحدة منهن أحب إلی من حمر النعم الحدیث فهذا حدیث صحیح رواه مسلم فی صحیحه .

اما روایت سعد : معاویه به سعد بن أبی وقاص فرمان داد تا علی علیه السلام را سبّ نماید ؛ ولی وی از سبّ علی علیه السلام خودداری كرد . معاویه گفت : چه چیزی تو را از سب و دشنام دادن به علی باز می دارد ؟ سعد گفت : سه فضیلت از رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله در شأن على علیه السّلام شنیدم كه با توجه به آن ها، هیچگاه به سبّ و دشنام  اقدام نمى‏كنم كه اگریكى از آن سه خصلت را در حق من فرموده بود براى من بهتر و ارزنده‏تر از شتران سرخ مو بود .

این حدیث صحیحی است كه مسلم در صحیحش آن را نقل كرده است .

إبن تیمیة الحرانی ، أحمد بن عبد الحلیم أبو العباس ، منهاج السنة النبویة ، ج 5 ، ص 42 ، تحقیق : د. محمد رشاد سالم ، ناشر : مؤسسة قرطبة ، الطبعة : الأولى ، 1406 .

احمد بن حنبل در مسندش ، نسائی در خصائص امیر مؤمنان علیه السلام ذهبی در تاریخ الإسلام و ... با سند صحیح نقل می‌كنند كه دشنام به امیر مؤمنان علیه السلام ، دشنام به رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم است :

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْجَدَلِیِّ قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَقَالَتْ لِی أَیُسَبُّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ فِیكُمْ قُلْتُ مَعَاذَ اللَّهِ أَوْ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَقُولُ مَنْ سَبَّ عَلِیًّا فَقَدْ سَبَّنِی .

عبد الله جدلی می‌گوید : بر ام سلمه وارد شدم ، گفت : آیا كسی در  میان شما هست كه پیامبر خدا صلی الله علیه وآله را سبّ كند ؟ گفتم : پناه بر خدا ... گفت : از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم شنیدم كه فرمود : هر كس علی (علیه السلام) را سب  كند ، به درستی كه مرا سبّ كرده است .

الشیبانی ، أحمد بن حنبل أبو عبدالله (متوفای241هـ) ، مسند أحمد بن حنبل ، ج 6 ، ص 323 ، ح26791 ، ناشر : مؤسسة قرطبة – مصر .

النسائی ، أحمد بن شعیب أبو عبد الرحمن ، خصائص أمیر المؤمنین علی بن أبی طالب ، ج 1 ، ص 111 ، ح 91 ، باب ذكر قول النبی صلى الله علیه وسلم من سب علیا فقد سبنی ، تحقیق : أحمد میرین البلوشی ، ناشر : مكتبة المعلا - الكویت ، الطبعة : الأولى ، 1406 .

الذهبی ، شمس الدین محمد بن أحمد بن عثمان أبو عبد الله ، تاریخ الإسلام ووفیات المشاهیر والأعلام ، ج 3 ، ص 634 ، تحقیق : د. عمر عبد السلام تدمرى ، ناشر : دار الكتاب العربی - لبنان/ بیروت ، الطبعة : الأولى ، 1407هـ - 1987م .

جناب مصلحی خودشان در استدلال بی پایه مطالب کپی شده شان مانده اند جانم..

ببخشید؟؟؟؟ ایا ایجاد سوال کردن جرمه؟؟

واقعا جای تعجب نداره که دو نفر در یک جنگ واقعی که n نفر کشته داشته هر دو بر حق بوده اند؟؟!!!!

هر دو حامی راه رسول الله بوده اند و هر دو صحابی و بهشتی محسوب می شوند؟؟؟ اقای بدون تعصب اگه یه ذره بدون تعصب تشریف داشتین همین الان یکی از اصول مکتبتون رو نفی کرده بودین که ممکن نیست اصحاب پیغمبر همگی نیکو سرشت و بهشتی بوده باشند. 

هم سعد بن ابی وقاص ، که بی طرف بود هم معاویه که اونطرف بود و هم علی که اینطرف بود!!واقعا جالب نیست که همه ی اینها در یک مرتبه ی بهشت متکئین علی سرر متقابلین باشند؟؟

من کی خواستم علی را تایید نکنید ؟؟کی خواستم بی احترامی کنم؟؟؟؟؟!!!

