تختی کسی است که ما در گذشته مثلش کمتر داشتیم و الان هم اصلا نداریم. تختی در درجه اول یک ورزشکار نبود. او به دنبال حفظ ارزشهای اجتماعی و همین طور اصلاح ناهنجاریهای جامعه می رفت منتهی نه از زبان یک متفکر برج عاج نشین یا روشنفکری که بخواهد با مردم کوچه و بازار با لهجه پاریسی برخورد کنه. او با زبان خود مردم با اونها برخورد کرد و فضای ورزش و ورزشکاری هم بهترین موقعیت را برای این کار در اختیارش قرار می داد. خیلیها بیشتر از تختی مدال گرفتند یا در دنیای ورزش ماندند ولی بیشتر به زور بازوشون تکیه کردند تا اینکه حقیقتا به صدای دلشون اهمیت بدن. ما در تاریخمون پهلوون شاعر داشتیم، پهلوون نقاش داشتیم ولی الان اگه از این اقایان خواهش کنی یک شعر از حافظ یا مولوی بخوانند خیلی زور بزنند در بیت دوم یا سومش در می مانند. سهل است از فردوسی که دیگه گل زورخانه ها بوده هم اگر بپرسی باید کلی همت کنند که ز نیرو بود مرد را راستی ... را تمام کنند. در ان طرف بازار هم قشر تحصیلکرده است که حرف عام ملت را نمی فهمد و بخاطر همین به گوشه عزلت پرت شده و نمی تواند مفید و موثر باشد اگرچه حسن نیت هم دارد.  

سلام

بچه ها تختی را همه دوست دارن چرا؟

هیچ به این فکر کردین اگه هر کدوم از ما یه ذره مثل تختی باشیم چه خوب میشه.

یا علی