| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
3
|
22
|
91/1/5 (16:15)
|
|
||
|
|
2
|
19
|
90/10/17 (13:25)
|
|
||
|
|
5
|
109
|
90/8/22 (23:16)
|
|
||
|
|
60
|
1078
|
90/6/12 (23:53)
|
|
||
|
|
10
|
165
|
90/5/6 (14:41)
|
|
||
|
|
0
|
27
|
90/4/31 (16:27)
|
|
||
|
|
0
|
8
|
90/4/30 (18:04)
|
|
||
|
|
0
|
29
|
90/1/16 (18:39)
|
|
||
|
|
0
|
22
|
90/1/16 (18:29)
|
|
||
|
|
13
|
191
|
89/12/16 (14:09)
|
|
||
|
|
1
|
104
|
89/7/11 (08:14)
|
|
||
|
|
6
|
124
|
89/6/1 (18:16)
|
|
||
|
|
0
|
46
|
89/3/28 (22:31)
|
|
||
|
|
1
|
67
|
88/5/19 (13:30)
|
|
||
|
|
1
|
101
|
87/10/21 (16:33)
|
|
||
|
|
1
|
81
|
87/9/14 (07:49)
|
|
||
|
|
4
|
160
|
86/8/27 (10:12)
|
|
||
|
|
0
|
68
|
86/2/23 (08:45)
|
|
||
|
|
0
|
51
|
86/1/16 (08:34)
|
|
||
|
|
0
|
23
|
85/12/26 (20:28)
|
|
|
هرگز نخواب کورش
______________________سیمین بهبهانی_
دارا جهان ندارد،
سارا زبان ندارد
بابا ستارهای در
هفت آسمان ندارد!
کارون ز چشمه خشکید،
البرز لب فرو بست
حتا دل دماوند،
آتش فشان ندارد
دیو سیاه دربند،
آسان رهید و بگریخت
رستم در این هیاهو،
گرز گران ندارد
روز وداع خورشید،
زاینده رود خشکید
زیرا دل سپاهان،
نقش جهان ندارد
بر نام پارس دریا،
نامی دگر نهادند
گویی که آرش ما،
تیر و کمان ندارد
دریای مازنیها،
بر کام دیگران شد
نادر ز خاک برخیز،
میهن جوان ندارد
دارا ! کجای کاری،
دزدان سرزمینت
بر بیستون نویسند،
دارا جهان ندارد
آییم به دادخواهی،
فریادمان بلند است
اما چه سود،
اینجا نوشیروان ندارد
سرخ و سپید و سبز است
این بیرق کیانی
اما صد آه و افسوس،
شیر ژیان ندارد
کوآن حکیم توسی،
شهنامه ای سراید
شاید که شاعر ما
دیگر بیان ندارد
هرگز نخواب کوروش،
ای مهرآریایی
بی نام تو، وطن نیز
نام و نشان ندارد
@};-@};-@};-@};-
زنده باد سرکار خانم سیمین بهبهانی .....هورااااااااااااااااااا کف رو برو تو کارش
اینقدر از این انسانهای آزاده خوشم میاد که تو این روزای غمناک ایران مثل بـــعـــضـــیـــها ( علیرضا افتخاری ) نقش دامبول السلطنه رو بازی نمیکنن و مجلس ظالم رو گرم نمی کنن
درود به شرف خانم بهبهانی
هممون دوستش داریم
این شعر این عزیز بزرگوارم خیلی خوبه اما من شعر دوباره میسازمت وطن ایشونو بیشتر از همه دوس دارم مخصوصا که این شعرو داریوش عزیزم با صدای جادوئی خودش جاودانه کرده و به خونوادم گفتم که بعد از مردنم این شعرو رو سنگ قبرم بنویسن.
دوباره میسازمت وطن اگر چه با خشت جان خویش
ستون به سقف تو میزنم اگرچه با استخوان خویش