چرا تهمت می زنین؟ از پاسخهای دندان شکن اقای مصلحی شاکی شدین به من گیر می دین؟

 

اقای هاشم

هنوز ان سوالات به قوت خود باقیست

و ان اینكه ایات تبت یدی را چگونه مطمئن هستید كه از روی خشم خود رسول الله (ص) نبوده ؟

و باز هم میپرسم شما قران را چگونه با انچه كه قرار بوده وحی شود تطبیق میدهید تا نسبت به صحت ان و امانت داری رسول الله

(ص) اطمینان حاصل میكنید

اگر به فرض تذكری به رسول الله (ص) از جانب خدا ابلاغ شده باشد ولی رسول الله (ص) انرا اعلام نكرده باشد شما چگونه به این

وحی و بی امانتی رسول الله (ص) پی میبرید ؟

از كجا مطمئن هستید كه این قران تمام انچیزی است كه خداوند قصد داشته ابلاغ كند هست و رسول الله (ص) چیزی را حذف نكرده ؟

در اخر اینكه اگر كسی با تلاش خود به ان عصمت مورد نظر شما میتواند برسد چرا بعد از رسول الله (ص) كسی از احاد مردم و

مومنین به چنین چیزی دست نیافته؟

بسیار خوب دوست عزیز کرد!
لطف کنید و مدارک واسناد ارائه شده را با قران بسنجید تاببینیم که چگونه می سنجیدو ببینیم درست است یا خیر؟؟

جناب مصلحی:

همانطور که عرض کردم تمام سعی محققی که از نوشته های او کپ زدید این بوده است که نشان دهد حدیث موجود در صحیح مسلم ثابت کننده لعن کردن معاویه بر علی است. در حالی که ابدا چنین چیزی در آن صراحت ندارد. عجیب است که شما نیز چون از آوردن دلیل روشنی بر این موضوع، وامانده شده اید به نظرات برخی از علمای اهل سنت که آنها نیز نشانی از لعن کردن معاویه بر علی ندارد روی آورده اید. در کدام یک از این جملات آمده است که معاویه، علی را لعن کرده است. لحظه ای به خود فرصت فکر کردن نداده اید که چرا باید معاویه در یک جمع احتمالا دونفره (چون راوی پسر سعد از پدرش است) به سعد ابن وقاص که در برخورد او در جریان فتنه، کاملا متمایز از دیگران بود دستور لعن علی بدهد. اگر می خواست به راحتی می توانست از منبر، از صدا و سیمای آن زمان، از مجلات و روزنامه های دوران و ... اینکار را انجام دهد نه اینکه در پشت درهای بسته در یک جمع دونفره آنهم برای کسی که نه مخالف علی بود و نه موافق او بلکه روش ممتنعی را پیش گرفته بود که نه علی را حق می دانست و نه بر باطل.

معاویه کارنامه بسیار بدی در تاریخ اسلام دارد بخصوص در از بین بردن حکومت اسلامی ( شورایی ) و منحرف کردن سنت رسول خدا .

و بنی امیه نیز همچنین . منشا اکثر اختلافات مسلمین و انحرافات عقیدتی در جهان اسلام همین معاویه و فرزندانش بوده اند .

حکومتی که رسول خدا سالها برای برقراریش زحمت کشیدند و شورا نیز پس از وفات رسول خدا بر آن پافشاری داشت به دست معاویه از میان رفت و پس از حضرت حسن رضی الله عنه تا کنون هیچ حکومت اسلامی نداشته ایم .

