زندگی عمریست که اجل در پی آن می تازد هرکس غم بیهوده خورد می بازد

خداوندا دستانم خالی اند و دلم غرق آرزوها

یا به قدرت بی کرانت دستانم را توانا گردان. یا دلم را از آرزوهای دست نیافتنی خالی کن

رهایم کن برو ای عشق از جانم چه می خواهی

به سوهان غمت روح مرا پیوسته می کاهی

مگر جز مهربانی از تو و چشمت چه می خواهم

تو خود از هرکسی بهتر از احساس من اگاهی

نیازی نیست تا پنهان کنی از من نگاهت را

گواهی می دهد قلبم مرا دیگر نمی خواهی

غزل هایم زمانی روی لب های تو جاری بود

ولی امروز در چشمت نمی ارزم پر کاهی

چه زیبا بود چه زیبا بود

لحظه ها را در كنار تو بودن زیبا بود

با تو ماندن در ورای بی كسی

عشق را به تصویر كشیدن درخیال زیبا بود.

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن
ببین هم گریه هام از عشق .چه زندونی برام ساختن

خداحافظ گل پونه .گل تنهای بی خونه
لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه
یكی با چشمای نازش دل كوچیكمو لرزوند
یكی با دست ناپاكش گلای باغچمو سوزوند

تو این شب های تو در تو . خداحافظ گل شب بو
هنوز آوار تنهایی داره می باره از هر سو

خداحافظ گل مریم .گل مظلوم پر دردم
نشد با این تن زخمی به آغوش تو برگردم
نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم
از این فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم

نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی
تو كه بیدار بیداری بگو از شب چی می دونی
تو این رویای سر دم گم .خداحافظ گل گندم
تو هم بازیچه ای بودی . تو دست سرد این مردم

خداحافظ گل پونه . كه بارونی نمی تونی

                                                       زندگی همچو مرگ است

                                                   و       مرگ همچو شطرنج

من کزین فاصله غارت زده چشم توام

گر به دیدار تو افتد سر و کارم چه کارم چه کنم؟

یک به یک با مژه هایت دل من مشغول است،

خواندم درس مکتب هجران

مذهبم گشته مذهب هجران

طاقت از مغز استخوانم رفت

هستی ام سوخت از تب هجران

می نهم چون به نی لبک ، لب را

می زنم بوسه بر لب هجران

در دل شب چه سوزناک آید

بانگ یارب یارب هجران

جرعه جرعه امید می نوشم

ز سبوی لبالب هجران

روشنی بخش کلبه ام گشته ست

قطره  ای اشک در شب هجران

شبی در شب ترین شبها، تو ما هم می شوی آیا تو تسلیم تماشا ی نگاهم می شوی آیا شبیه یك پرنده، خیس از باران كه می آیم تو با د ستان پر مهرت، پناهم می شوی آیا