السلام علیک یا امیرالمومنین یا علی بن ابیطالب(ع)

به نماز، بست قامت، که نهد به عرش پا را

بخدا علی(ع) نبیند به نماز جز خدا را

چو بگفت نام الله و ادا نمود اکبر

بگرفت هیبت حق همه ملک ما سوا را

نبود ز سجده خوشتر، بخدا قسم علی را

که خدای می‌پسندد به سجود او دعا را

به نماز آخرینش چه گذشت، من ندانم

که ندای دعوت آمد شه ملک هل اتی را

به ندای دعوت حق چو علی بگفت لبیک

بشکافت تیغ دشمن سر شاه لا فتی را

شب تار از این مصیبت بدرید سینه‌اش را

اثرات این سحر شد همه جا آشکارا

همه اهل بیت عصمت، ز سرا برون دویدند

ابتا و وا علیا، بنمود پر فضا را

چو گذشت یا رب آن دم بدل غمین زینب

چو بدید غرق در خون، سر روی مرتضی را

ز شهادت علی شد، چو تمام صبر زینب

چه کند اگر که بیند شهدای کربلا را

ز گناه خود به محشر چه غمت بود(حسانا)

که ولای او کشاند بسوی بهشت ما را

جهت خشنودی حضرتش صلوات.

دوستی بیش از حد هر چیزی انسان را کور و کر می کند ...

  علی (ع) 

امیر المؤمنین علی علیه السّلام:

روش پیامبر میانه روی و آیین او دوری از گمراهی و سخن او جداکننده حق از

باطل و حکم او دادورزی و عدالت است.

المجلسی؛ بحارالأنوار، ج۱۶، ص۳۷۹

مولا ...

همانا بر شما از دو چیز می ترسم :

درازی آرزو و پیروی از هوای نفس

درازی آرزو سبب فراموشی آخرت شود و اما پیروی از هوای نفس آدمی را از حق باز می دارد