ملاک سنجش عمل معاویه قران است و سنت صحیح پیامبر اما نه سنتی که خود معاویه در نوشته شدنش سهم داشته بلکه سنتی که بنی امیه هیچ نقشی در نقل اون نداشته باشند.و اگر بناست که از کسی نقل بشه باید از داماد و پسر عمو و خلیفه اش نقل بشه که در جریان مباهله همراه پیامبر بود و فرزندانش سید جوانان بهشت هستند و همسرش سرور زنان عالم همان کسی که ضربتش در روز خندق جریان جنگ را تغییر داد همان کسی که در جنگ بدر سران مشرکین را به جهنم فرستاد همان کسی که در جنگ خیبر بعد از چند روز شکست با پیروزی برگشت.و در فتح مکه بر دوش پیامبر سوار شد و بتها را به زیر انداخت .همان کسی که در رکوعش انگشتر به سائل بخشید .همان کسی که تنها خلیفه ای بود که همه مهاجر و انصار  با او بیعت کردند .همان کسی که فرزندش نوه و محبوب و گل خوشبوی رسول خدا بود و مظلومانه بدست یزید پسر معاویه کشته شد و یزید همان کسی که بر خلاف صلحنامه ای که با حسن نوشته بود یزید را به جانشینی انتخاب کرد واز همه برایش بیعت گرفت و حسین به جرم بیعت نکردن آنچنان کشته شد که می دانیم .

ملاک شنجش معاویه ، حضرت علی رضی الله عنه نیست . به نظر من باید شناخت پیدا کنیم که معاویه با اسلام چه کرد !

جناب ایمان!

شما كه منكر سب و لعن علی علیه السلام توسط معاویه هستید به این روایات هم كه مشتی از خروار است  توجه كنید!

2404 حدثنا قتیبة بن سعید ومحمد بن عباد وتقاربا فی اللفظ قالا حدثنا حاتم وهو بن إسماعیل عن بكیر بن مسمار عن عامر بن سعد بن أبی وقاص عن أبیه قال أمر معاویة بن أبی سفیان سعدا فقال ما منعك ان تسب أبا التراب فقال أما ما ذكرت ثلاثا قالهن له رسول الله  صلى الله علیه وسلم  فلن اسبه

سعد بن علی وقاص از پدرش نقل می كند كه معاویه به سعد گفت چرا ابوتراب را سب نمی كنی سعد در جواب گفت به خاطر سه خصلتی كه در مورد علی از پیامبر شنیده ام هرگز علی را سب نخواهم كرد

صحیح مسلم ج4/ص1871

المستدرك على الصحیحین ج3/ص117ح4575

الجمع بین الصحیحین ج1/ص197

مسند سعد ج1/ص51ح19

مسند البزار ج3/ص324ح1120

فتح الباری ج7/ص74

سنن الترمذی ج5/ص638ح3724 ‏

سنن النسائی الكبرى ج5/ص107ح8399

خصائص علی ج1/ص37

مرقاة المفاتیح ج11/ص287

الإصابة فی تمییز الصحابة ج4/ص569

تاریخ الإسلام ج3/ص627

تاریخ مدینة دمشق ج42/ص111

معارج القبول ج3/ص1185

الوقوف على الموقوف ج1/ص118ح153

كشف المشكل ج1/ص246

البدایة والنهایة ج7/ص340

التزام به صحت این حدیث به خاطر وارد شدن با سند صحیح  در صحیح مسلم و سایر كتب مذكور اساس مذهب را سست می كند بناچار باید آنرا توجیه و تاویل كرد تا سیاهی كار معاویه شستشو داده شود به عنوان مثال در سنن ابن ماجه و مصنف ابن ابی شیبه چنین آمده : «قدم معاویة فی بعض حجّاته، فدخل على سعد، فذكروا علیّا، فنال منه، فغضب سعد ...»

اما ابن كثیر با آوردن روایت این عبارت را حذف كرده: «فنال منه، فغضب سعد»

واحمد اینگونه نقل كرده : «ذكر علیّ عند رجل و عنده سعد بن أبی وقّاص، فقال له سعد: أتذكر علیّا؟! ...»

البته حق دارید وقتی پیشفرض عدالت صحابه باشد باید به هر قیمتی شده دستشان را از خون شستشو داد تا این اصل زیر سوال نرود هر چند حكم عقل زیر سوال برود.

حموی در معجم البلدان آورده كه: لُعن علیُّ بن أبی طالب رضى الله عنه على منابر الشرق و الغرب، و لم یُلعن على منبر سجستان إلّا مرة

جاجظ در كتاب الردِّ على الإمامیّة میگوید: إنَّ معاویة كان یقول فی آخر خطبته: اللهم إنَّ أبا تراب ألحد فی دینك، و صدَّ عن سبیلك، فالعنه لعناً وبیلًا، و عذِّبه عذاباً ألیما. و همین را به عمالش نوشت و این لعن تا زمان عمر ابن عبد العزیز ادامه داشت.

سیوطی می گوید: إنّه كان فی أیّام بنی أمیّة أكثر من سبعین ألف منبر، یُلعن علیها علیّ بن أبی طالب، بما سنّه لهم معاویة من ذلك.

أبو الحسن على بن الحسین المسعودى در «مروج الذّهب» در ذكر معاویه گفته: [...... إلى أن جعلوا لعن علیّ (ع) سنّة ینشأ علیها الصّغیر و یهلك علیها الكبیر!].

ابن جوزی می گوید : قدمت الخطباء إلى المغیرة بن شعبة بالكوفة، فقام صعصعة بن صوحان فتكلّم، فقال المغیرة: أخرجوه فأقیموه على المصطبة فلیلعن علیّا. فقال: لعن اللَّه من لعن اللَّه و لعن علیّ بن أبی طالب، فأخبره بذلك فقال: أقسم باللَّه لتقیدنّه. فخرج فقال: إنّ هذا یأبى إلّا علیّ بن أبی طالب؛ فالعنوه لعنه اللَّه. فقال المغیرة: أخرجوه أخرج اللَّه نفسه.

 بیهقی می گوید:  كان زیاد جمع الناس بالكوفة بباب قصره یحرّضهم على البراءة من علیّ كرّم اللَّه وجهه، فملأ منهم المسجد و الرحبة فمن أبى ذلك عرضه على السیف‏

هنگامی كه عمر بن عبد العزیز دستور به توقف سب علی علیه السلام صادر كرد صدای مردم شام بلند شد كه:السنة السنة تركت السنة یا أمیر المؤمنین

علامه حافظ حاكم نیشابوری در المستدرك از معاذ  نقل كرده كه (ج 3 ص 121 ط حیدرآباد) .....دخلت على ام سلمة رضى اللّه عنها فقال لی أ یسب رسول اللّه فیكم؟ فقلت معاذ اللّه او سبحان اللّه، فقالت: سمعت رسول اللّه صلّى اللّه علیه و آله و سلم یقول من سب علیا سبنی‏»  قال هذا حدیث صحیح الاسناد

اولا:بدعتی بودن یک واژه چه مفهومی دارد یعنی باید تنها کلماتی را بکار برد که در صریحا در کتاب و سنت آمده؟و بکار بردن غیر آن حرام است ؟مثلا اصول دین هم بدعت است چون در کتاب وسنت صریحا نیامده که چه چیز اصول دین است.

ثانیا:اگر رسول الله کلمه ای که مخالف دین خدا بگوید رگش قطع می شود پس هیچ سخنی خلاف دین نگفته و این یعنی قولش هرگز خطا نمی کند حتی از روی فراموشی یا نادانی

ثالثا:در قران انبیای الهی را هدایت یافته خدا معرفی که باید به هدایت آنها اقتدا کرد آیا کسی که خدا هدایتش کرده اشتباه می کند؟؟

رابعا:کجای قران و سنت صحیح آمده که خدا اشتباهات پیامبرش را تصحیح می کند؟و اگر بناست پیامبرش اشتباه کند و بعد به خاطر پیامبر بودن تصحیح کند چرا قبل از خطا او را آگاه نمی کند که اشتباه نکند که برخی از ملحدین و کفار از این به قول شما اشتباهات بر ضد اسلام سوء استفاده نکنند و مقام پیامبر را کوچک جلوه دهند؟؟

خامسا:عصمت به معنی ناتوانی از انجام گناه نیست بلکه بالاترین درجه تقوی است که نتیجه آن دوری از تمام گناهان کوچک و بزرگ است و خداوند به خاطر مقام نبوت به آنها علمی داده که می دانند چه کاری درست و چه کاری اشتباه است و به خاطر همان تقوای بالایی که دارند از انجام اشتباهاتی که خدا به آنها تعلیم کرده پرهیز می کنند